Αλαμινός: Κόσμος λίγος, ζωή και ενέργεια μπόλικη

Λέξεις-Κλειδιά:

  • Επαρχία Λάρνακας
  • 300 μόνιμοι κάτοικοι
  • Ο «Κούλας» της Αλαμινού
  • Παραλία, λιμανάκι της Αλαμινού
  • «Παθκιά» του Αγίου Μάμαντος
  • 15ο Φεστιβάλ Παραδοσιακής Κουλτούρας
  • Πολιτιστικός Όμιλος Αγίου Μάμαντος Αλαμινού

 

Της Χριστίνας Γεωργίου

Η Αλαμινός βρίσκεται στα δυτικά της πόλης της Λάρνακας σε απόσταση περίπου 28 χιλιομέτρων από το κέντρο της. Ολόκληρη τη θέα της κοινότητας μπορεί να τη δει κανείς από τα βουνά που την περιτριγυρίζουν, αντικρίζοντας ακόμα και το γαλάζιο της θάλασσας, που βρίσκεται μόλις ελάχιστα χιλιόμετρα από το κέντρο της.
Τα γειτονικά χωριά της κοινότητας είναι η Αναφωτία, o Μαζωτός, ο Άγιος Θεόδωρος, οι Αγγλισίδες, η Κοφίνου, το Αλεθρικό, η Μενόγεια και η Απλάντα.

 

Ονομασία του χωριού

Λέγεται ότι η Αλαμινός έχει άμεση σχέση με το όνομα της κόρης ενός Γάλλου ευγενούς που κατοικούσε στο χωριό επί Φραγκοκρατίας. Η κόρη με το όνομα Αλίς Μινιώ χάθηκε και όλοι στο χωριό την έψαχναν φωνάζοντας, «Έλα Μινιώ», «Έλα Μινιώ». Έτσι, με το πέρασμα του καιρού, το χωριό ονομάστηκε Αλαμινός.
Ο κοινοτάρχης της Αλαμινού, Φρίξος Κ. Χάσικος, χαρακτήρισε το χωριό μικρό και γραφικό, αλλά, όπως είπε, οι ασχολίες των κατοίκων και τα αξιοθέατα της κοινότητας τής δίνουν ζωή. Ένα αξιοθέατο που διαπιστώνει τη βαθιά ιστορία του χωριού είναι ο «Κούλας», που τον συναντάει κανείς στην άκρη της Αλαμινού, στην έξοδο προς τη θάλασσα που περιτριγυρίζει την κοινότητα. Πρόκειται για ένα διατηρημένο, λιθόκτιστο, μεσαιωνικό παρατηρητήριο, κτίσματος του 15ου αιώνα με 16ου αιώνα. Ο κάτοικος Γιώργος Θρασυβούλου ανέφερε σχετικά με τον «Κούλα» ότι «αρχικά το χωριό ήταν κτισμένο στη θάλασσα, αλλά τον καιρό των πειρατών η Αλαμινός αναγκάστηκε να μεταφερθεί εδώ».
Λέγεται ότι η πρόσβαση του «Κούλα» φαίνεται να γινόταν μέσω υπόγειων σηράγγων που οδηγούσαν το χωριό προς τη θάλασσα.

Μετά τη Βενετοκρατία, όταν ακολούθησε η Τουρκοκρατία, το 1571, σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, η Αλαμινός αποτέλεσε μεσαιωνικό φέουδο. Η κάτοικος Τούλα Στυλιανού ανέφερε ότι σύμφωνα με ιστορικές πηγές στην Αλαμινό ζούσαν «γνήσιοι Τούρκοι, συνεπώς το χωριό αποτέλεσε μεσαιωνικό φέουδο». Σύμφωνα πάλι με ιστορικές πηγές, το 1960 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας ανέρχονταν στους 251, ενώ το 1974, μετά την τουρκική εισβολή, όλοι οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό.

Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω από το κέντρο του χωριού υπάρχει οργανωμένη παραλία και δίπλα υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα, το οποίο προσφέρει ολόχρονα ξεκούραση και όλες τις ανέσεις, τόσο σε ντόπιους όσο και σε επισκέπτες. Ο κοινοτάρχης και ο Νίκος Νικολάου, μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου, ανέφεραν χαρακτηριστικά ότι η ξενοδοχειακή μονάδα είναι βασικός χρηματοδότης της κοινότητας προσφέροντας ταυτόχρονα εργασία στους πλείστους κατοίκους της Αλαμινού.

Υπάρχει ακόμα και το λιμανάκι της Αλαμινού, καταφύγιο σκαφών, όπως το χαρακτήρισε ο κ. Νίκος, το οποίο δημιουργήθηκε το 2004. «Εξυπηρετεί όσα σκάφη έχουν προβλήματα στη θάλασσα, ώστε να μπορούν να ελλιμενίζονται εκεί και να επιδιορθώνονται».

