Συναντήσεις/ Ορίζοντας

Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού: Για πολιτική και κοινωνική αφύπνιση μέσα από το σινεμά

294647370 5215407485222438 6188979866375677688 N 1

Ο Αντώνης Γεωργίου συναντάει τη Χαρά Καμιναρά που συμμετέχει με το ντοκιμαντέρ Γράμμα στον Νικόλα στο φετινό 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού που θα διεξαχθεί από την 1η μέχρι και τις 8 Αυγούστου 2022, στον Χαρουπόμυλο Λανίτη, στη Λεμεσό

Χαρά Καμιναρά: Προσπάθησα να βάλω σε εικόνες έναν κόσμο με ότι πιο τερατώδες αλλά και όμορφο ένιωθα πως περιείχε

Γιατί γύρισες αυτό το ντοκιμαντέρ; 

Μεταξύ 2017/2018 πέρασα 3 μήνες πάνω στο Ακουάριους, ένα διασωστικό καράβι που ταξίδευε στην κεντρική Μεσόγειο έξω από τα διεθνή ύδατα στα ανοιχτά της Λιβύης. Tην διαδρομή αυτή που την κάνουν χιλιάδες άνθρωποι είτε από ανάγκη γιατί κινδυνεύουν και με βία εγκαταλείπουν τις οικογένειες τους και το κολαστήριο της Λιβύης, είτε από επιλογή είναι η πιο θανατηφόρος διαδρομή στον κόσμο. Κύρια αποστολή του Ακουάριους ήταν να προσφέρει βοήθεια ώστε να μην πνίγονται άνθρωποι κατά χιλιάδες εκεί που τα κράτη αρνούνται να ανταποκριθούν. Eπίσης σκοπό είχε να κρατάει μια καταγραφή τις κατάστασης που επικρατούσε μεσοπέλαγα μακριά από τα μάτια του υπόλοιπου κόσμου. Αυτό το γεγονός πήγα να καλύψω με την φωτογραφική μου μηχανή. Αυτή η εμπειρία με σημάδεψε βαθύτατα καθώς πιο πολύ από ποτέ, έβλεπα μαζεμένο ότι πιο αισχρό και όμορφο κρύβουμε μέσα μας εμείς οι άνθρωποι. Από την μια άνθρωποι που λόγω της «ταμπέλας» που τους βάζουμε (π.χ. παράνομοι, λαθραίοι κτλ.) δεν έχουν το δικαίωμα στην ζωή και από την άλλη διασώστες όπου κάνουν ότι μπορούν για να παρέχουν βοήθεια σε αυτούς που αποτελούν «παράσιτα» των κρατών μας. Το ντοκιμαντέρ αυτό που είναι και το πρώτο μεγάλου μήκους που κάνω, γεννήθηκε όταν επέστρεψα στην στεριά, στην καθημερινότητα της ζωής μου, έμενα που γεννήθηκα ανάμεσα στους προνομιούχους αυτού του κόσμου δηλαδή από την ‘καλή’ πλευρά των συνόρων.

Ενα καλό ντοκιμαντέρ αναζητά και πειραματίζεται με νέους τρόπους καταγραφής και αφήγησης και τραβάει τα όρια του εαυτού του

Ήταν μια εμπειρία που ήθελες να καταγραφεί;

