Πίσω από την τραγωδία του θανάτου του 14χρονου, όπως και πίσω από την αλυσίδα των τραγωδιών που σημειώνονται τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν ασφαλώς τα μεγάλα προβλήματα, οι ελλείψεις και οι ανεπάρκειες των Υπηρεσιών που ασχολήθηκαν με τα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και τα κοινωνικά προβλήματα, αυτό σημειώνει σε ανακοίνωση που εξέδωσε το ΑΚΕΛ για την τραγωδία του 14χρονου Στυλιανού.

Το ΑΚΕΛ σημειώνει ότι πίσω από αυτές τις τραγωδίες βρίσκονται οι πολιτικές ευθύνες των κυβερνώντων, οι οποίοι αρνούνται να αναλάβουν την όποια πολιτική ευθύνη και τη μετακυλούν εξ’ ολοκλήρου στις υπηρεσίες και λειτουργούς.

Προσθέτει επίσης στην ανακοίνωση του ότι οι κυβερνώντες στα επτά χρόνια που βρίσκονται στην εξουσία πολλαπλασίασαν τα κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα με τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν, προσθέτοντας επίσης ότι οι κυβερνώντες αντί να εγκύψουν με σοβαρότητα στις ανεπάρκειες και στις αστοχίες του συστήματος κοινωνικής ευημερίας και να δώσουν λύσεις, προκάλεσαν νέα προβλήματα με πολιτικές που εφάρμοσαν.

Το ΑΚΕΛ σημειώνει και για την Υπουργό Εργασίας που προΐσταται αυτών των υπηρεσιών για εφτά χρόνια.

Αναλυτικά:

Η Υπουργός Εργασίας κ. Ζέτα Αιμιλιανίδου- που προΐσταται αυτών των υπηρεσιών για εφτά χρόνια- προβάλλει τώρα ότι υπάρχουν δομικά και διαχρονικά προβλήματα στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Το σχέδιο για αναδιοργάνωση τους μόλις πριν 4 μήνες το έθεσε για συζήτηση και στο σχέδιο αυτό η φιλοσοφία είναι λιγότερο κράτος και ανάθεση υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα. Για εφτά χρόνια τι έκανε η Υπουργός για τις ΥΚΕ; Για τη στελέχωση τους; Για τον έλεγχο και το συντονισμό τους; Για να γίνουν ανθρώπινες και αποτελεσματικές; Για να βάλουν τα παιδιά στο κέντρο της λειτουργίας τους; Για να αναπτυχθούν συνέργειες και διυπηρεσιακές δομές; Ακόμα και κάποια προγράμματα που εφαρμόστηκαν όπως οι κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία τερματίστηκαν. Για όλα αυτά που λένε σήμερα ότι θα κάνουν;

Η κυβέρνηση αρνείται δυστυχώς να καταλάβει ότι η οικονομική της πολιτική και τη φιλοσοφία του λιγότερου κράτους σημαίνει διάλυση του κοινωνικού κράτους, υποστελέχωση και απαξίωσης των κοινωνικών υπηρεσιών που –αργά ή γρήγορα- καταλήγουν σε ανθρώπινα δράματα και τραγωδίες.