Ας μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο



Β’ Μέρος

 Του Στανισλάβ Β. Οσάτσι*

Η συνωμοσία του Μονάχου έδειξε στη Σοβιετική ΄Ενωση ότι οι δυτικές χώρες θα επιλύουν τα θέματα της ασφάλειας τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα της ΕΣΣΔ και μάλιστα την κατάλληλη στιγμή να μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα αντισοβιετικό μέτωπο.


Η γερμανική προέλαυση αναπτυσσόταν σε πλήρη αντιστοιχία με το δόγμα των γρήγορων πολεμικών κτυπημάτων. Παρά τη σκληρή και ηρωϊκή αντίσταση του πολωνικού στρατού, σε μια βδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου, στις 8 Σεπτεμβρίου 1939 τα γερμανικά στρατεύματα ήδη βρίσκονταν έξω από τη Βαρσοβία. Η δε στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Πολωνίας μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου διέφυγε στο έδαφος της Ρουμανίας, προδώνοντας και εγκαταλείποντας τον λαό της, ο οποίος συνέχισε μόνος τον αγώνα κατά των κατακτητών.

Οι δυτικοί σύμμαχοι διέψευσαν τις προσδοκίες των Πολωνών. Μετά την κήρυξη του πολέμου από μέρους της Γερμανίας, τα γαλλικά στρατεύματα προχώρησαν μόλις μερικές δεκάδες χιλιόμετρα εντός του γερμανικού εδάφους. Η ενέργεια αυτή φαινόταν απλώς σαν μια επίδειξη ενεργών κινήσεων. Επιπρόσθετα, το αγγλο-γαλλικό Ανώτατο Πολεμικό Συμβούλιο, το οποίο συνήλθε για πρώτη φορά στις 12 Σεπτεμβρίου 1939 στη γαλλική πόλη Αμπβίλ, αποφάσισε τον τερματισμό της προέλασης λαμβάνοντας υπόψη τη γρήγορη εξέλιξη των γεγονότων στην Πολωνία. ΄Ετσι άρχισε ο περιβόητος «παράξενος πόλεμος». Στην πραγματικότητα ο λόγος γίνεται για μια απροκάλυπτη προδοσία από μέρους της Γαλλίας και της Αγγλίας έναντι των δεσμεύσεων τους προς την Πολωνία.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια της Δίκης της Νυρεμβέργης, οι γερμανοί στρατηγοί εξήγησαν με τον ακόλουθο τρόπο τις γρήγορες επιτυχίες τους στο ανατολικό μέτωπο. Ο πρώην αρχηγός του επιτελείου της ηγεσίας του Ανώτατου Κέντρου ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας Στρατηγός Α. Γιόντλ παραδέχθηκε ότι : «Εάν το 1939 δεν ηττηθήκαμε, αυτό μπορεί να ερμηνευθεί από το γεγονός ότι περίπου 110 γαλλικές και αγγλικές στρατιές, που βρίσκονταν κατά τη διάρκεια του πολέμου μας κατά της Πολωνίας στο δυτικό μέτωπο, αντιμέτωπες με 23 γερμανικές στρατιές, παρέμειναν εντελώς αμέτοχες και σε πλήρη απραξία».

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έγινε σε μια στιγμή και δεν άρχισε απρόσμενα και ξαφνικά. Η επιδρομή της Γερμανίας κατά της Πολωνίας δεν ήταν ξαφνική. ΄Ηταν το αποτέλεσμα πολλών τάσεων και παραγόντων  στην παγκόσμια πολιτική εκείνης της περιόδου. ΄Ολα τα προπολεμικά γεγονότα παρατάχθηκαν σε μια μοιραία αλυσίδα. ΄Ομως, χωρίς αμφιβολία, το κύριο, που προκαθόρισε τη μεγάλη αυτή τραγωδία στην Ιστορία της Ανθρωπότητας ήταν ο κρατικός εγωϊσμός, η δειλία, η ενθάρρυνση του επιδρομέα που άρχισε να συγκεντρώνει δυνάμεις, καθώς και η απουσία ετοιμότητας από μέρους των πολιτικών ελίτ για εξεύρεση συμβιβασμού.

