Φωτογραφία: Παναγιώτης Κωνσταντίνου

Χαρά, συγκίνηση και περηφάνια για την άνοδο του μικρού αλλά ιστορικού σωματείου στην Α’ Κατηγορία

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Εκείνο που την κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι ξεπήδησε μέσα από τη θέληση μιας μικρής κοινότητας να δραστηριοποιηθεί στον τομέα του αθλητισμού και μάλιστα σε καιρούς δύσκολους. Η δημιουργία της ενδυνάμωσε ακόμα περισσότερο την ενότητα και την αλληλεγγύη ανάμεσα στην κοινότητα, η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στη συνεχή παρουσία της στα αθλητικά δρώμενα του τόπου για 60 ολόκληρα χρόνια.

Υστερα από αρκετές δυσκολίες και σκαμπανεβάσματα, αυτό το δημιούργημα, με την άξια δράση του και τον αθλητικό πολιτισμό που το χαρακτηρίζει, κατάφερε να ξεχωρίσει πετυχαίνοντας την ένταξή του στην κατηγορία των πρώτων, γεγονός που γέμισε χαρά και ικανοποίηση, όχι μόνο τους πρωτεργάτες αλλά και χιλιάδες πλέον φίλους και συμπαραστάτες.

Ο λόγος βέβαια για την Αθλητική Ενωση Ζακακίου, η οποία περιλαμβάνεται πλέον στις ποδοσφαιρικές ομάδες της Α’ Κατηγορίας. Μια αναβάθμιση που την επεδίωκαν οι συντελεστές της και την λαχταρούσε ολόκληρη η συνοικία Ζακακίου, αλλά και ευρύτερα η Λεμεσός, εδώ και πολλά χρόνια. Και τώρα που το όνειρο έγινε πραγματικότητα, όλο αυτός ο κόσμος δέχτηκε την επιτυχία με χαρά και συγκίνηση.

Με αυτά τα συναισθήματα να τον διακατέχουν, συναντήσαμε τον άνθρωπο ο οποίος ταύτισε τη ζωή και τη δραστηριότητά του τα τελευταία 60 χρόνια με την ΑΕΖ. Ο Στέλιος Χρίστου, από τα ιδρυτικά μέλη και πρόεδρος του σωματείου, αποδεικνύεται ποταμός, καθώς ξετυλίγει την ιστορία της ΑΕΖ με αναφορές στην πορεία που είχε αυτά τα 60 χρόνια στα ποδοσφαιρικά πράγματα της Κύπρου, εκφράζοντας παράλληλα τις νέες ευθύνες που προβάλλουν με την άνοδο της ομάδας στην Α’ Κατηγορία.

Αβίαστα η μνήμη ανατρέχει στα δύσκολα χρόνια, λίγο πριν την Ανεξαρτησία και συγκεκριμένα στο 1956…

«Το Ζακάκι ήταν τότε ένα χωριό των 500 περίπου κατοίκων και αποφάσισαν όλα τα σύνολα της κοινότητας να κάμουμε μια αθλητική ομάδα όπως και έγινε και προέκυψε η Αθλητική Ενωση Ζακακίου με μια 5μελη τότε επιτροπή», αναφέρει ο κ. Χρίστου επισημαίνοντας ότι η ΑΕΖ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Αγροτικής Ομοσπονδίας στη Λεμεσό και μέχρι το 1985 ανήκε στην ΕΠΟΛ.

«Σ’ αυτό το διάστημα είχαμε μια πολύ δυνατή ομάδα και μάλιστα πήραμε τουλάχιστον 10 πρωταθλήματα και άλλα τόσα κύπελλα και άλλες τόσες διακρίσεις σε άλλες διοργανώσεις…», λέει με περηφάνια ο ιστορικός παράγοντας της ΑΕΖ, για να συμπληρώσει ότι «τότε σαν Αγροτικό δεν είχαμε το οικονομικό πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στις κατηγορίες της ΚΟΠ… Η ΑΕΖ ήταν ένα σωματείο που αγκαλιαζόταν από όλη την κοινότητα και φυσικά τότε όλοι οι ποδοσφαιριστές έπαιζαν για τη φανέλα… δεν πληρώναμε μισθούς εκτός από τους προπονητές που έπαιρναν κάτι τις…».

Το 1985 η μικρή αλλά δεμένη ομάδα του Ζακακίου εντάχθηκε στην ΚΟΠ στη Δ’ Κατηγορία όπου έμεινε για δύο χρόνια. Τον τρίτο χρόνο πήδηξε στη Γ’ Κατηγορία και τον αμέσως επόμενο χρόνο έκανε άλμα στη Β’ Κατηγορία. Για κάποια χρόνια υπήρξαν κάποια ανεβοκατεβάσματα, ώσπου τα τελευταία 3-4 χρόνια σταθεροποιήθηκε στη Β’ Κατηγορία με μοναδικό πλέον στόχο την Κατηγορία των πρώτων…

«Και ιδού που τα καταφέραμε και στο τέλος της φετινής σαιζόν πετύχαμε το στόχο μας και ανεβήκαμε στην Α’ Κατηγορία», λέει ο κ. Χρίστου χαμογελώντας αλλά και με μια έντονη δόση συγκίνησης γι’ αυτή την επιτυχία της ομάδας-ζωής για τον ίδιο. Και μέσα από τη χαρά και τη συγκίνησή του βιάζεται να ευχαριστήσει τους ποδοσφαιριστές της ομάδας αλλά και όλους όσοι συνέβαλαν στην ανοδική πορεία της ΑΕΖ, καθένας από το δικό του πόστο.

