Ορίζοντας/ Ανοιχτός ορίζοντας

Έφηβοι από τις δράσεις Νέος σε έρημο νησί μιλάνε στον πρώτο Ορίζοντα του 2020

Αν ήξερες πως σε ακούν τι θα τους έλεγες; 

Στο θέατρο Αποθήκες και στο πλαίσιο των  Δράσεων του ΘΟΚ για το  2019-2020: Νέος σε έρημο νησί πραγματοποιείται θεατρικό εργαστήρι για εφήβους με τη στήριξη του οργανισμού Hope for Children. Υπεύθυνοι του εργαστηρίου είναι η Ελένη Μολέσκη και ο Γιάννης Καραούλης που έχουν και την καλλιτεχνική επιμέλεια των Δράσεων και διδάσκουν στο εργαστήρι μαζί με την Ειρήνη Ανδρέου και την  Έλενα Χριστοδουλίδου.

Σε συνέντευξη μας με τους επιμελητές τους ζητήσαμε να σχολιάσουν σε σχέση με την Κύπρο μια θέση του  Πολωνοεβραίου παιδαγωγού Γιάννου Κόρτσακ  του οποίου η ζωή και το έργο αποτέλεσε αφορμή για τις Δράσεις αυτές.  «Συζητούν για το παιδί και αποφασίζουν, αλλά ποιος θα ζητήσει τη γνώμη του και τη συγκατάθεση του;» είχε αναφέρει ο Κόρτσακ και ρωτήσαμε γενικότερα στην Κύπρο, πόσο «ακούμε» τον έφηβο; Τι πρέπει να γίνει;

«Να ανοίξουμε τις κεραίες μας.», μας απάντησε ο Γιάννης Καραούλης. «Να ακούσουμε ουσιαστικά, με απλότητα και ανοιχτωσιά τον απέναντι. Τον κάθε απέναντι. Σε μια κοινωνία μαθημένη να μιλά πρέπει να μάθουμε και να ακούμε. Πρέπει να αλλάξουμε την εκπαίδευση. Ο χώρος έκφρασης, ατομικότητας  και επικοινωνίας που δίνεται εκεί στα παιδιά.».

Η Ελένη Μολέσκη μας ανάφερε ότι «ο Κόρτσακ έλεγε κάτι τόσο απλό αλλά ριζοσπαστικό ταυτόχρονα. Να το ακούσουμε, να εμπλακούμε σε διάλογο μαζί με αυτό το νέο άνθρωπο, χωρίς σημαδεμένα χαρτιά και δυσπιστία αλλά ανοικτά κι ισότιμα. Με αγάπη και σεβασμό να του επιτρέψουμε να είναι ακριβώς αυτό που είναι, να επιλέγει κι ας κάνει λάθος, κι εμείς κάνουμε συχνά.  Ας αρχίσουμε με ένα κοινοβούλιο που οι αποφάσεις του να έχουν αληθινή ισχύ για τα θέματα που τους αφορούν. Οι ενήλικες καταστρέφουμε τόσο ανέμελα τον πλανήτη που αυτοί θα κληρονομήσουν αύριο και δεν τους επιτρέπουμε να πουν ούτε τη γνώμη τους. Όπως λέει και ο δόκτορας : “Πώς θα ζήσουν αύριο, εάν σήμερα δεν τους επιτρέπουμε να ζουν μια ευσυνείδητη, υπεύθυνη ζωή;”»

Θέλοντας από τη σειρά μας να δώσουμε βήμα στους έφηβους απευθυνθήκαμε μέσω των διδασκόντων στο εργαστήρι στους έφηβους που συμμετέχουν και τους θέσαμε την πιο κάτω ερώτηση:

Αν ήξερες πως σε ακούν (στο σχολείο, στην οικογένεια, στην κοινωνία, η προηγούμενη γενιά γενικότερα, οι «μεγάλοι» ) τι θα τους έλεγες; 

 

Αν ήξερες πως σε ακούν τι θα τους έλεγες; 

Θα τους έλεγα πως πρέπει να διαμορφωθεί ένα σύστημα που να ευνοεί τους νέους, στο οποίο θα μπορούν αν καινοτομούν, να εφαρμόζουν τις ιδέες τους, να εξελίσσουν την κοινωνία, την κοινωνία μας. Επίσης θα ήθελα να υπάρχει ένα εκπαιδευτικό σύστημα πιο σωστό για τους μαθητές, που θα τους εμπνέει πνευματικά, το οποίο θα κατακτά τη γνώση και δε θα είναι απλά χρησιμοθηρικό για τους βαθμούς. Τέλος θα έλεγα να είναι αποδεχτή η διαφορετικότητα στην κοινωνία μας, να μην υπάρχουν στερεότυπα και να αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας.

