Ανέξοδες υποσχέσεις για την Παιδεία

Του Απόστολου Σκουρουπάτη*


Όταν στις 13 Μαρτίου 2020 ανακοινώθηκε η πρώτη αναστολή λειτουργίας των δηµοσίων σχολείων, όλοι ζητούσαµε πλάνο, στρατηγική και ξεκάθαρες οδηγίες από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Τότε εισπράξαµε ένα πρωτοφανές ρεσιτάλ προχειρότητας και κακού προγραµµατισµού.

Την ώρα που µε επιµονή απαιτούσαµε να στηριχτούν οι µαθητές µας και οι οικογένειές τους µε τον απαιτούµενο τεχνολογικό εξοπλισµό για να εξασφαλιστεί τουλάχιστον η πρόσβαση στην «εξ αποστάσεως εκπαίδευση, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΑΝ αντί να εντοπίσει τις αδυναµίες και να προσπαθήσει να τις καλύψει, επέλεξε τον αποπροσανατολισµό της κοινής γνώµης µέσα από µια προσπάθεια ωραιοποίησης της κατάστασης.

Ενώ τον περασµένο Μάιο οι εκπαιδευτικοί, οι σχολικές εφορείες, οι σύνδεσµοι γονέων και το προσωπικό των σχολικών µονάδων κατέβαλλαν υπερπροσπάθειες για να επαναλειτουργήσουν µε ασφάλεια οι σχολικές µονάδες, ο ίδιος ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας αποκάλεσε τους/τις εκπαιδευτικούς ως τον «αδύναµο κρίκο» της εκπαίδευσης, διαγράφοντας µε µια µόνο φράση όλες τις θυσίες, το µόχθο και τις ατέλειωτες ώρες που αφιέρωσαν οι εκπαιδευτικοί για να στηρίξουν µε τα «γυµνά τους χέρια» τους µαθητές και τις µαθήτριές τους αλλά και τις οικογένειες αυτών.

Όταν τον περασµένο Ιούνη ζητήσαµε µείωση µαθητών, αναδιάρθρωση των µαθησιακών στόχων ανά ηλικία και γνωστικό αντικείµενο, αυξηµένες ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας και ειδικής εκπαίδευσης, επιπλέον ώρες στις σχολικές µας µονάδες για στήριξη των παιδιών και προειδοποιήσαµε για την ανάγκη αναβάθµισης και κάλυψης των κενών του τεχνολογικού εξοπλισµού των σχολικών µας µονάδων, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΑΝ ασχολείτο µε προτάσεις νόµου που θα της έδιναν υπερεξουσίες, βάσει των οποίων θα είχε τη δυνατότητα να επεκτείνει τις σχολικές χρονιές στα πλαίσια µιας αντιπαιδαγωγικής λογικής «ποσοτικοποίησης» της µαθησιακής διαδικασίας.


Και ενώ οι εκπαιδευτικοί σιωπηρά και αδιαµαρτύρητα είχαν αποδεχτεί τόσο την επέκταση της σχολικής χρονιάς µέχρι και το τέλος Ιουνίου όσο και την πρόωρη έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς και συνέχισαν να απαιτούν τα αυτονόητα για τον Σεπτέµβρη, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΑΝ µοίραζε ανέξοδα υποσχέσεις και εξαγγελίες για αναβαθµίσεις δικτύων, για τεχνολογικούς εξοπλισµούς, για µονά θρανία, για κλιµατισµούς στις αίθουσες διδασκαλίας. Και µόλις δύο µέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, όταν ο ιός επανεµφανίστηκε και ανέτρεψε το “plan A” της κανονικής έναρξης και έπρεπε να εφαρµοστεί το περιβόητο “plan B”, τότε ξεκίνησε το τρέξιµο για τα σανίδια, τις περιβόητες «συνδέσεις» όπως τις ονόµασαν. Τότε η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΑΝ επικαλέστηκε τις καιρικές συνθήκες για να κερδίσει χρόνο, µε αποτέλεσµα οι µαθητές/τριες να προσέλθουν στις σχολικές τάξεις µια βδοµάδα αργότερα από την προγραµµατισµένη έναρξη.

Όταν τον Σεπτέµβρη συνεχίσαµε να απαιτούµε τεχνολογικό εξοπλισµό και αναβαθµίσεις στα σχολεία, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΑΝ συνέχισε το παιχνίδι της παραπλάνησης µε βαρύγδουπες δηλώσεις, ανοίγοντας την ίδια στιγµή και το κεφάλαιο της «υβριδικής διδασκαλίας», δηµιουργώντας ψεύτικες ελπίδες στην κοινή γνώµη.

Αποκορύφωµα όµως όλων ήταν η εξαγγελία της «κουβερτούλας» στις απαιτήσεις µας για λήψη επιπλέον µέτρων κατά τη διάρκεια των χειµερινών µηνών. Το ενδεχόµενο τοποθέτησης απλών συστηµάτων εξαερισµού, έστω στις σχολικές µονάδες των ορεινών περιοχών, ούτε καν τέθηκε στο τραπέζι για συζήτηση.

Όλο αυτό το διάστηµα εισπράξαµε µόνο υποσχέσεις και εξαγγελίες για στήριξη των δηµοσίων σχολείων. […] Καµία πολιτική απόφαση δεν έχει παρθεί που να φανερώνει όραµα, προγραµµατισµό και θέληση για στήριξη του δηµοσίου σχολείου. Κοντολογίς, επιβιώνουµε µε «πατσιαρίσµατα». […]


Την τελευταία βδοµάδα, έστω και καθυστερηµένα, ο Υπουργός Παιδείας φαίνεται πως αντιλήφθηκε ότι τη δηµόσια εκπαίδευση έσωσαν για άλλη µια φορά µόνοι τους οι εκπαιδευτικοί και τους συνεχάρη για την ακούραστη προσπάθεια που καταβάλλουν.

Τα σχολεία µας για να παραµείνουν ζωντανά και ανοικτά χρειάζονται πολιτικές αποφάσεις που θα βλέπουν µπροστά και θα επενδύουν ουσιαστικά στην παιδεία. Αυτό θα είναι και το µεγαλύτερο «ευχαριστώ» προς ολόκληρο τον εκπαιδευτικό κόσµο. Οι πρόχειρες, ανέξοδες λύσεις που δεν αντιµετωπίζουν αλλά αγνοούν και επιχειρούν να κρύψουν τα προβλήµατα, θα εγκυµονούν πάντα κινδύνους υποβάθµισης της δηµόσιας εκπαίδευσης και θα δηµιουργήσουν προϋποθέσεις για µια ακόµη αναστολή λειτουργίας των σχολείων. Έχει ανάγκη και η παιδεία από «στήριξη και επιδόµατα», «επιδόµατα» που θα δηµιουργήσουν ελπίδα για την κοινωνία και το µέλλον του τόπου µας.

* Αντιπρόεδρος ΠΟΕ∆, μέλος Κεντρικής Γραµµατείας Προοδευτικής Κίνησης ∆ασκάλων και Νηπιαγωγών

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.