Αφιερωμένο εξαιρετικά στο ποδόσφαιρο

Ο Γιώργος Στεφανίδης «ξεσκονίζει» παλιές εφημερίδες στη βιβλιοθήκη της Αθήνας το 2004

Ο συνεργάτης της «Χ» Γιώργος Στεφανίδης μιλά για το βιβλίο «Μεγάλες στιγμές κυπριακού ποδοσφαίρου», το οποίο εξέδωσε πρόσφατα

Stefanidis Vivlio

«Μεγάλες στιγμές κυπριακού ποδοσφαίρου 1934-2014». Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου που εξέδωσε πρόσφατα ο συνεργάτης της «Χ» Γιώργος Στεφανίδης και μιλά από μόνος του όσον αφορά στο περιεχόμενο. Πρόκειται για μια έκδοση που καλύπτει εκτενώς την πορεία του κυπριακού ποδοσφαίρου στο πέρασμα των χρόνων και καταγράφει τους πιο σημαντικούς σταθμούς της, καθώς και κάποια μεγάλα παιχνίδια. Καταγράφονται, επίσης, σημαντικά γεγονότα που επηρέασαν το άθλημα. Ολα συνοδευόμενα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, σε ένα βιβλίο που ξυπνά μνήμες για τους παλαιότερους και μαθαίνει στους νεότερους πολλές πτυχές του κυπριακού ποδοσφαίρου. Ο Γιώργος Στεφανίδης μας μιλά για το βιβλίο και το ξεκίνημα της ενασχόλησής του με την ιστορία του ποδοσφαίρου.

-Είναι το τρίτο σου βιβλίο, μετά το οδοιπορικό των κυπριακών ομάδων στην Ευρώπη, και τη δραστηριότητα του Ποδοσφαιρικού Ομίλων Παλαιμάχων Αμμοχώστου, πέρα από την πλούσια συγγραφική σου δραστηριότητα. Πώς έτυχε και ασχολήθηκες με τη συγγραφή;

«Από μικρός μου άρεσε να μαζεύω και να καταγράφω το καθετί που είχε σχέση με το ποδόσφαιρο στον τομέα κατακτήσεων τίτλων για κάθε χώρα ξεχωριστά. Το 1982, μετά το Μουντιάλ της Ισπανίας, ο πατέρας μου βλέποντας ότι επεξεργαζόμουν εφημερίδες και περιοδικά που αφορούσαν τη συγκεκριμένη διοργάνωση με συμβούλευσε να μην καταστρέφω κυρίως τα περιοδικά αλλά να τα διατηρώ και κάθε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να τα δένω σε τόμο, ώστε σιγά-σιγά να δημιουργηθεί μια συλλογή, η οποία θα μου χρησίμευε στο μέλλον.

Αυτό δεν άργησε να φανεί και στην πράξη, όταν στο μάθημα των Αγγλικών (τότε ήμουν μαθητής της Πρώτης Λυκείου στο Ε’ Γυμνάσιο Λεμεσού) μας έβαλε η καθηγήτρια Λία Βίκερς να γράψουμε ένα θέμα για τα γεγονότα του 1982. Ηταν τότε που έγραψα για πρώτη φορά γύρω στις 4 σελίδες για το Μουντιάλ της Ισπανίας και μάλιστα στα Αγγλικά. Η διατήρηση των περιοδικών της εποχής (Shoot, Match, World Soccer), τα οποία μέχρι το τέλος της χρονιάς διάβασα ουκ ολίγες φορές έκανε εύκολο το έργο μου.

Η έκπληξη μου φάνηκε λίγες μέρες μετά, όταν πήρα πίσω την εργασία με την εκπληκτική παρατήρηση της κας Βίκερς, η οποία σφηνώθηκε μέσα μου. Τότε είπα ότι είχε δίκιο ο πατέρας μου, διαπίστωσα πόσο μου χρησίμευσε το υλικό που διατήρησα και σκέφτηκα πως μπορώ να γράψω κάτι στο μέλλον.

Ετσι, το 1990 έκανα μια μεγάλη διπλωματική εργασία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αναφορικά με την ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, του οποίου είμαι και λάτρης για πολλά χρόνια και αυτό χάρη στην τηλεόραση, που βλέπαμε μικροί κάθε Πέμπτη τα στιγμιότυπα και στη συνέχεια θαύμαζα το ποδόσφαιρο μέσα από τα περιοδικά και βιβλία.

Το Δεκέμβριο του 2001 ήρθε η πρόταση για συνεργασία με το αθλητικό τμήμα της «Χαραυγής», με εξειδικευμένα θέματα στατιστικής και ιστορίας κυρίως ποδοσφαίρου. Το 2003 εξέδωσα, μέσω της εφημερίδας, το βιβλίο «1963-2003: Σαράντα χρόνια κυπριακές ομάδες στα κύπελλα Ευρώπης» σε 25.000 αντίτυπα, το οποίο εξαντλήθηκε.

