Συναντήσεις/Ορίζοντας

Άννα Γιαγκιώζη: Οι χοροί της Λουνάσας είναι η αλήθεια μας χωρίς προσωπεία και περιορισμούς

Ο Αντώνης Γεωργίου συναντά τη Άννα Γιαγκιώζη και μιλάνε για την παράσταση της Θεατρικής Ομάδας Persona στην οποία συμμετέχει με το έργο του Μπράιαν Φρίελ «Χορεύοντας στη Λουνάσα», σε σκηνοθεσία Λέας Μαλένη.

Θα έπρεπε να βγαίναμε κάθε μέρα στα μπαλκόνια και να ουρλιάζουμε

Χορεύοντας Στη Λουνάσα 1 Φωτό Αντώνης Φαρμακάς

Παρουσιάζετε ένα γνωστό έργο του Μπράιαν Φρίελ που έγινε και ταινία. Όταν το πρωτοδιάβασες ποια ήταν η αντίδραση σου;


Το Χορεύοντας στη Λουνάσα είναι κατά τη γνώμη μου ένα από τα πιο όμορφα έργα του σύγχρονου θεατρικού ρεπερτορίου. Σίγουρα δεν θα ήθελα να αναφερθώ στη ταινία μιας και πιστεύω πως η προσέγγιση έγινε με καθαρά Χολιγουντιανά κριτήρια. Διαβάζοντας για πρώτη φορά το έργο, ένιωσα ένα απίστευτο δέσιμο με τους χαρακτήρες και κυρίως με το χαρακτήρα της Μάγκι, τον ρόλο που καλούμαι να ερμηνεύσω. Όλοι οι χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί, καθαροί, αναγνωρίσιμοι, που όμως κινούνται σε τόσο ποιητικά πλαίσια. Χαρακτήρες ίσοι, όλοι σημαντικοί και δύσκολοι, δεν υπάρχουν πρωταγωνιστές, με πολλά κείμενα κρυμμένα που έπρεπε να ανακαλύψουμε. Ένα έργο σχέσεων και  όχι σεναριακών εντυπωσιασμών. Το έργο το ξέρω εδώ και χρόνια και πάντα ένιωθα πως ήθελα να ασχοληθώ μαζί του.

Αυτό που ξεχωρίζει για μένα είναι η εικονοπλασία που τόσο επιδέξια “ζωγραφίζει” ο Φρίελ αλλά και οι ξεκάθαρες επιρροές από Τσέχωφ, Τενεσί Ουίλιαμς ακόμα και Λόρκα ως προς τη δημιουργία των χαρακτήρων.

Έχεις μεταφράσει αυτό το έργο μαζί με τη Λέα Μαλένη. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζεις στη γραφή του Φρίελ; 

Όπως ανέφερα και πιο πάνω θεωρώ το έργο ένα αριστούργημα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Αυτό που ξεχωρίζει για μένα είναι η εικονοπλασία που τόσο επιδέξια “ζωγραφίζει” ο Φρίελ αλλά και οι ξεκάθαρες επιρροές από Τσέχωφ, Τενεσί Ουίλιαμς ακόμα και Λόρκα ως προς τη δημιουργία των χαρακτήρων. Όλοι χαρακτήρες/καζάνια που βράζουν και δεν εκρήγνυνται, με  πληγές καλά κρυμμένες. Και όλα αυτά μέσα από την ποιητική γραφή του Φριελ.


Για το έργο γράφτηκε ότι είναι «μια κραυγή ελευθερίας» πέρα από την καταπίεση του καθολικισμού, την κοινωνική καταπίεση απέναντι στο γυναικείο φύλο και τη φτώχεια. Αυτή η κραυγή πόσο δυνατή πρέπει να ακουστεί σήμερα στον τόπο μας και στην εποχή μας;

Θα έπρεπε να βγαίναμε κάθε μέρα στα μπαλκόνια και να ουρλιάζουμε. Ζούμε τα αποτελέσματα της αποικιοκρατίας, της βαθιάς επιρροής της εκκλησίας στη κοινωνία και τη πολιτική, την παγκόσμια οικονομική κρίση και την πλασματική ισότητα των φύλων . Σήμερα έχουμε τη ψευδαίσθηση πως είμαστε πιο φιλελεύθεροι και ανεξάρτητοι, αλλά συνεχίζουμε να είμαστε έρμαια πατριαρχικών στερεοτύπων, μισογυνιστικών συμπεριφορών, και της απαίτησης να ανταποκριθούμε στα κοινωνικά δεδομένα του γάμου, της τεκνοποίησης, της επαγγελματικής επιτυχίας, που αν δεν το κάνουμε μας θέλουν να νιώθουμε αποτυχημένοι. Και αυτό που βλέπουμε είναι ανθρώπους φυλακισμένους πίσω από οθόνες κινητών, σε αποτυχημένους γάμους, σε μοναχικά δωμάτια. Οπότε ναι, μια κραυγή που πρέπει να ακούγεται.

