Του Γιώργου Γεωργίου*

Με αφορµή την Παγκόσµια Ηµέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών γινόµαστε δέκτες βαρύγδουπων εξαγγελιών, αλλά και δηλώσεων εφησυχασµού. Η πραγµατικότητα, όµως, αποκαλύπτει τη γύµνια ενός συστήµατος που γεννά και θρέφει εκµεταλλευτές. Η βία που ασκείται στις γυναίκες έχει καταστεί η πρώτη αιτία αναπηρίας και θανάτου των γυναικών. Στην Ευρώπη, 1 στις 3 γυναίκες έχει υποστεί βία. Βέβαια, στους αριθµούς αυτούς δεν συνυπολογίζονται οι εκρηκτικές φωνές εκείνων των γυναικών που έχουν φιµωθεί από την κοινωνία. Υπάρχουν πολλές µορφές βίας. Άλλες φανερές και άλλες υπολανθάνουσες.

Βία είναι η πατριαρχία ως καθεστώς που διαφυλάσσει τους θύτες, εκτοπίζει τα θύµατα από το σύστηµα δικαιοσύνης και επιχειρεί να αποκρύψει εύσχηµα κάθε σκάνδαλο σεξουαλικής παρενόχλησης.
Βία είναι τα µέτρα λιτότητας, η διάλυση του κοινωνικού κράτους και η απουσία υπηρεσιών στήριξης των εργαζόµενων µητέρων, το µισθολογικό χάσµα για εργασία ίσης αξίας, το οποίο ανέρχεται σε ποσοστό 16,3% στην ΕΕ και 13,9% στην Κύπρο, καθώς και το συνταξιοδοτικό χάσµα, το οποίο ανέρχεται σε ποσοστό 35,7% στην ΕΕ και 41,1% στην Κύπρο.
Βία είναι η καταπάτηση του δικαιώµατος πρόσβασης σε προγράµµατα πρόληψης ασθενειών, όπως ο καρκίνος, και άλλες ποιοτικές υπηρεσίες υγείας.


Βία είναι η αναλγησία του συστήµατος έναντι των µεταναστριών.
Βία είναι τα πυροτεχνήµατα περί ισότητας που εκτοξεύει ανελλιπώς η ΕΕ, µε στόχο να αποκρύψει την απουσία µιας ολοκληρωµένης ευρωπαϊκής πολιτικής για την ισότητα.
Βία είναι η άρνηση του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου να επικυρώσει τη Σύµβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία προνοεί ολιστική αντιµετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

Βία είναι οι εξαιρέσεις που ζητούν από την εφαρµογή της Σύµβασης της Κωνσταντινούπολης πολλά κράτη, µεταξύ των οποίων και η Κύπρος, προβαίνοντας επί της ουσίας σε σηµαντικές εκπτώσεις, οι οποίες αποδυναµώνουν την προστασία των θυµάτων.
Η βία κατά των γυναικών είναι µια κοινωνική παθογένεια µε θύµα τις γυναίκες και µε αρνητικές παρενέργειες σε ολόκληρη την κοινωνία. Η ευθύνη για το έγκληµα που συντελείται βαραίνει αυτούς που το διαπράττουν, αλλά και όσους το ανέχονται.

Ως ΑΚΕΛ, µαζί µε την οµάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, αγωνιζόµαστε ενάντια σε κάθε µορφή βίας. Μεταξύ άλλων, καλούµε τις κυβερνήσεις να άρουν κάθε εξαίρεση και να επικυρώσουν άµεσα τη Σύµβαση της Κωνσταντινούπολης. Απαιτούµε τη δηµιουργία ενός πολυεπίπεδου δικτύου, το οποίο θα προστατεύει και θα στηρίζει πραγµατικά τα θύµατα. Ζητάµε τη διαµόρφωση και υλοποίηση ολοκληρωµένων Εθνικών Σχεδίων ∆ράσης που να αντιµετωπίζουν σφαιρικά και ολοκληρωµένα τη βία κατά των γυναικών. Ταυτόχρονα, τονίζουµε πως εξίσου σηµαντικό είναι να ενταθούν οι δράσεις για πρόληψη.

Ως αντιπροσωπεία του ΑΚΕΛ στο Ευρωκοινοβούλιο θέσαµε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου, µε τη διαδικασία του κατεπείγοντος, την ανάγκη για καθολική πρόσβαση της ΕΕ στη Σύµβαση της Κωνσταντινούπολης και άµεση επικύρωσή της. Επίσης, ζητήσαµε από την Κοµισιόν να απαντήσει γιατί δεν έχει προχωρήσει, ακόµη, στην εκπόνηση µιας ολιστικής ευρωπαϊκής στρατηγικής για την ισότητα των φύλων, αλλά και γιατί δεν τολµά να καταθέσει µια οδηγία για την καταπολέµηση της βίας κατά των γυναικών, η οποία να διασφαλίζει την ενσωµάτωση της Σύµβασης της Κωνσταντινούπολης στην ευρωπαϊκή νοµοθεσία. Αναµένουµε τις απαντήσεις και αν χρειαστεί θα εγγράψουµε το θέµα για συζήτηση στην Επιτροπή Ισότητας του Ευρωκοινοβουλίου.

Με αφορµή την επανέναρξη των εργασιών του Ευρωκοινοβουλίου, µαζί µε την ΠΟΓΟ, συναντηθήκαµε µε το Μεσογειακό
Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου, τον Σύνδεσµο για την Πρόληψη και την Αντιµετώπιση της Βίας στην Οικογένεια και το Κυπριακό Λόµπι Γυναικών, επιβεβαιώνοντας την αποφασιστικότητά µας να δώσουµε από κοινού τον αγώνα για καταπολέµηση κάθε µορφής βίας και κάθε διάκρισης εις βάρος των γυναικών.
Ο αγώνας για εξάλειψη της βίας που υφίστανται οι γυναίκες είναι συνυφασµένος µε τον αγώνα για τη δηµιουργία µιας κοινωνίας απαλλαγµένης από κάθε εκµετάλλευση και κάθε ανισότητα. Και τον αγώνα αυτό θα τον δώσουµε µέχρι τέλους.

*Ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