Σημαντική, θα πρέπει να πούμε, για την πορεία και την εξέλιξη της ομάδας ήταν η οικονομική και άλλη ενίσχυση της εταιρείας CH. WELLFOODS, η οποία τουλάχιστον την τελευταία πενταετία υπήρξε ο μέγας χορηγός της ΑΕΖ Ζακακίου.

«Θα προχωρήσουμε νούσιμα στο πρωτάθλημα…»

«Με ποδοσφαιριστές από την Κύπρο ή την Ελλάδα αλλά όχι ακριβοπληρωμένους…»

Φυσιολογικά στην κουβέντα μας με τον πρόεδρο της ΑΕΖ τίθεται το ερώτημα «τι σημαίνει για το σωματείο η άνοδος στην Α’ Κατηγορία και τι γίνεται από δω και πέρα…».

«Αυξάνονται οι ευθύνες αλλά και τα προβλήματα…» απαντά αβίαστα και με την απλότητα που τον διακρίνει ο Στέλιος Χρίστου και αναλύει τη σκέψη του…

«Ξεκινώντας από το γηπεδικό να πούμε ότι δυστυχώς στη Λεμεσό το Τσίρειο δεν σηκώνει τέταρτη ομάδα κι έτσι αναγκαστήκαμε και αποταθήκαμε στην Πάφο. Μας δέχτηκαν στο Παφιακό, όπου βέβαια θα πληρώνουμε και θα δίνουμε τα επίσημα παιχνίδια μας».

Σε ό,τι αφορά τις προπονήσεις, μας διευκρινίζει ότι αυτές θα γίνονται στο γήπεδο της ομάδας στο Ζακάκι, αλλά «προβληματιζόμαστε στο να κάνουμε άλλα δυο βοηθητικά γήπεδα».

Η δραστηριότητα μιας ομάδας που αγωνίζεται στην Α’ Κατηγορία σίγουρα προϋποθέτει κάποια αυξημένα κόστα. Ετσι τουλάχιστον μάς έχουν συνηθίσει οι μεγάλες, ας πούμε, ομάδες, με τις ακριβές μεταγραφές ποδοσφαιριστών και όλα τα γνωστά συναφή ζητήματα που χαρακτηρίζουν το σημερινό κυπριακό ποδόσφαιρο. Τι γίνεται όμως με τη μικρή ΑΕΖ;

Και πάλι ο πρόεδρος απαντά με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο…

«Εμείς θα προχωρήσουμε νούσιμα στο Πρωτάθλημα… δεν πρόκειται να κάνουμε μεταγραφές χάριν των μεταγραφών ή ακριβές μεταγραφές. Σκοπός μας είναι να πάρουμε ποδοσφαιριστές από την Κύπρο ή την Ελλάδα, αλλά όχι ακριβοπληρωμένους…».

Και αναφερόμενος στα έσοδα στα οποία προσβλέπει το σωματείο, εξηγεί ότι «υπογράψαμε συμβόλαιο με την ΚΟΠ, για το κανάλι που πάει να γίνει φέτος, με ένα σεβαστό ποσόν… Από τα λεφτά που θα πάρουμε από τα κανάλια, από κάποιους χορηγούς, λαχεία, τόμπολες κ.λπ., μ’ αυτά τα οικονομικά μέσα θα προχωρήσουμε…».

Αθλητισμός και πολιτισμός

Εκτός από το αθλητικό τμήμα, η ΑΕΖ έχει να επιδείξει και μια συνεχή κοινωνική πολιτιστική δραστηριότητα, η οποία αγκαλιάζεται από όλο το φάσμα των κατοίκων Ζακακίου αλλά και γενικότερα της Λεμεσού.

Στο όροφο του ιδιόκτητου οικήματος διοργανώνονται κατά καιρούς θεατρικές και άλλες καλλιτεχνικές, επετειακές κυρίως, δραστηριότητες από το πολιτιστικό τμήμα της ΑΕΖ.

Παλαιότερα, όπως αναφέρει ο πρόεδρος του σωματείου, η ΑΕΖ λειτουργούσε και δικό της θεατρικό όμιλο, ο οποίος έδινε παραστάσεις όχι μόνο στο Ζακάκι αλλά και στην υπόλοιπη Λεμεσό και σε άλλες πόλεις της Κύπρου. Και κάνει ειδική αναφορά σε μια θεατρική παράσταση που δόθηκε στη Γεροσκήπου, όπου είχαν μαζευτεί όλοι οι κάτοικοι της περιοχής.

Καθιερωμένες και απόλυτα επιτυχείς κάθε φορά είναι, εξάλλου, οι εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΑΕΖ στις μεγάλες λαϊκές γιορτές όπως η Πρωτομαγιά, ο Κατακλυσμός, τα Φώτα, το Πάσχα. Εκδηλώσεις που κάθε φορά φέρνουν ακόμα πιο κοντά τους Ζακακιώτες και ειδικότερα τους φιλάθλους κοντά στο ιστορικό σωματείο τους.