86 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού βρίσκονται στους ωκεανούς της Γης

Τουλάχιστον το ένα τρίτο της ποσότητας φαγητού που παράγεται παγκοσμίως, καταλήγει στα σκουπίδια, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών και αυτό -σε αριθμούς- σημαίνει ότι 1,3 δισ. τόνοι φαγητού, που αξίζουν περί το ένα τρισ. δολάρια, πετιούνται. Την ίδια ώρα, 86 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού βρίσκονται αυτή τη στιγμή στους ωκεανούς της Γης, ενώ το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ προβλέπει πως μέχρι το 2050, τα πλαστικά στη θάλασσα θα είναι περισσότερα από τα ψάρια! Στοιχεία που σοκάρουν και παρουσιάζουν μια ζοφερή πραγματικότητα.

Γιατί τα παιδιά μας να θέλουν να ζήσουν σε έναν κόσμο όπως αυτόν; Όπου τα πλαστικά σκοτώνουν τα ψάρια και ο δυτικός πολιτισμός πετάει τόσα τρόφιμα στα σκουπίδια, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον και τον πλανήτη;

Σπατάλη τροφίμων και πλαστικό απειλούν το αύριο των παιδιών

Τα παιδιά δεν θέλουν να ζουν έτσι. Δεν θέλουν να μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που ουσιαστικά δεν έχει κανένα «αύριο». Και τι μπορούν να κάνουν γι’ αυτό; Πώς θα φωνάξουν τόσο δυνατά, ώστε οι μεγάλοι να ακούσουν; Μα, θα σταματήσουν να μεγαλώνουν! Θα παγώσουν το μέλλον και θα περιμένουν τον κόσμο να αλλάξει. Θα φωνάξουν δυνατά πως σταματούν να μεγαλώνουν μέχρι οι «μεγάλοι» να δεσμευτούν πως θα αλλάξουν τον κόσμο και πράγματι, να αρχίσουν να τον αλλάζουν… Θα γίνουν «πρωτοσέλιδο», θα μονοπωλήσουν τις συζητήσεις, θα κερδίσουν το ενδιαφέρον και θα πετύχουν τον στόχο τους. Να αναγκάσουν τους «μεγάλους» να αλλάξουν. Να μειώσουν τη σπατάλη τροφίμων, να αγοράζουν ή να παράγουν μόνο όσα χρειάζονται και να μην χρησιμοποιούν αλόγιστα το πλαστικό, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Τα παιδιά μας ζητούν μια δέσμευση από τους μεγάλους, ζητούν μια αλλαγή από όσους έχουν τη δύναμη να τη φέρουν, ζητούν να μεγαλώσουν σε έναν κόσμο που γίνεται καλύτερος και όχι χειρότερος. Ζητούν να γιορτάζουν τα γενέθλιά τους, να γιορτάζουν το ότι μεγαλώνουν και να είναι χαρούμενα και ξένοιαστα, γιατί το μέλλον τους είναι εκεί και περιμένει.