 Άντρη 17 χρονών

Θα ήθελα να τους πω ότι πρέπει  να αλλάξουμε ορισμένες κακές συνήθειες μας, για να σώσουμε το περιβάλλον, γιατί είναι σημαντικό για τη ζωή μας. Π.χ. Να χρησιμοποιούμε λιγότερα πλαστικά και γενικά να είμαστε περισσότερο οικολόγοι

Αριάδνη 14 χρονών

Θα τους έλεγα να σταματήσουν να κρίνουν τον κόσμο και να ακούνε τις απόψεις των άλλων.  Επίσης θα τους έλεγα , να μη χρειάζεται το μέσον για οτιδήποτε.

Ιωάννης 15 χρονών

Αν ήξερες πως σε ακούν τι θα τους έλεγες; 

Θα τους έλεγα, να μην μας περνάνε τις πολιτικές τους απόψεις, με αποτέλεσμα να υπάρχει κομματικοποίηση και γενικά αντιπαλότητα μεταξύ μας

Λουκία 16 χρονών

Θα τους έλεγα να βελτιώσουν το σύστημα υγείας. Στο σχολειό θα τους έλεγα ότι δεν είναι καλοί δάσκαλοι

Δήμος 14 χρονών

Θα ήθελα να ανέβω στο βήμα να μιλήσω σε όλους τους πολίτες, βασικά σε όλη την κοινωνία και να τους πω ότι πρέπει να ξεκολλήσουν από κάποιες παλιές ιδέες και αντιλήψεις και να προχωρήσουμε λίγο μπροστά. Γιατί εμείς είμαστε που μολύνουμε και την κοινωνία και τον πλανήτη και τους ανθρώπους γύρω μας. Και πρέπει να αλλάξει αυτό και πιστεύω ότι θα έρθουν οι καιροί που οι άνθρωποι θα αλλάξουμε και πρέπει να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε λίγο. Όσον αφορά τον ρατσισμό, τα δικαιώματα της Λοάτκι κοινότητας, το προσφυγικό, την οικονομία της κάθε χώρας, υπάρχουνε αμέτρητοι λανθασμένοι χειρισμοί. Κι ας πούμε κάνω ιστορία, οκ δεν κάνω σύγχρονη ιστορία αλλά κάνω βυζαντινή, όμως ακόμα κι από το Βυζάντιο μπορώ να συνδέσω γεγονότα που γίνονταν τον 6ο αιώνα επί Ιουστινιανού με εγκλήματα που γίνονται τώρα. […]
Πιστεύω ότι πρέπει  λίγο να ξεκολλήσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά, να αφήσουμε όλη την κακία που υπάρχει στον κόσμο, να μη μολύνουμε άλλες ψυχές, άλλα μυαλά, γιατί έρχεται μια καινούρια γενιά και την καταστρέφουνε και με την εκπαίδευση και με τις αντιλήψεις τους και με πολλές παλιές ιδέες που κάνουν τους μικρότερους να τις  υιοθετούν, είτε επειδή μπορεί είναι ευάλωτοι είτε επειδή μπορεί είναι σε μια φάση εφηβείας όπως είμαι εγώ αυτή τη στιγμή και να επηρεάζονται εύκολα. Οπότε πρέπει να βρουν τον τρόπο πώς θα μεταδώσουν κάποιες ιδέες σε κάποιον νεότερο.  Οπότε πιστεύω ότι αρχικά πρέπει να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα στην εκπαίδευση η οποία είναι το κύριο που σε βγάζει στην έξω ζωή και στην εύρεση εργασίας και στα πάντα. Πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει επαγγελματικός προσανατολισμός με ψυχολόγους και συμβούλους, γιατί υπάρχουν πάρα πολλά κοινωνικά στερεότυπα, όπως ότι η τεχνική σχολή δεν είναι αρκετά καλή αρά δεν θα πας εκεί ενώ εσύ μπορεί να έχεις κλίση σε κάποιο τεχνικό επάγγελμα και να μην κάνεις αυτό που σου αρέσει, αυτό που μπορεί να προφέρει στη ψυχούλα σου και στην υπόλοιπη κοινωνία επειδή στο λένε κάποιοι που δεν εκπλήρωσαν το δικό τους όνειρο και προσπαθούν να φτιάξουν τη ζωή σου όπως θα ήθελαν εκείνοι τη δικιά τους ζωή, με τα απωθημένα τους.

