Αποκλείουν τη διαφορετικότητα με συνοπτικές διαδικασίες – Τα χρόνια προβλήματα

«Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας είναι ενάντια στη Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (2006) και στον Περί Ατόμων με Αναπηρίες Νόμο του 2000»

«Είναι αντίθετη ως προς τη συμμετοχή των παιδιών με διαφορετικότητα σε ανώτατο βαθμό εκπαίδευσης και στην αγορά εργασίας, υπό συνθήκες ίσων ευκαιριών»

«Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, φαίνεται ότι παιδιά τα οποία παραμένουν εκτός του σχολικού συστήματος έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν κοινωνικά προβλήματα»

«Όλοι οι μαθητές έχουν το δικαίωμα παροχής ίσων ευκαιριών και το ΥΠΠΑΝ οφείλει να προνοεί μια σειρά εύλογων προσαρμογών για τη φοίτηση όλων των παιδιών στο γενικό σχολείο»  

 

Εύλογα ερωτήματα εγείρονται μετά την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας για «Ένταξη παιδιών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, της Γ ́ τάξης Γυμνασίου, που θα φοιτήσουν σε κλάδους της Μέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης», ενώ οι αντιδράσεις γύρω από το ζήτημα είναι ποικίλες.

«Η συγκεκριμένη απόφαση έρχεται αρχικά ενάντια στους ίδιους τους στόχους του Υπουργείου Παιδείας για συμπερίληψη όλων των μαθητών και είναι αντιφατικό, αφού αυτή την περίοδο προωθείται νομοσχέδιο για την Ενιαία Εκπαίδευση. Η απόφαση αυτή είναι ενάντια στη Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (2006), στον Περί Ατόμων με Αναπηρίες Νόμο του 2000 (127(I)/2000), αλλά και στον Περί Αγωγής και Εκπαίδευσης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Νόμο (Ν. 113(Ι)/1999)», αναφέρει στη «Χαραυγή» η εκπαιδευτική ψυχολόγος και συντονίστρια του Κλάδου Σχολικών Ψυχολόγων, Γεωργία Λεωνίδου.

Η στάση αυτή, τονίζει, επηρεάζει σημαντικά τους μαθητές με ιδιαιτερότητες: Με συνοπτικές διαδικασίες αποκλείει μαθητές με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (π.χ. όπως αναφέρεται «παρορμητική ή επιθετική συμπεριφορά, σοβαρά κινητικά προβλήματα») στο να φοιτήσουν στις τεχνικές σχολές. Ως αποτέλεσμα, κάποιοι μαθητές θα χάσουν την ευκαιρία να συνεχίζουν την εκπαίδευσή τους και να αναπτύξουν δεξιότητες στον τομέα που έχουν προσωπικό ενδιαφέρον. Αυτό το γεγονός είναι λυπηρό, αφού ενώ γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα έχει πολυπαραγοντικές αιτίες, φαίνεται ότι η ευθύνη αποδίδεται αποκλειστικά στα παιδιά.

«Ως Κλάδος Σχολικής Ψυχολογίας εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας για τη συγκεκριμένη απόφαση. Αναμένουμε ότι το ΥΠΠΑΝ θα μελετήσει πολυπαραγοντικά το θέμα και θα αναθεωρήσει την απόφασή του. Επισημαίνουμε τον προβληματισμό μας σχετικά με πιθανές συνέπειες, τις οποίες η συγκεκριμένη απόφαση ενδέχεται να επιφέρει στα παιδιά, τις οικογένειές τους και στην ευρύτερη κοινωνία. Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, φαίνεται ότι παιδιά τα οποία παραμένουν εκτός του σχολικού συστήματος έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν κοινωνικά προβλήματα, να κάνουν χρήση ουσιών, να είναι άνεργοι και εξαρτώμενοι του κράτους», υπογραμμίζει η κα Λεωνίδου επικρίνοντας τους χειρισμούς του ΥΠΠΑΝ.

Η θέση μας ως σχολικοί ψυχολόγοι, προσθέτει, έρχεται σε συνάφεια με σύγχρονες πρακτικές που εφαρμόζονται σε τεχνικές σχολές άλλων χωρών. Ενδεικτικά, κάποιες πρακτικές είναι η εξατομικευμένη αξιολόγηση του κάθε παιδιού από διεπιστημονική ομάδα για εξεύρεση των δυνατοτήτων, των εκπαιδευτικών αναγκών, του κινήτρου, καθώς και του πλαισίου των δυσκολιών του.