Γι  αυτό το λόγο είναι ανέντιμο να ισχυρίζεται κανείς ότι δήθεν η διήμερη επίσκεψη στη Μόσχα του ναζιστή υπουργού εξωτερικών Ριμπεντρόπ αποτελεί τη βασική αιτία, που προκάλεσε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. ΄Ολες οι βασικές χώρες στον άλφα ή βήτα βαθμό φέρουν το δικό τους μέρος ευθύνης για την έναρξη του. Η κάθε χώρα διέπραξε ανεπανόρθωτα σφάλματα, υπολογίζοντας αλαζονικά, ότι μπορεί να ξεγελάσει τις άλλες, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό της μονομερή πλεονεκτήματα ή παραμένοντας αμέτοχη στην άκρη της επερχόμενης παγκόσμιας τραγωδίας. Και εξαιτίας αυτής της ανικανότητας πρόβλεξης των εξελίξεων, και της άρνησης ίδρυσης ενός συστήματος συλλογικής ασφάλειας η Ανθρωπότητα αναγκάστηκε να πληρώσει εκατομμύρια ζωές και να έχει τεράστιες υλικές απώλειες και καταστροφές.

Υπενθυμίζουμε ότι πριν από τον πόλεμο στα σύνορα της ΕΣΣΔ ο Χίτλερ συγκέντρωσε το 80 % των ενόπλων δυνάμεων του και το 65 – 70 % των αρμάτων μάχης και της πολεμικής αεροπορίας. Η ΕΣΣΔ  διεξήγαγε   το 75 % του συνόλου των στρατιωτικων επιχειρήσεων της αντιχιτλερικής συμμαχίας. Μήπως μπορεί να γίνεται λόγος για την αποκλειστική νίκη των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ; Και τα 27 εκατομμύρια των Σοβιετικών πολιτών που έχασαν τη ζωή τους ; Η ΕΣΣΔ έχασε τον κάθε έβδομο κάτοικο της, η Μεγάλη Βρετανία τον κάθε 127ο , οι ΗΠΑ έχασαν ένα σε κάθε 320 πολίτες τους… Κι όλα αυτά συνέβησαν όταν οι σύμμαχοι της ΕΣΣΔ στην αντιχιτλερική συμμαχία, παρά τις πολλαπλές παρακλήσεις του Ιωσήφ Στάλιν, εμφανίστηκαν στα μέτωπα της Ευρώπης τον Ιούνιο του 1944, όταν ο Κόκκινος Στρατός εκδίωξε τους φασίστες κατακτητές έξω από τα σύνορα της χώρας μας και άρχισε την απελευθέρωση της Ευρώπης και προχώρησε μόνος του και αποκλειστικά με τις δικές του δυνάμεις προς το Βερολίνο.

Βέβαια είμαστε ευγνώμονες για τη βοήθεια που πρόσφεραν οι σύμμαχοι, εφοδιάζοντας τον Κόκκινο Στρατό με πολεμοφόδια, πρώτες ύλες, τρόφιμα και τεχνικά μέσα. Είναι όμως ταυτόχρονα σημαντικό να μη ξεχνά κανείς και για εκείνη την τεράστια υλική βοήθεια, που πρόσφερε η ΕΣΣΔ στις χώρες που απελευθέρωσε για την εξάλειψη της απειλής της πείνας, την αποκατάσταση της οικονομίας και της υποδομής αυτών των χωρών. Και το έκανε αυτό η Σοβιετική ΄Ενωση τη στιγμή που χιλιάδες χιλιόμετρα από τη Βρέστη μέχρι τη Μόσχα και τον ποταμό Βόλγα η χώρα μας είχε μετατραπεί σε στάκτες.

Σήμερα, όπως και το 1945 είναι σημαντικό να επιδειχθεί πολιτική βούληση  και μαζί, από κοινού να συζητήσουμε για το μέλλον όλων μας. Βρήκε ανταπόκριση και υποστήριξη η προταθείσα ρωσική πρωτοβουλία για τη σύγκληση Συνάντησης των πέντε πυρηνικών κρατών – μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Υπολογίζουμε ότι μια τέτοια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με την πρώτη ευκαιρία.

Βασισμένοι στην κοινή ιστορική μνήμη, μπορούμε και πρέπει να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει  μια σταθερή βάση για τη διεξαγωγή επιτυχών συνομιλιών και συμφωνημένων ενεργειών χάρι στην ενίσχυση της σταθερότητας και της ασφάλειας στον Πλανήτη, χάρι στην ευημερία όλων των κρατών.

 

* Πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας

στην Κυπριακή Δημοκρατία