Σοφία, 16 χρονών

 Θα τους έλεγα, να κάνουν ανακύκλωση, να μη μολύνουν το περιβάλλον και να βοηθούν τους ανθρώπους. Να υποστηρίζουν τις φιλανθρωπίες για τους άπορους, γενικά να βοηθούν όποιους έχουν ανάγκη. Να μη γυρνάνε την πλάτη στους άλλους. Να θυμούνται ότι είμαστε όλοι ίσοι. Αυτοί που είναι πλούσιοι και έχουν δυνατότητα να βοηθούν τους συνανθρώπους τους

Βάσια, 13 χρονών

Το πρώτο που θα ήθελα να πω στην κοινωνία, είναι ότι είμαστε όλοι ίσοι. Υπάρχουν κάποιοι λευκοί που είναι ρατσιστές, και θα ήθελα να τους πω, πως πρέπει να μας συμπεριφέρονται ισότιμα.  Ήρθαμε εδώ γιατί υποφέραμε στη χώρα μας. Κι αυτό που ζητάμε είναι προστασία, να μας συμπεριφέρονται όπως στους άλλους ανθρώπους. Και αγάπη, τη πατρική και μητρική αγάπη

Jacques, 17 χρονών

 Θα τους έλεγα να σταματήσει ο ρατσισμός. Γιατί  είμαστε όλοι ίσοι, όλοι άνθρωποι. Δε σημαίνει, πως επειδή έχουμε άλλο χρώμα, είμαστε διαφορετικοί.

Bryan, 16 χρονών

Θα τους έλεγα ότι και με τον έναν μπορεί να γίνει μια μεγάλη αλλαγή! Αν κάποιος έχει μια ιδέα να την πει, να μη φοβάται να εκφραστεί. Και πάνω από όλα, θα έλεγα, να μεριμνούμε για μια καλύτερη κοινωνία. Με τις πράξεις μας να τη βελτιώνουμε αντί να τη χαλάμε. Γιατί πολλές πράξεις μας σήμερα, έχουν αρνητικές επιπτώσεις στους ανθρώπους, στο περιβάλλον και γενικά

Αναστασία, 14 χρονών

Αν ήξερες πως σε ακούν τι θα τους έλεγες; 

Θα τους έλεγα, να σταματήσει ο ρατσισμός. Είναι ένα πρόβλημα που συναντάω συχνά και δε μ’ αρέσει. Έχουμε ίσα δικαιώματα. Πρέπει να εμποδίσουμε τις διακρίσεις.

Mamadou, 17 χρονών

Θα τους έλεγα να δουν κάτι πέραν από τα χρήματα. Να δουν πως ο πλανήτης καταστρέφεται και να σκεφτούν το μέλλον των απογόνων τους. Να σκεφτούν πως κάποιοι άνθρωποι μετά από μας θα ζήσουν σ’ αυτόν το πλανήτη και παρότι εμείς τώρα ζούμε ωραία, εκείνοι δε θα μπορέσουν να ζήσουν ωραία. Οπότε να προσπαθήσουμε όλοι να σώσουμε τον πλανήτη μας, για να ζήσουμε όλοι μια ωραία ζωή.

Παύλος, 14 χρονών

Αυτό που θα ήθελα να πω στις παλαιότερες (αλλά και στις νεότερες γενιές) να είναι να έχουν τα αυτιά τους ανοιχτά για να μας ακούσουν. Να ακούσουν ποια είναι τα όνειρα μας. Και να μη βάζουν εμπόδια σ’ αυτά, αλλά να μας βοηθήσουν να τα πραγματοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο.

Νικόλας,  17 χρονών