Εξετάζονται δύο προσεγγίσεις – Προβλεπόμενη έναρξη Γενάρης 2021

Αναθεωρημένη λογιστική πολιτική που θα διέπει τον χειρισμό των Κοινωνικών Ωφελημάτων ετοίμασε το Γενικό Λογιστήριο. Η αναθεωρημένη πολιτική εγκρίθηκε από το Τεχνικό Συμβούλιο Επίβλεψης του Έργου στο πλαίσιο υλοποίησης του Έργου για τη μετάβαση του δημοσίου τομέα στη λογιστική βάση των δεδουλευμένων εσόδων και εξόδων. Οι νέοι κανονισμοί θα ισχύσουν για τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις που καλύπτουν την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 και έπειτα.

Η αναθεωρημένη λογιστική πολιτική ετοιμάστηκε στη βάση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων Δημοσίου Τομέα και είναι αποτέλεσμα σχετικής διαβούλευσης που έγινε με όλα τα Υπουργεία και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας.

Στο έγγραφο της αναθεωρημένης λογιστικής Πολιτικής των Κοινωνικών Ωφελημάτων αναφέρεται ότι αυτή αφορά σε όλες τις κοινοτικές παροχές της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις ενοποιημένες οντότητες που τις αφορούν. Εξαιρούνται ιδιωτικές διευθετήσεις όπως φοιτητικά δάνεια, τα ταμεία ασφάλισης, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που συνδέονται με την απασχόληση όπως συντάξεις και ασφαλιστήρια συμβόλαια. Ως στόχος αυτής της νέας λογιστική πολιτικής είναι η βελτίωση της συνάφειας, αντιπροσωπευτικότητας και συγκρισιμότητάς τους, αναφέρεται.

Συμπληρώνεται ότι οι πληροφορίες που παρέχονται πρέπει να βοηθούν τους χρήστες των οικονομικών καταστάσεων, ώστε να αξιολογούν τη φύση των παρεχόμενων συστημάτων κοινωνικών παροχών, τα βασικά χαρακτηριστικά λειτουργίας τους και τον αντίκτυπό τους. Σκοπός της πολιτικής αυτής είναι η παροχή τεχνικής λογιστικής καθοδήγησης για τον καταρτισμό αληθώς οικονομικών αποδόσεων και την οικονομική κατάσταση του κράτους στον τομέα αυτό.

Όσον αφορά στα συστήματα κοινωνικών ασφαλίσεων αναφέρεται ότι υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: η γενική σύμφωνα με την οποία δεν γίνονται ουσιαστικές συνεισφορές και η ασφαλιστική προσέγγιση σύμφωνα με την οποία γίνονται από τον δικαιούχο ή για λογαριασμό του. Στο έγγραφο της αναθεωρημένης λογιστικής Πολιτικής των Κοινωνικών Ωφελημάτων επισημαίνεται ότι ένα γενικό σύστημα κοινωνικών παροχών αναγνωρίζεται ως έξοδο, στον ίδιο βαθμό που αναγνωρίζεται ώς υποχρέωση.

Έτσι μια οντότητα του δημόσιου τομέα δεν θα αναγνωρίζει ένα έξοδο για κοινωνικό όφελος, όταν η καταβολή των κοινωνικών παροχών πραγματοποιείται πριν ικανοποιηθούν όλα τα επιλέξιμα κριτήρια για την επόμενη. Από την άλλη, σύμφωνα με την ασφαλιστική προσέγγιση ένα πρόγραμμα κοινωνικών ωφελημάτων το οποίο θα είναι πλήρως εξαρτώμενο από τις συνεισφορές των δικαιούχων.

Σε τέτοιες περιπτώσεις η νομοθεσία προσαρμόζεται ανάλογα και εκτός από τις συνεισφορές των δικαιούχων, περιλαμβάνει και συνεισφορές εκείνων των οποίων οι δραστηριότητες δημιουργούν ή επιδεινώνουν τους κοινωνικούς κινδύνους που αντιμετωπίζονται από το πρόγραμμα καταβολής επιδομάτων, μαζί με επενδυτικές αποδόσεις.

Άννα Μισιαούλη