Έχουμε τη ψευδαίσθηση πως είμαστε πιο φιλελεύθεροι και ανεξάρτητοι, αλλά συνεχίζουμε να είμαστε έρμαια πατριαρχικών στερεοτύπων

Ειδικότερα για τη θέση της γυναίκας στην κυπριακή κοινωνία τι μπορείς να πεις; 


Νομίζω πως έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Όπως είπα και πιο πάνω, θεωρώ πως η όποια ισότητα φύλων είναι πλασματική. Τραγικό δε όταν αυτό καθορίζεται από γυναίκες. Σαν κοινωνία  έχουμε μείνει κολλημένοι στα παλια παραδοσιακά στερεότυπα. Αυτό που πρέπει να αλλάξει πρώτα είναι η κοινωνία, οι άνθρωποι και τα πιστεύω τους.

Στο χώρο του θέατρου οι γυναίκες  αντιμετωπίζονται ισότιμα;

Όχι. Είναι ένα άκρως ανδροκρατούμενο περιβάλλον, με ελάχιστα έργα που να καταπιάνονται με γυναίκες και ελάχιστους παραγωγούς που να επενδύουν στο να ψάξουν να βρουν έργα που να το κάνουν. Το θέμα της ποσόστωσης είναι τεράστιο. Με ποσοστά εργοδότησης περίπου 70% άντρες έναντι των γυναικών που αντικειμενικά σε ποσοστό είναι περισσότερες στον κλάδο μας.


Πως θα χαρακτήριζες τη Μάγκι την ηρωίδα που υποδύεσαι; Υπάρχει κάτι στη ιστορία της ή στο χαρακτήρας της που σε αγγίζει / είναι πιο οικείο σε σένα;

Όταν σκέφτομαι τη Μάγκι δεν μπορώ παρά να χαμογελάω. Κάθε ρόλος εχει τα μυστικά του. Μυστικά που είτε μοιράζεται είτε τα κρατά για πάντα θαμμένα. Η Μάγκι είναι μια ηρωίδα που φοράει ένα προσωπείο, πότε μεταφορικά και πότε κυριολεκτικά,  μεταφέροντας θετική σκέψη και φως. Βαθιά μέσα της όμως κουβαλά τα βάρη όλου του κόσμου.  Είναι όπως λέει και η Λέα συνέχεια στις πρόβες η πυροσβέστης. Κοινά πολλά. Δεν θα τα μοιραστώ όμως. Είναι στα μυστικά μου.

Πως είναι η συνεργασία με την σκηνοθέτιδα και τις /τους άλλες/άλλους ηθοποιούς σε αυτή, για την ώρα, τη θεατρική περίοδο χωρίς μέτρα προστασίας και πρωτόκολλα πανδημίας;


Επιτέλους έχουμε επανέλθεις στους φυσιολογικούς ρυθμούς και διαδικασίες. Η πανδημία έφερε πολλές δυσκολίες, σε οικονομικό αλλά και σε δημιουργικότητα επιπέδου. Τώρα όμως έχουμε και πάλι την άνεση της στενής επαφής και της δια ζώσης επικοινωνίας, κάτι που σίγουρα ενδυνάμωσε το ηθικό και  δημιουργικό μας σθένος. Με ολ@ τ@ συνεργατ@ της παραγωγής έχουμε μια άψογη σχέση αλλά και συνεργασία. Με τη Λέα μας δένει και μια φιλία χρόνων, άρα έχουμε και μια πολύ καλή επικοινωνία και συνεννόησης. Τη σέβομαι και θαυμάζω απεριόριστα τη μαχητικότητα, την επιμονή, την τελειομανή αλλά και το καλλιτεχνικό της έργο και όραμα.

Με την ίδρυση του Υφυπουργείου ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να κατοχυρώσουμε το επάγγελμα του ηθοποιού και το καθεστώς του Καλλιτέχνη.

