Αποφασιστικές πρωτοβουλίες για να αποτραπεί η οριστική διχοτόμηση

Έλα στο Google News

Του Γιώργου Κουκουμά*

 

Η 47η επέτειος του πραξικοπήµατος και της εισβολής βρίσκει την Κύπρο προ του φάσµατος µιας νέας, ιστορικής και οδυνηρής ήττας. Τρία δεδοµένα συνηγορούν ότι το Κυπριακό -αλλά και η ίδια η Κύπρος- βρίσκεται στο χειρότερο και πιο επικίνδυνο σηµείο από το 1974. Πρώτο, δροµολογούνται από την κατοχική δύναµη -και στη θάλασσα και επί του εδάφους- νέα, συντριπτικά για την πατρίδα µας, τετελεσµένα. Ο εποικισµός της περίκλειστης περιοχής της Αµµοχώστου θα αποτελέσει ένα έγκληµα πάνω στο έγκληµα, ενταγµένο στη στρατηγική της οριστικής και ανεπίστρεπτης διχοτόµησης της Κύπρου. ∆εύτερο, στο Κυπριακό συζητούνται πράγµατα που ήταν αδιανόητα µέχρι χθες, όπως το αν θα εγκαταλειφθεί η διζωνική, δικοινοτική οµοσπονδία, δηλαδή η ίδια η επανένωση, και να αναζητηθούν διχοτοµικές -συγκαλυµµένες ή µη- λύσεις. Κύκλοι εντός και εκτός του νησιού βολιδοσκοπούν για να βρεθεί η «µέση απόσταση» ανάµεσα στην οµοσπονδία και τη συνοµοσπονδία. Το τρίτο και χειρότερο είναι το γεγονός ότι ενώ συµβαίνουν όλα αυτά, η διεθνής κοινότητα είναι απρόθυµη να αποδώσει έµπρακτα στην Τουρκία ευθύνες για τις ενέργειες και τις αξιώσεις της, για την περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και των ψηφισµάτων του ΟΗΕ.

Αναµφισβήτητα, το σκηνικό προκαλεί απογοήτευση και για πολλούς ίσως και παραίτηση από την ιδέα της λύσης και της επανένωσης. Εντούτοις, για εµάς δεν αποτελεί επιλογή να υψώσουµε τα χέρια την ώρα που ο Ερντογάν οργανώνει τον εποικισµό της περίκλειστης περιοχής της Αµµοχώστου και τον οριστικό διαµελισµό του νησιού µας. Εκτιµούµε ότι υπάρχει χαραµάδα που µπορεί να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα, η οποία βέβαια για να µη συνιστά αφηρηµένο ευχολόγιο, πρέπει να έχει περιεχόµενο αποφάσεων και δράσεων.

Το ερώτηµα «τι να κάνουµε τώρα εδώ που φτάσαµε;» δεν µπορεί να απαντηθεί αν πρώτα δεν απαντήσουµε «γιατί φτάσαµε εδώ;» Πρώτα και κύρια, κανένας δεν µπορεί να αµφισβητεί ότι η Τουρκία του Ερντογάν και η τ/κ ηγεσία του Ερσίν Τατάρ µε την εµµονή τους στη λύση δύο κρατών και την ωµή περιφρόνηση αποτελούν το πρώτο και µεγαλύτερο πρόβληµα. ∆εν µπορεί κανείς να παραγνωρίσει ακόµα, τα γιγαντιαία συµφέροντα που συνδέουν ΗΠΑ και ΕΕ µε την Τουρκία, αλλά και την πολιτική υποκρισία της ∆ύσης, η οποία ενθαρρύνει ουσιαστικά την τουρκική επιθετικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΕΕ όχι µόνο δεν προσανατολίζεται να επιβάλει κυρώσεις στην Άγκυρα, αλλά αντίθετα άνοιξε τη συζήτηση για αναβάθµιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ – Τουρκίας που θα διευρύνει τις ευρωτουρκικές εµπορικές σχέσεις.

Ταυτόχρονα, όµως, υπάρχουν ερωτήµατα που αφορούν την ελληνοκυπριακή πλευρά και περιµένουν απάντηση, αν µη τι άλλο για να διδαχθούµε από την εµπειρία των τελευταίων χρόνων. Γιατί δεν προχωρήσαµε σε συνοµιλίες, όταν στην ηγεσία των Τ/κ βρισκόταν ο Ακιντζί, ο οποίος ήταν δεσµευµένος σε λύση ∆∆Ο και στο πλαίσιο Γκουτέρες; Γιατί σε όλη αυτή την περίοδο, αντί να προταχθεί η λύση του Κυπριακού, καλλιεργούνταν συστηµατικά µύθοι περί «κυρώσεων που θα γονατίσουν την Τουρκία» και «τριµερών συµµαχιών που θωρακίζουν την Κύπρο»;

Σε τούτη τη φάση, αυτά έχουν σηµασία µόνο στο βαθµό που καθοδηγούν τι να κάνουµε από δω και εµπρός. Και ακριβώς αυτά υπογραµµίζουν αυτό που προτείνει το ΑΚΕΛ εδώ και καιρό. Χρειάζεται άµεσα να αναληφθούν αποφασιστικές και πειστικές πρωτοβουλίες που να ενισχύουν την αξιοπιστία της ελληνοκυπριακής πλευράς διεθνώς και να ανοίγουν δρόµους συνεννόησης µε τις δυνάµεις της τουρκοκυπριακής κοινότητας που αντιστέκονται στα σχέδια Ερντογάν – Τατάρ. Πρωτοβουλίες προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά και προς κάθε κατεύθυνση µε στόχο την επανέναρξη των συνοµιλιών στη συµφωνηµένη βάση και πλαίσιο, από το σηµείο που διακόπηκαν το 2017. Η επιστροφή σε αυτό το σηµείο θα σήµαινε, παράλληλα, ότι η τουρκική πλευρά θα πρέπει να επανακαταθέσει το χάρτη για το Εδαφικό µε την Αµµόχωστο υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Κανένας δεν µπορεί να είναι απόλυτος στις προβλέψεις του. Όµως η δική µας εκτίµηση είναι ότι αυτός είναι ο δρόµος που έχει τις µεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας στην προσπάθεια να αναχαιτιστεί η οριστική διχοτόµηση και να αντιστραφεί η πορεία των πραγµάτων.

Μετά από τέσσερα χρόνια επικίνδυνης διολίσθησης και παλινωδιών επιστρέφουµε σε αυτό που πάντα γνωρίζαµε, µε την ελπίδα να µην είναι αργά: Μόνο ο δρόµος της λύσης του Κυπριακού, της απελευθέρωσης και επανένωσης, µπορεί να σώσει την Αµµόχωστο, µα και το µέλλον ολόκληρης της Κύπρου.

*Μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ, βουλευτής Αµµοχώστου

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.