Οι ασχολίες των κατοίκων
Αρκετοί κάτοικοι της Αλαμινού ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, κάποιοι ζωγραφίζουν αγιογραφίες, άλλοι ασχολούνται με ξύλινες κατασκευές και κάποιοι άλλοι δουλεύουν ως εργολάβοι.

Ο Σάββας Σάββα είναι 23 ετών και είναι ο μοναδικός νεαρός κτηνοτρόφος της Αλαμινού. Ασχολείται με την γεωργοκτηνοτροφία και είναι λάτρης του πρασίνου και της κτηνοτροφίας. Είναι νέος και έχει, όπως τόνισε, στόχο να δημιουργήσει μία μοντέρνα κτηνοτροφική μονάδα. «Προσπαθώ να διατηρώ αυτό το επάγγελμα, όπως η γιαγιά και ο παππούς μου. Παρόλο που πέρασα για σπουδές στη Μηχανολογία, προτίμησα να μείνω κοντά στα πρόβατα και έχω στόχο να δημιουργήσω μια σύγχρονη κτηνοτροφική μονάδα».

Ο Σάββας είπε ότι η δουλειά του δεν είναι εύκολη ούτε δύσκολη. «Όλα είναι θέμα συνήθειας», σχολίασε. «Όταν είσαι αφοσιωμένος στο επάγγελμα και το αγαπάς, δεν θες ούτε να φύγεις από το χωριό για άλλες δουλειές αλλά ούτε να ξενιτευτείς. Και δεν χρειάζεται όλοι να δουλεύουν σε γραφεία. Χρειάζονται και κάποιοι να ’ναι γεωργοκτηνοτρόφοι. Οι παλιοί δεν ζούσαν με αυτά;».

Ο μοναδικός μελισσοκόμος της Αλαμινού, Γεώργιος Σωτηρίου, μίλησε στις «Πολύχρωμες Πτήσεις» για το δικό του επάγγελμα. Με την άσπρη του στολή και τρεις μέλισσες να τον ακολουθούν είχε μαζί του τον συνάδερφό του, Νίκο Κωμοδρόμο, ο οποίος με τα εξής λόγια άφησε να νοηθεί ότι η εργασία της μέλισσας ωθεί τον άλλο που στέκεται απέναντί της να δουλεύει εξίσου σκληρά: «Προσφέρεις και σου προσφέρει και στο τέλος της μέρας αντιλαμβάνεται κανείς ότι όποιος ασχοληθεί με τη μέλισσα, μέχρι την τελευταία του πνοή θα πηγαίνει να τις φροντίζει».

Ο ιδιοκτήτης της μονάδας, κ. Γεώργιος, πρόσφυγας από τον κατεχόμενο Μαραθόβουνο, ασκεί το επάγγελμα εδώ και 29 χρόνια. Παράγει, όπως εξήγησε, με αφοσίωση και λατρεία μέλι, γύρη, βασιλικό πολτό και γενικά όλα τα προϊόντα της μέλισσας. «Στο χωριό ο πεθερός του παππού μου είχε τζιβέρκα και για προίκα του έδωσε 15 τζιβέρκα. Ακόμα, όταν πατέρας μου ήταν πελεκάνος είχε δει στη Λευκωσία κυψέλες πιο σύγχρονες, τις αντέγραψε και τις μετέφερε στο χωριό. Μεγαλώνοντας αποφάσισα να γίνω μελισσοκόμος, γιατί με “κέντρισε” από μικρή ηλικία».

Εξήγησε ότι το συγκεκριμένο επάγγελμα χρειάζεται εντατική αφοσίωση. Μπορεί, όπως είπε, κάποιους μήνες του χρόνου η μέλισσα να μη χρειάζεται τόση φροντίδα, δεν σημαίνει όμως πως πρέπει να αδιαφορείς. Υποστήριξε ότι το μυστικό της μελισσοκομίας είναι να αγαπήσεις τη μέλισσα, να μπορέσεις να καταλάβεις πώς οργανώνεται και πώς λειτουργεί, ώστε να κάνεις τους ανάλογους χειρισμούς την κάθε εποχή του χρόνου.

Θύμησες
Κάτοικοι ανέφεραν ότι παλιότερα όλοι στην κοινότητα δούλευαν στη μεγάλη αγροτική περιοχή, στο τότε τσιφλίκι της Αλαμινού. Η Κυριακή Θρασυβούλου, γεννημένη του 1937, ανέφερε ότι ο πατέρας της δούλευε στους τσιφλικάδες. «Τα βράδια θυμάμαι ότι κοιμόταν με τα βόδια και σπάνια τον βλέπαμε. Δούλευε και αυτός, όπως και άλλοι, στους τσιφλικάδες, σκληρά, για να παίρνουν κανένα μεροκάματο. Εμείς ήμασταν σαν τα αδέσποτα σκυλάκια».
Ο Χαράλαμπος Παύλου, 84 ετών, αναπόλησε το παρελθόν, λέγοντας ότι υπήρχαν πολλά κοπάδια στο χωριό. «Θυμάμαι πήγαινα με τα πόδια 3 μίλια, μέχρι τη θάλασσα, για να ταΐσω τα πρόβατά μου. Η μητέρα έκανε το γάλα και βοηθούσαμε στα χαλλούμια».