«Με βάση αυτό θα καταστεί δυνατόν να δημιουργηθεί ένα εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πλάνο, να διασφαλιστεί η ασφάλεια και να υπάρχει κατάλληλη και συνεχής στήριξη κατά τη φοίτηση. Στήριξη και εκπαίδευση θα πρέπει όμως να παρέχεται και στους εκπαιδευτικούς, για να μπορούν να χειρίζονται μεθοδικά πιθανές δυσκολίες, αλλά και στις οικογένειες των μαθητών. Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς/σχολικούς ψυχολόγους, ως μέρος της διεπιστημονικής ομάδας, εξ όσον γνωρίζουμε, υπάρχει υποστελέχωση της υπηρεσίας στο υπουργείο, κάτι που σίγουρα επηρεάζει την κατάλληλη εφαρμογή των παραπάνω», αναφέρει, για να καταλήξει ως εξής:

«Με λίγα λόγια, η θέση μας είναι να δημιουργηθεί το πλαίσιο στις τεχνικές σχολές (προσβασιμότητα: κατάλληλος εξοπλισμός, τεχνολογία και υπηρεσίες), το οποίο θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητών, ούτως ώστε να μπορέσουν να φοιτήσουν σε ίση βάση. Όλοι οι μαθητές έχουν το δικαίωμα παροχής ίσων ευκαιριών και το ΥΠΠΑΝ οφείλει να προνοεί μια σειρά εύλογων προσαρμογών για τη φοίτηση όλων των παιδιών στο γενικό σχολείο».

Με αφορμή το ζήτημα του αποκλεισμού των παιδιών αυτών, τα προβλήματα που βγαίνουν στην επιφάνεια ποικίλουν, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μη αναγνώριση του απολυτηρίου, το οποίο παίρνει η πλειοψηφία των μαθητών. Επιπλέον, προκύπτουν ζητήματα ίσης μεταχείρισης αλλά και χρόνιων παθογενειών που σχετίζονται με παιδιά με διαφορετικότητα.

«Η υπό αναφορά εγκύκλιος καθώς και η ανακοίνωση του ΥΠΑΑΝ, δεν συνάδει με τη φοίτηση των παιδιών αυτών στο σχολικό πλαίσιο που επιθυμούν, διαχωρίζοντας τα από τα υπόλοιπα παιδιά και κρίνοντας τα ανεπαρκή να ακολουθήσουν το γενικό πρόγραμμα», δηλώνει η πρόεδρος του Συνδέσμου Στήριξης Ατόμων με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής, Μαρίνα Γεωργίου.

Μία σημαντική παράμετρος, υπογραμμίζει η κα Γεωργίου, είναι πως η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας αλλά και η απόφασή του δεν συνάδει σε καμία περίπτωση με την προσβασιμότητα και την παραχώρηση ίσων ευκαιριών συμμετοχής σε όλους τους μαθητές σε πλαίσιο μη-διάκρισης, αφού η συγκεκριμένη μερίδα παιδιών πρέπει να ενταχθεί στις Ειδικές Μονάδες της ΜΤΕΕΚ, οι θέσεις των οποίων προορίζονται και συμπληρώνονται ειδικά και μόνο από μαθητές/μαθήτριες Ειδικής Εκπαίδευσης.

«Επιπρόσθετα, είναι αντίθετη ως προς τη συμμετοχή των παιδιών με διαφορετικότητα σε ανώτατο βαθμό εκπαίδευσης και στην αγορά εργασίας, υπό συνθήκες ίσων ευκαιριών, αφού τα παιδιά που φοιτούν στις Ειδικές Μονάδες δεν παίρνουν απολυτήριο κατά την αποφοίτησή τους, αλλά πιστοποιητικό παρακολούθησης».

Η πρόεδρος του Συνδέσμου, στηλιτεύοντας τις ενέργειες αλλά και τις αποφάσεις του αρμόδιου υπουργείου, κάνει αναφορά στα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως Σύνδεσμος, αλλά και ως γονείς παιδιών με ιδιαιτερότητες.

«Τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι πολλά και σοβαρά. Αρχικά, στα περισσότερα παιδιά με αναπηρία δεν τους επιτρέπεται η φοίτηση στις γενικές τάξεις, ενώ για να τους δεχτούν περνούν από σειρά αξιολογήσεων, την οποία καμία άλλη ομάδα παιδιών δεν υπόκειται για να εξασφαλίσει το δικαίωμά της σε ισότιμη εκπαίδευση. Επίσης, η μη παροχή εύλογων προσαρμογών, όπως η διαφοροποίηση της ύλης και του εξεταστικού δοκιμίου, αλλά και άλλων αναγκαίων μέσων ή τεχνολογίας για να έχουν πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία, βάσει των αξιολογημένων τους αναγκών, δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα ως προς την ισότητα και το σεβασμό στη διαφορετικότητα», λέει η κα Γεωργίου, η οποία κάνει λόγω και για τις ελλείψεις που αντιμετωπίζουν, όπως η μη πρόσληψη του αναγκαίου επιστημονικού και άλλου προσωπικού, καθώς και η εξασφάλιση κάθε άλλης αναγκαίας επιστημονικής επιμόρφωσης με σκοπό την αποτελεσματική στήριξη της Ενιαίας Εκπαίδευσης.

«Υπάρχει μία αναχρονιστική διαδικασία πρόσληψης συνοδών με όλα τα αρνητικά επακόλουθα προς το παιδί, αλλά και καθυστέρηση στον εντοπισμό/διαδικασία παραπομπής παιδιού για αξιολόγηση και καθυστέρηση στην προμήθεια βοηθημάτων και τεχνολογικού εξοπλισμού», καταλήγει η πρόεδρος του Συνδέσμου.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.