Μετά από αυτό άνοιξε ο δρόμος για πιο συστηματική συγγραφή βιβλίων με εξειδικευμένα θέματα ιστορίας ποδοσφαίρου. Επίσης μού άνοιξε ο δρόμος και για ραδιοφωνικές εκπομπές στο σταθμό της Λεμεσού «Sports 1», όπου είχα δικές μου εκπομπές, ενώ στο ΡΙΚ είχα μεγάλη συμβολή στην πετυχημένη σειρά ”Αθλητικό ρετρό”, βοηθώντας τα μέγιστα τον πολύ καλό μου φίλο Γιώργο Μελετίου να γίνουν οπτικά ιστορίες ομάδων, μεγάλων ποδοσφαιριστών αλλά και του Κυπέλλου Κύπρου».

Πώς άρχισε η σχέση σου με το ποδόσφαιρο, όντας αθλητής του βόλεϊ και μάλιστα διεθνής;

«Με το ποδόσφαιρο ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή το Σεπτέμβριο του 1972, όταν ένα βράδυ (11 του μήνα) με πήρε ο πατέρας μου στο Δημοτικό Στάδιο της Λύσης να παρακολουθήσω ένα νυχτερινό αγώνα ποδοσφαίρου -κάτι πρωτόγνωρο για την Κύπρο εκείνη την εποχή- και ήταν ο τελικός του Ασλανιδείου Τουρνουά, που διοργάνωνε ο σύλλογος ΑΣΙΛ Λύσης. Αντιμέτωπες στον τελικό η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα σε ένα ματς που μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση τα χρώματα και οι φανέλες των ομάδων. Μ’ αυτόν τον αγώνα αρχίζει και το βιβλίο μου, μια μικρή παιδική ιστορία, μια μικρή περιπέτεια θα έλεγα σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.

Το βόλεϊ πάντα μου άρεσε. Ως αθλητής ξεκίνησα το 1980 ως τερματοφύλακας στις ακαδημίες της Ανόρθωσης στη Λεμεσό, με πρώτο προπονητή τον Κωστάκη Κοκκινή και στη συνέχεια το 1982 με προπονητή τον Δημήτρη Ζάγκυλο. Αυτή η χρονιά ήταν σταθμός για μένα, αφού άρχισα να ασχολούμαι και με το βόλεϊ και έπρεπε να αποφασίσω. Τελικά με κέρδισε το βόλεϊ, όταν το καλοκαίρι του 1982 ήρθε στην Κύπρο ο αδελφός του πατέρα μου, Δημήτρης, ο οποίος ήταν διαιτητής της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης και διηύθυνε τον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος στη Λεμεσό μεταξύ Ανόρθωσης και Ομόνοιας. Το τελικό 3-0 αναδείκνυε την Ανόρθωση σε πρωταθλήτρια Κύπρου και αυτό συνέτεινε στην έναρξη πανηγυρισμών στις κερκίδες. Σε εκείνο το ματς ήμουν στο γήπεδο και στο τέλος του αγώνα είχαν μαζευτεί όλοι οι παίκτες της Ανόρθωσης και δέχονταν συγχαρητήρια. Εκεί με πλησίασε ο αρχηγός, Πανίκος Θεοχάρους, λέγοντάς μου ότι με περιμένει να αρχίσω το βόλεϊ στην ομάδα, ενώ ο έφορος, Δρ Τακης Σολομωνίδης, ήρθε σε συνεννόηση με τον θείο μου. Ετσι, δέχτηκα να αφήσω το ποδόσφαιρο και να πάω στο βόλεϊ που τότε με συνάρπαζε πιο πολύ λόγω της όμορφης ατμόσφαιρας που υπήρχε στις κερκίδες. Το βόλεϊ, πάντως, ποτέ δεν στάθηκε εμπόδιο στην ενασχόλησή μου με το ποδόσφαιρο».

Ερχόμενοι στο βιβλίο «Μεγάλες στιγμές του κυπριακού ποδοσφαίρου» τι περιλαμβάνει το περιεχόμενό του;

«Τα πάντα γύρω από τις μεγάλες στιγμές που σημάδεψαν το ποδόσφαιρο και ήθελα πάρα πολύ να τις καταγράψω σε ένα βιβλίο με την ευκαιρία συμπλήρωσης 80 χρόνων από την ίδρυση της ΚΟΠ. Το βιβλίο αρχίζει με την πρώτη γνωριμία μου με το ποδόσφαιρο. Η ιστορία αρχίζει με την ίδρυση της ΚΟΠ, και στη συνέχεια γίνεται παρουσίαση της πρώτης διοργάνωσης πρωταθλήματος και κυπέλλου αλλά και του πρώτου τεύχους της πρώτης αθλητικής εφημερίδας “Αθλητικά Νέα” το 1934. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά σε όλους τους σταθμούς που σημάδεψαν το κυπριακό ποδόσφαιρο. Τις διασπάσεις του αλλά και την ενοποίησή του, τα 10χρονα αλλά και τα 50χρονα της ΚΟΠ, τα διεθνή φιλικά ομάδων που ήρθαν στην Κύπρο και που έμειναν στην ιστορία, διάφορες διοργανώσεις, τη σύνδεση ΚΟΠ και ΕΠΟ την περίοδο 1967-1974, συμμετοχές και μεγάλες επιτυχίες στα κύπελλα Ευρώπης, την επιτυχία του Σωτήρη Καϊάφα, όταν κατέκτησε το χρυσό παπούτσι, την ιστορία της Εθνικής Κύπρου, τους “τελικούς” του πρωταθλήματος, τη συνοπτική ιστορία με παρουσίαση των πρωταθλητών και κυπελλούχων προπονητών και το βιβλίο ολοκληρώνεται με το μεγάλο χόμπι, τη συλλογή ποδοσφαιρικών καρτών από τα πρώτα χρόνια μέχρι και σήμερα».

