«Ας κάνουμε μαζί τέχνη και θέατρο, όχι πολέμους»

Της
Νίκης Κουλέρμου


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



 

«Ας κάνουμε μαζί τέχνη και θέατρο, όχι πολέμους»

Τον Ιούνιο του 2015 το τουρκοκυπριακό δημοτικό θέατρο παρουσίασε υπό τα χειροκροτήματα των δύο ηγετών μια συγκλονιστική παράσταση με τίτλο «Κύπρος, πικράθηκα στα ελληνικά, πληγώθηκα στα τούρκικα», της Φαϊζέ Οζντερμιρτσίλερ, με ερμηνευτή τον Γιασάρ Ερσόι και τον Ερσέν Σουρουρί στο πιάνο. Συγκινημένος ακόμα και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, δήλωσε τότε, μετά τη θεατρική παράσταση, ότι θα ζητήσει από τον Υπουργό Παιδείας να ανέβει παντού το έργο σε όλα τα σχολεία της Κύπρου, στέλνοντας το μήνυμα πως η παραδοχή των λαθών φέρνει την κάθαρση και η κάθαρση τη βούληση να δώσουν οι Ε/κ τα χέρια στους αδελφούς Τουρκοκυπρίους. Και το ανάποδο, οι Τ/κ να τείνουν χείρα φιλίας στους Ε/κ, ώστε να μπορέσουμε μαζί να σηκώσουμε τον ήλιο της επανένωσης και της ειρήνης πάνω από την Κύπρο. Μια δήλωση που έμεινε στα χαρτιά…

Σήμερα ο Γιασάρ Ερσόι είναι ένα από τα 42 πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη «μαύρη λίστα» της Τουρκίας, όλα αγωνιστές της λύσης και επανένωσης…

Το βράδυ της περασμένης Κυριακής, όμως, συνέβη το αναπάντεχο και απίστευτο για ένα άλλο κυπριακό θεατρικό σχήμα, για μια άλλη (δίγλωσση) θεατρική παράσταση: Βραβεύτηκε από το Δήμο Μάλτεπε στην Κωνσταντινούπολη, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεάτρου, το έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό», του Σάμουελ Μπέκετ, στην κυπριακή, ελληνική και τουρκική διάλεκτο, από το Θέατρο ΑντίΛογος. Ένας Ε/κ και ένας Τ/κ περιμένουν τον Γκοντό στην πράσινη γραμμή. Μπροστά στον θεατή ξεδιπλώνεται το θέατρο του παραλόγου όπως το ζούμε εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο. Όπως σημειώνουν στις πολιτιστικές στήλες τους οι εφημερίδες, «δεν υπάρχει τίποτε πολιτικό» στο έργο, αλλά το μήνυμα του έργου είναι ένα τεράστιο πολιτικό μήνυμα. Ίσως αυτό που είπε ο δήμαρχος Μάλτεπε, Αλί Κιλίτς, παραχωρώντας το βραβείο σκηνοθεσίας στον σκηνοθέτη Κώστα Σιλβέστρο και πρώτου ανδρικού ρόλου, από κοινού, στους Γιώργο Κυριάκου και Ιζέλ Σεϊλανί: «Εγώ βλέπω την Κύπρο σαν μία, πιστεύω ότι πρέπει να είναι ενωμένη, πιστεύω ότι μπορούν να ζήσουν όλοι οι Κύπριοι μαζί, ότι μπορούν να καταργηθούν τα σύνορα, φτάνει να απαλλαγούμε από τις προκαταλήψεις και τα τείχη που έχουμε στα κεφάλια μας». Ποιος είναι αυτός ο κ. Κιλίτς που λέει τέτοια πράματα, καθόλου αρεστά στο βαθύ τουρκικό κράτος και στους εδώ εγκάθετούς του; Ο κ. Αναστασιάδης τον γνωρίζει; Ίσως ο πολιτισμός να είναι το πιο δυνατό όπλο για επανένωση της Κύπρου; Ίσως γι’ αυτό επιμένει ο Γκουτέρες να δίνει σημασία στις τεχνικές δικοινοτικές επιτροπές, που ατόνησαν κι αυτές υπό το βάρος της στασιμότητας στο Κυπριακό;

Πρόεδρε Αναστασιάδη, κάνε πράξη εκείνη τη δήλωση του 2015. Να μπει στα σχολεία ο δικοινοτισμός, το θέατρο, ο πολιτισμός. Και μέσα από αυτά η αγάπη για το άλλο μισό της πατρίδας μας. Τόπος και άνθρωπος. Το δεν ξεχνώ στην πραγματική του διάσταση. Ίσως τότε βγούμε από το σκοτάδι μια ώρα νωρίτερα. Μπροστά στο φως του πολιτισμού, κανένα σκοτάδι εθνικισμού, κανένα κακό, κανένας πόλεμος δεν μπορεί να σταθεί.

Όπως είπε και ο σκηνοθέτης Κώστας Σιλβέστρος κατά την παραλαβή του βραβείου στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της Τουρκίας, «ας κάνουμε μαζί τέχνη και θέατρο, όχι πολέμους». Ας ακουστεί το μήνυμα και η ευχή του μέχρι τη Νέα Υόρκη. Ας το πολλαπλασιάσουμε… Ίσως τότε η Τουρκία να έχει κόστος…

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.