Γραμμές/ Ορίζοντας

Μιράντα Λαμπράκη

Συμβολισμοί Άνευ Ερμηνείας

Βιβλιοεκδόσεις Αναζητήσεις, 2020

 

Για τις ανήλικες Κυριακές

που κοιτάζουν με απορία.

Για τις χαμένες στιγμές που

τρέχουν σε αλάνες

πλαστουργού φαντασίας.

Για τη λαλιά της αγάπης

που συνθλίβεται σε σιωπές

συμπληγάδες.

Ρώτησε και θα απαντήσω…

Για όλα έχω πια μια σιωπή.

 

Υπάρχουν κι αυτά τα βήματα

που περπατούν ανάποδα

τις ηλικίες

και οδηγούν στα χρόνια που

ανάθρεψαν μια λύπη που

ενηλικιώθηκε πολύ πριν από

σένα…

 

…  

Συχνά ένα σεργιάνι στις σκιές

μας επιστρέφει σε μιαν άλλη ιστορία

 

Είναι και κάτι όνειρα που πήραν να ασπρίζουν στις άκρες

 

Σίγουρα κάποιοι προτιμάνε

το ψέμα.

Αλλά,

ας είμαστε επιεικείς

Η εποχή είναι ασυνήθιστα κυνική

και οι αυθεντικοί

χαροπαλεύουν

Τώρα, επιτήδειοι

έχουν εισβάλλει στο

μυαλό τους

και τους φτιάχνουν ιστορίες

που δήθεν τους περιέχουν.

Μαγικά δεν υπάρχουν για

να μας γλυτώσουν από τους αφελείς

 

Κλεμμένα χρόνια

Γεμάτα αγριόχορτα

Και γκρεμισμένα σπίτια

Μόνο όσοι λείπουν τα

βρίσκουν όπως τα άφησαν αμόλυντα

 

Κατά τα άλλα δεν ανάπνευσα σήμερα,

κάτι μικρές εισπνοές δεν μέτρησαν καθόλου.

 

Είμαστε οι σιωπές μας.

Είμαστε το λιπόψυχο αναπάντητο που

μας άφησε παγωμένους

και ασάλευτους.

Είμαστε εκείνο το λευκό φουστάνι

που φορέσαμε

βιαστικά

ανάποδα.

 

Τα πολύτιμα της ζωής: ο γαλανός ουρανός, το

δειλινό, η θάλασσα (μονίμως), ένα καράβι στο

Αιγαίο, ένα χάδι, ένα βλέμμα, μια παιδική κρυψώνα

στον κήπο της μάνας, μια ρυτίδα, μια αγκαλιά,

το λευκό του γιασεμιού, οι ανθισμένες λεμονιές

(παιδική μου πατρίδα), το παιδί μου (το ολόφωτο

νησί της ψυχής μου) και φυσικά, η σχεδία που

ταξιδεύει στα κανάλια της ύπαρξης…

 

Άνευ Ερμηνείας

Σήμερα ονοματίζουν από την αρχή τα σύμβολα

Και η γενναιότητα είναι πια πολύ παρεξηγημένη.

Ακουμπώ το αυτί στο έδαφος.

Νέκρα, τίποτε άλλο.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.