Αντιλήψεις περί προϋπολογισμού

Της Ελένης Μαύρου


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



Μετά από τρεις μέρες συζήτησης για τον κρατικό προϋπολογισμό εκείνο που έμεινε στην αντίληψη ενός απλού θεατή είναι το χάσμα που χωρίζει την κοινωνικο-οικονομική αντίληψη του κυβερνώντος κόμματος, του ΔΗΣΥ, με άλλες πολιτικές δυνάμεις και κυρίως με το ΑΚΕΛ.

Η διαφορετική αντίληψη είναι εμφανής στην ανάγνωση δεικτών και αριθμών, αλλά και στα κονδύλια που κατανέμονται σε συγκεκριμένους τομείς. Είναι δε ιδιαίτερα εμφανής στα αποτελέσματα που έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΔΗΣΥ εδώ και εννιά σχεδόν χρόνια.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα να είναι η κατανομή του παραγόμενου πλούτου. Οι πολιτικές των κυβερνώντων έχουν ως συνέπεια, σταθερά, από το 2013, την αύξηση του μεριδίου των κερδών, των επιχειρήσεων δηλαδή, στο ΑΕΠ σε αντιδιαστολή με τη μείωση του μεριδίου των μισθών.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αν και αυξάνεται ο παραγόμενος πλούτος, η κατανομή του ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο είναι άνιση. Σημαίνει ότι το όφελος από την όποια ανάπτυξη διοχετεύεται στους λίγους και προνομιούχους.

Την ώρα μάλιστα που διακόσιες σχεδόν χιλιάδες συμπατριώτες βρίσκονται κάτω ή στο όριο της φτώχειας, αυτή η άδικη κατανομή του πλούτου φαντάζει ακόμα πιο προκλητική.

Αν κάτι ανέδειξε η δοκιμασία της πανδημίας, είναι τη σημασία του κόσμου της εργασίας. Γιατί είναι η ευσυνειδησία και η αυταπάρνηση των επαγγελματιών υγείας και γενικά των εργαζομένων στα νοσοκομεία, που απέτρεψε την κατάρρευσή τους και κράτησε όρθια τη δημόσια υγεία. Γιατί είναι οι πωλήτριες και οι ντελιβεράδες που κάλυψαν τις βασικές μας ανάγκες σε τρόφιμα και φάρμακα την περίοδο του lockdown επιτρέποντας σε όλους μας μιαν προσομοίωση κανονικότητας.

Η πανδημία αποκάλυψε και πόσο εύθραυστες και ανεπαρκείς είναι οι κοινωνικές υποδομές του κράτους που υπέσκαψαν οι ιδεολογικές αγκυλώσεις των κυβερνώντων και οι περικοπές των τελευταίων χρόνων -το σύστημα δημόσιας υγείας τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας, την παιδεία…

Ούτε σε αυτά όμως δίνει απαντήσεις ο προϋπολογισμός των κυβερνώντων. Ένας προϋπολογισμός αντικοινωνικός, σε μια περίοδο που μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει ανάγκη στήριξης. Ένας προϋπολογισμός αντιαναπτυξιακός, σε μια περίοδο που το κράτος θάπρεπε να λειτουργήσει ως ατμομηχανή ανάπτυξης.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι λίγο πριν την εκπνοή του 2021 το ποσοστό υλοποίησης των κεφαλαιουχικών δαπανών που περιλαµβάνονταν στον προϋπολογισμό ανέρχεται μόλις στο 32%. Το 2021 είχαν συμπεριληφθεί στον κρατικό προϋπολογισμό κονδύλια ύψους 1,01 δις ευρώ για αναπτυξιακούς σκοπούς, αλλά μέχρι το τέλος Οκτωβρίου το ποσοστό υλοποίησης είχε φτάσει μόλις στο 37%, χειρότερο και από το 2020 που σημαδεύτηκε από τα περιοριστικά μέτρα για τον κορονοϊό, τα οποία οδήγησαν στην αναστολή έργων για μεγάλη χρονική περίοδο. Αναπτυξιακά έργα 1,5 δις ευρώ περίπου, τα οποία σχεδιάστηκαν και περιλήφθηκαν στους κρατικούς προϋπολογισμούς κατά τα τελευταία πέντε χρόνια (2016 – 2020), έμειναν στα χαρτιά αφού δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Τι νόημα έχει λοιπόν να καταγράφονται έργα στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς αν δεν πρόκειται να υλοποιηθούν;

Κάθε κράτος έχει ανάγκη από μια οικονομία ισχυρή και βιώσιμη, η οποία να μπορεί να φέρει πρόοδο στη χώρα και να προσφέρει ευημερία στους πολίτες της. Η κυβέρνηση ΔΗΣΥ όμως νοιάζεται μόνο για την ευημερία των λίγων εκλεκτών της.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.