 Ξέροντας πως συμμετέχεις στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ηθοποιών να ρωτήσω τι αναμένεις από το Υφυπουργείο Πολιτισμού; Ποια πιστεύεις πρέπει να είναι το πρώτα βήματα στο χώρο του θεάτρου;

Τα τελευταίας χρόνια, λόγω της πανδημίας, αναδύθηκαν όλες οι παθογένειες που υπάρχουν στο χώρο του πολιτισμού. Ήταν όμως μια πολύ παραγωγική περίοδος διεκδίκησης και επαναξιολόγησης. Τώρα με την ίδρυση του Υφυπουργείου ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να κατοχυρώσουμε το επάγγελμα του ηθοποιού και το καθεστώς του Καλλιτέχνη. Οι καλλιτέχνες ήμαστε ίσοι φορολογούμενοι πολίτες αυτής της χώρας, με ειδίκευση επί του αντικειμένου μας. Είναι καιρός πια να καταλάβουν πως τη δουλειά μας δεν τη κάνουμε για χόμπι. Αλλά επίσης πως δεν ήμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Ήμαστε μια χώρα που το μόνο που έχει να “πουλήσει” είναι θάλασσα ,ήλιος και Πολιτισμός, τον τελευταίο πρέπει να τον προφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Ως Ένωση Ηθοποιών Κύπρου κρίνουμε επίσης επιτακτική την τήρηση της συλλογικής σύμβασης όπου υπάρχει κρατική χορηγία. Θα πρέπει να υπάρξει αναθεώρηση των όρων επιχορήγησης των ελεύθερων θεάτρων ούτως ώστε να υπάρξει ουσιαστική θεατρική ανάπτυξη με στόχο τη δημιουργία νέου θεατρόφιλου κοινού αλλά και την ανάπτυξη του καλλιτεχνικού αποτελέσματος μακριά από χρονοδιαγράμματα και στενά χρονικά πλαίσια που λειτουργούν εις βάρος του καλλιτεχνικού αποτελέσματος. Έχουμε καταθέσει ένα μακρύ κατάλογο προτάσεων και αιτημάτων και θεωρούμε πως με καλή συνεννόηση και επικοινωνία μπορούμε μαζί να πετύχουμε πολλά.


Τι αντιπροσωπεύουν για σένα οι χοροί της Λουνάσας; Θα έπρεπε πιο συχνά ως άνθρωποι να αντιδρούμε και να «χορεύουμε» κόντρα σε ότι μας στερεί η κοινωνία;

Οι χοροί είναι η βαθιά μας ρίζα. Η αλήθεια μας. Χωρίς προσωπεία και περιορισμούς. Χωρίς προκαταλήψεις και καταπίεση. Το να μπορέσουμε να κάνουμε τη μετάβαση μας σε πιο ουσιαστικές επίπεδα αντίληψης και επικοινωνίας είναι απαραίτητο. Η θλίψη μας έχει χτυπήσει κόκκινο, η καταπίεση της κοινωνίας είναι ορατή. Στόχος μας πρέπει να είναι οι χοροί!

Χορεύοντας Στη Λουνάσα 3 Φωτό Αντώνης Φαρμακάς

Συγγραφέας: Brian Friel, Μετάφραση:  Άννα Γιαγκιώζη – Λέα Μαλένη
Σκηνοθεσία: Λέα Μαλένη
Σκηνικά-Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου, Μουσική/ Ηχοτοπίο: Νεκτάριος Ροδοσθένους,
Χορογραφία: Aga Χρυσοστόμου, Σχεδιασμός Φωτισμού: Γιώργος Λάζογλου, Βοηθός Σκηνοθέτη: Άννα Κάλβαρη, Α’ Βοηθός Σκηνογράφου: Ελένη Γεωργίου, Β’ Βοηθός Σκηνογράφου: Ναυσικά Δημητρίου, Ειδικές Κατασκευές Σκηνικών Αντικειμένων: Μαρία Αγησιλάου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας / Προβολής: Μύρω Χριστοδούλου.
Παίζουν: Άννα Γιαγκιώζη, Μικαέλλα Θεοδουλίδου, Χριστιάνα Λάρκου, Αλέξανδρος Μαρτίδης, Μαριλύ Μήλια, Γιάννης Μίνως, Μανώλης Μιχαηλίδης, Παναγιώτα Παπαγεωργίου

Wherehaus 612 (Μιχαήλ Κουσουλίδη 5, Παλλουριώτισσα – Λευκωσία)

Πρεμιέρα: Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου, στις 8.30μ.μ.
Παραστάσεις: Κάθε Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 8:30 μ.μ. μέχρι τις 19 Οκτωβρίου, τις Δευτέρες 10 & 17 Οκτωβρίου και την Τρίτη 18 Οκτωβρίου.
Κρατήσεις: 70000138
Χορεύοντας Στη Λουνάσα 2 Φωτό Αντώνης Φαρμακάς40131
@αντώνης φαρμακάς

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.