Γυρνώντας μετά από τα ταξίδια αυτά η διαφορά πραγματικότητας των κόσμων μας μου ήταν τόσο τεράστια που δυσκολευόμουν να την χειριστώ. Η κατάσταση στην κεντρική Μεσόγειο ήταν τόσο φρικτή και οι ανθρώπινες ιστορίες που είχα ακούσει τόσο μοναδικές και πολύπλοκες που οι φωτογραφίες δεν μου φαίνονταν αρκετές. Έψαχνα έναν καινούργιο τρόπο αφήγησης ώστε να μιλήσω για αυτήν την εμπειρία και έτσι άρχισα να πειραματίζομαι με διάφορα μοντάζ συνδέοντας μαζί με τις φωτογραφίες τα βίντεο που είχα τραβήξει στο πλοίο. Τα βίντεο αυτά περιείχαν κυρίως επιζώντες που μέσω της μουσικής προσεύχονταν και δόξαζαν την ζωή. Όταν έχεις βρεθεί τόσο κοντά στο θάνατο, η ζωή αποκτά άλλη αξία και η μουσική αυτών των ανθρώπων έπαιρνε στα μάτια μου την μορφή της πιο αληθινής και αγνής ανθρώπινης τέχνης. Παράλληλα εκείνη την εποχή το Ακουάριους μετά από πάμπολλες πιέσεις των ευρωπαϊκών κρατών αναγκάστηκε να σταματήσει την αποστολή του. Κάπου εκεί γεννήθηκε αυτό το οπτικοακουστικό γράμμα καθώς περίμενα και τη γέννηση του γιου μου. Η ταινία αυτή εκτός από μαρτυρία ήταν και ένας τρόπος να προσπαθήσω να βάλω σε εικόνες και λέξεις έναν κόσμο με ότι πιο απάνθρωπο και τερατώδες αλλά και όμορφο ένιωθα πως περιείχε.

Πόσο εύκολο ήταν να γυριστεί το ντοκιμαντέρ;

Οι λήψεις που είχα τραβήξει στο πλοίο είχαν γίνει χωρίς να έχω κατά νου τη δημιουργία μιας ταινίας. Λόγω της δυσκολίας και της σοβαρότητας του θέματος το μοντάζ μου πήρε 3 χρόνια. Έψαχνα να βρω ένα τρόπο να βάλω όλα αυτά τα αντιφατικά και συνταρακτικά γεγονότα μαζί αναζητώντας μια ισορροπία ανάμεσα στην αφήγηση της ζωής και του θανάτου κάτι που επικρατούσε μονίμως στο πλοίο. Καθώς ήθελα να μιλήσω για τις ζωές άλλων ανθρώπων θεώρησα σωστό να μιλήσω και για την δική μου ζωή

Από την μια άνθρωποι που λόγω της «ταμπέλας» που τους βάζουμε (π.χ. παράνομοι, λαθραίοι κτλ.) δεν έχουν το δικαίωμα στην ζωή και από την άλλη διασώστες όπου κάνουν ότι μπορούν για να παρέχουν βοήθεια

Πόσο σημαντικό για την δουλειά σας είναι η συμμετοχή σας σε Φεστιβάλ όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού;

Η Κύπρος βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης. Είναι και μία χώρα που η προσφυγιά και η μετανάστευση είναι άμεσα συνδεδεμένη με την παλαιότερη και την πρόσφατη ιστορία της. Για μένα είναι μεγάλη τιμή και νιώθω πολύ χαρούμενη που δίνεται στη ταινία μου η ευκαιρία να προβληθεί και να μοιραστεί με τον κόσμο εδώ

Τι είναι για σας το «καλό» ντοκιμαντέρ; Να είναι αιχμηρό και με θέση; Αντικειμενικό; Πόσο αντικειμενικό μπορεί/πρέπει να είναι το όποιο ντοκιμαντέρ;

Τίποτα δεν είναι αντικειμενικό. Από την στιγμή που διηγούμαστε μια ιστορία ή αποφασίζουμε να τραβήξουμε εικόνες είτε με βίντεο είτε φωτογραφίες παίρνουμε θέση, στοχεύουμε, στήνουμε το πλάνο βάζοντας πράγματα μέσα στην εικόνα και αφήνοντας άλλα απέξω. Ξεκινώντας από αυτήν την αλήθεια, μια μένα, ένα καλό ντοκιμαντέρ αναζητά και πειραματίζεται με νέους τρόπους καταγραφής και αφήγησης και τραβάει τα όρια του εαυτού του. Έστω και αν είναι για να επηρεάσει έναν μόνο άνθρωπο το θεωρώ πολύ σημαντικό.

17ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού

Χαρουπόμυλος Λανίτη, Λεμεσός 

Τρίτη 2 Αυγούστου 2022, 22:30

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.