Του Χρήστου Χαραλάμπους

Το ότι στη Λεμεσό, παρ’ όλη την ανάπτυξη που είχαμε την τελευταία δεκαετία, χρειάζονται να γίνουν ακόμα κάποια έργα υποδομής και ανάπτυξης (μικρά και μεγάλα) ώστε να παρουσιάζει η πόλη μια ισορροπία και μια ομοιομορφία, είναι κάτι που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Αντίθετα, αυτή η διεύρυνση της ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε περιφερειακές συνοικίες αλλά και σημεία στο κέντρο της πόλης που, κατά γενική ομολογία υποβαθμίστηκαν και περιθωριοποιήθηκαν στις μέχρι τώρα επιλογές του Δήμου, αποτελεί αίτημα του συνόλου των πολιτών.

Ο κόσμος της Λεμεσού θέλει πλέον να δει το ενδιαφέρον των τοπικών αρχόντων να εκδηλώνεται έμπρακτα σε χώρους και τομείς λιγότερο «εμπορικούς» ή «προσοδοφόρους», που θα βελτιώσουν την ποιότητα της καθημερινότητάς του. Ακούγεται ευχάριστο το γεγονός ότι στους Προϋπολογισμούς που εγκρίθηκαν πριν λίγες μέρες από το Δημοτικό Συμβούλιο περιλαμβάνεται και η προώθηση κάποιων έργων τα οποία εδώ και πολύ καιρό ανέμενε ο κόσμος. Ωστόσο, από την άλλη, δεν μπορεί να μην υπάρχει και κάποιος σκεπτικισμός και προβληματισμός από την αοριστία και τη γενικολογία η οποία χαρακτηρίζει τις σχετικές αναφορές και εξαγγελίες.

Κι αυτό, γιατί ο κόσμος έμαθε πλέον και επιζητεί και τη δική του συμβολή στη λήψη κάποιων αποφάσεων. Η εμπειρία των πολιτών από πρωτοβουλίες και δράσεις της Δημοτικής Αρχής που γίνονται ερήμην τους ενώ αφορούν και επηρεάζουν αποκλειστικά τη δική τους ζωή, δικαιολογημένα τους δίνει το δικαίωμα να ζητούν από τον Δήμο, πριν προχωρήσει σε κάποια, τουλάχιστον, έργα, να ενημερώνει για τις προθέσεις του και κυρίως να ακούει και τις απόψεις των άμεσα επηρεαζομένων πολιτών.

Η διαβούλευση λοιπόν με τους πολίτες είναι καιρός να περιληφθεί ουσιαστικά στο πρόγραμμα του Δήμου.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την Πλατεία Ηρώων, η γενικολογία για την ανάπλασή της μέσα από αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς προκαλεί ήδη αντιδράσεις στους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Το γεγονός ότι έχουν υποβληθεί γραπτώς τα διάφορα προβλήματα, παράπονα αλλά και κάποιες εισηγήσεις που αφορούν τη μοναδική, ουσιαστικά, πλατεία της πόλης, χωρίς μέχρι τώρα οι αρμόδιοι φορείς του Δήμου να δίνουν σημασία (όχι μόνο δεν επιχείρησαν να συναντηθούν με τους άμεσα ενδιαφερόμενους αλλά ούτε καν απαντούν στις διάφορες επιστολές), επιβεβαιώνει τη νοοτροπία που χαρακτηρίζει τους ιθύνοντες του Δήμου.