Υπάρχει στο βιβλίο ένα αφιέρωμα στις κάρτες που απεικόνιζαν ποδοσφαιριστές, ένα θέμα που ξυπνά αναμνήσεις για τους φιλάθλους που ήταν παιδιά, όταν άρχισε η κυκλοφορία τους. Προφανώς είσαι ένας από αυτούς…

«Αν είμαι λέει… Μέχρι και σήμερα ασχολούμαι και είναι αυτές οι συλλογές που ομορφαίνουν τον κόσμο ενός αθλήματος και πόσο μάλλον του ποδοσφαίρου.

Οταν αρχίζει το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα πάντα υπάρχουν τρόποι που σε φέρνουν κοντά στο άθλημα. Οι συλλογές περιοδικών και εφημερίδων είναι ένα, όμως οι συλλογές των καρτών που απεικονίζουν τη φωτογραφία του κάθε ποδοσφαιριστή όλων των ομάδων είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αναγνωρίζει κανείς τον κάθε ποδοσφαιριστή όταν πηγαίνει στο γήπεδο. Ανατρέχοντας στις κάρτες αυτές και στους οδηγούς πρωταθλημάτων (ετήσια περιοδικά με τα ρόστερ των ομάδων) γίνεται εφικτό για κάποιον να ερευνήσει το κυπριακό ποδόσφαιρο. Ετσι δεν έπαψα ποτέ να συλλέγω αυτές τις κάρτες αλλά και όλους τους οδηγούς πρωταθλημάτων και μπορώ να πω ότι δεν θα χαθούν ποτέ οι αναμνήσεις. Λατρεύω κυριολεκτικά τις πρώτες συλλογές που ασχολήθηκα και αυτές είναι στις αρχές της δεκαετίας του ’70, γι’ αυτό και στο βιβλίο κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην ποδοσφαιρική συλλογή Κύπριων ποδοσφαιριστών της περιόδου 1972 έως 1974».

Τι νομίζεις ότι μπορεί να αποκομίσει ο αναγνώστης που θα διαβάσει αυτό το βιβλίο; 

«Θέλω να πιστεύω ότι στο βιβλίο παρουσιάζω συγκεντρωτικά την όλη ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου και πιο συγκεκριμένα τις μεγάλες του στιγμές. Μπορεί κάποιες στιγμές που ένας αναγνώστης να θεωρεί μεγάλες να λείπουν από το βιβλίο, όμως το περιεχόμενό του είναι σταθμοί για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Δίνονται πολλά στοιχεία ιστορίας με λεπτομέρεια αλλά και η χρονολογική καταγραφή όλων των μεγάλων στιγμών και αυτό βοηθά στο να διακρίνει ο αναγνώστης την εξέλιξη του κυπριακού ποδοσφαίρου».


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1966. Μετά την τουρκική εισβολή και την προσφυγιά του 1974 εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο ΤΕΦΑΑ. Είναι πτυχιούχος Φυσικής Αγωγής με ειδικότητα στην πετοσφαίριση.

Ασχολήθηκε αρχικά με την κολύμβηση και το ποδόσφαιρο, όμως το 1983 τον κέρδισε το βόλεϊ. Αγωνίστηκε στις ομάδες Ανόρθωση Αμμοχώστου, Μακεδονικός Θεσσαλονίκης, Ε.Ν. Παραλιμνίου και ΑΕΚ Καραβά, όπου τερμάτισε την καριέρα του το 2005. Διατέλεσε προπονητής την περίοδο 1991-2005 σε όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε και σε κλιμάκια των εθνικών ομάδων της Κύπρου.

Από το Σεπτέμβριο του 2005 είναι ο τεχνικός σύμβουλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης. Το 2012 μετά από επιλογή της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας έγινε διεθνής παρατηρητής αγώνων πετοσφαίρισης σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ.

Με την αθλητικογραφία ασχολήθηκε από την περίοδο των σπουδών του, ενώ παράλληλα έγινε μέλος της IFFHS (International Federation Football History Statistics) και της AFS (Association of Football Statisticians). Την περίοδο 1993-2007 αρθρογραφούσε σε ετήσια έντυπα της Ιταλίας και της Πολωνίας για την Κύπρο και από το 1994 μέχρι σήμερα σε διάφορα αθλητικά και πολιτικά έντυπα της Κύπρου, με εξειδικευμένα θέματα ιστορίας και στατιστικής του ποδοσφαίρου.

 

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.