Οι εκκλησίες της κοινότητας
Για τις εκκλησίες του χωριού μιλήσαμε με την Τούλα Στυλιανού. Στην Αλαμινό, όπως πληροφορούμαστε, υπάρχουν θεμέλια μίας γεωργιανής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Η κ. Τούλα είπε ότι σύμφωνα με γεωργιανές πηγές ο ναός ήταν αναπόσπαστο κομμάτι ενός παλαιού οικισμού Γεωργιανών που βρίσκονταν στο χώρο εκείνο, τη διάρκεια του 12ου αιώνα με 15ου αιώνα. Πρόσθεσε ότι ο παλιός ναός της Αλαμινού, όπως και ο καινούργιος, είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Μάμα.

Νότια της Αλαμινού, στο βουνό «Κοπρός», βρίσκεται το σημείο στο οποίο λέγεται ότι ο Άγιος κατέφυγε διωκόμενος από τους ειδωλολάτρες διώκτες του. Παρόλα αυτά η παράδοση αυτή δεν ευσταθεί, γιατί, σύμφωνα με τα επίσημα Συναξάρια της Εκκλησίας, ο Άγιος Μάμας δεν ήρθε εν ζωή στην Κύπρο, αλλά γεννήθηκε και μαρτύρησε στην Παφλαγονία της Καππαδοκίας. Υποστηρίζεται όμως ότι σε κάποια χρονική στιγμή ο Άγιος Μάμας έκανε τη θαυματουργή του εμφάνιση στο χωριό, αφήνοντας την «παθκιά» του και το αποτύπωμα της ράβδου του. Οι βράχοι βρίσκονται στα νότια της Αλαμινού, έξω από την παλιά εκκλησία του Αγίου Μάμαντος, έπειτα από πρωτοβουλία του κοινοτάρχη Φρίξου Κ. Χάσικου.

15ο Φεστιβάλ Παραδοσιακής Κουλτούρας
Τον περσινό Οκτώβριο πραγματοποιήθηκε το 15ο Φεστιβάλ Παραδοσιακής Κουλτούρας από το Σύλλογο Γυναικών Υπαίθρου Λάρνακας σε συνεργασία με το Κοινοτικό Συμβούλιο της Αλαμινού. Μιλώντας στις «Πολύχρωμες Πτήσεις», η Πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών, Άννα Κοσμά, εξέφρασε την εκτίμησή της προς το Κοινοτικό Συμβούλιο και τους κατοίκους για την όλη συνεργασία και εν τέλει την επιτυχία του Φεστιβάλ, υποστηρίζοντας ότι η Αλαμινός είναι μία κοινότητα η οποία έχει υλικό που θα μπορούσε να καθιερώσει και να διατηρήσει τέτοιου είδους εκδηλώσεις με παραδοσιακό, κουλτουριάρικο κυπριακό στοιχείο. Σύμφωνα με την κα Κοσμά, το Φεστιβάλ Παραδοσιακής Κουλτούρας πραγματοποιείται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου σε διαφορετική κοινότητα. Έχει στόχο τη διατήρηση, την προβολή και την προώθηση της κουλτούρας και της παράδοσης του τόπου μας. Για την 1η Οκτωβρίου 2019, το 16ο Φεστιβάλ Παραδοσιακής Κουλτούρας θα πραγματοποιηθεί στη Λάγια της επαρχίας Λάρνακας.

Πολιτιστικός Όμιλος Αγίου Μάμαντος Αλαμινού
Στα πολιτιστικά δρώμενα της κοινότητας λαμβάνει μέρος και ο Πολιτιστικός Όμιλος Αγίου Μάμαντος Αλαμινού. Μιλώντας με την πρόεδρο, Μυρούλλα Αλεξάνδρου, μας είπε ότι η ομάδα ξεκίνησε να λειτουργεί σταδιακά εδώ και 7 χρόνια και την απαρτίζουν 20 άτομα διαφόρων ηλικιών. Στόχος του ομίλου, όπως σημείωσε, είναι κυρίως η δραστηριοποίηση των νέων ώστε να έρθουν πιο κοντά στην κοινότητα, κατανοώντας ότι η κουλτούρα ξεκινά από τον τόπο τους. Πρόσθεσε ότι μέσω προγραμμάτων του Υπουργείου Παιδείας ο κόσμος έχει την ευκαιρία να ασχοληθεί κυρίως με χειροτεχνίες, καθαρά κυπριακής κουλτούρας όπως κόσκινα και ταπατζιές.

Η πρόεδρος Μυρούλλα Αλεξάνδρου υποστήριξε ότι σε κάθε χωριό τέτοιες ομάδες είναι πολύ σημαντικές. Μιλώντας για την Αλαμινό, ανέφερε ότι ο όμιλος είναι απαραίτητος στην κοινότητα, γιατί είναι ένας τρόπος να μη χαθεί το όνομα του μικρού αυτού χωριού.

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.