Η «Χαραυγή» συλλογικός διαφωτιστής και οργανωτής

«Ο ρόλος της εφημερίδας δεν περιορίζεται μόνο στη διάδοση ιδεών, μόνο στην πολιτική διάδοση ιδεών και την προσέλκυση πολιτικών συμμάχων. Η εφημερίδα δεν είναι μόνο συλλογικός προπαγανδιστής και συλλογικός διαφωτιστής, μα και συλλογικός οργανωτής» (Λένιν: «Από πού ν’ αρχίσουμε»).

Η λενινιστική διδασκαλία για τον κομματικό Τύπο είναι επίκαιρη και αναγκαία και στις σημερινές συνθήκες. Ο ρόλος του καθημερινού πολιτικού προπαγανδιστή, ιδεολογικού διαφωτιστή και οργανωτή της δράσης του κόμματος και της νεολαίας είναι αναντικατάστατος και μόνο μια τέτοια εφημερίδα μπορεί να τον εκπληρώνει. Η αστική τάξη έχει αναπτύξει και έχει στα χέρια της ισχυρότατους μηχανισμούς καλλιέργειας της ιδεολογικοπολιτικής χειραγώγησης των λαϊκών δυνάμεων.

Ολόκληρο το νομικό-πολιτικό της εποικοδόμημα, το κράτος και οι οργανισμοί του, η εκπαίδευση, η εκκλησία, τα ηλεκτρονικά και έντυπα αστικά μέσα ενημέρωσης, το διαδίκτυο, η τηλεόραση, όλα αυτά (τα οποία άλλωστε είναι και στην ιδιοκτησία των αστών) αξιοποιούνται για να ποτίζουν το λαό με τις σάπιες αξίες του συστήματός τους. Για τους αστούς βέβαια είναι ταυτόχρονα και ένα πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας. Η αστική τάξη, ως η τάξη που έχει την εξουσία, μπορεί και αξιοποιεί σήμερα όλη αυτή την «έκρηξη» της πληροφόρησης και των ΜΜΕ, με τις νέες δυνατότητες που έχει δώσει και δίνει η ανάπτυξη της τεχνολογίας, για να βελτιώνει τις μεθόδους προπαγάνδας της.

Για να επιδρά στις λαϊκές συνειδήσεις. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να διαμορφώνει μαζική ψυχολογία ανοχής και αποδοχής της ιδεολογίας και της πολιτικής της, να εμποδίζει την ανάπτυξη της ταξικής πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης, να χειραγωγεί, να διαστρεβλώνει, να καλλιεργεί την υποταγή. Η ενημέρωση και η ειδησεογραφία των αστών, ολόκληρος ο μηχανισμός των ΜΜΕ τους και των μέσων προπαγάνδας τους, έντυπων και ηλεκτρονικών, όχι μόνο δεν έχουν χαρακτήρα αταξικό, ουδέτερο, αλλά ίσα – ίσα έχουν ως βάση το σύστημα της εκμετάλλευσης, τις ξεπερασμένες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, τη μισθωτή σκλαβιά.

Άρα η ενημέρωση, η δημοσιογραφία, ο σχολιασμός των γεγονότων δεν είναι έννοιες αταξικές, όπως δεν είναι αταξικός ο πολιτικός λόγος, η πολιτική τοποθέτηση. Εκφράζουν συμφέροντα ταξικά, συμφέροντα αντικρουόμενα. Σε μια ταξική κοινωνία, ταξικός είναι και ο ρόλος του Τύπου. Εκείνοι που αρνούνται στα λόγια ή στην πράξη την αλήθεια αυτή, ουσιαστικά αρνούνται και πολεμούν το δικαίωμα και την υποχρέωση της πρωτοπορίας της εργατικής τάξης να έχει το δικό της Τύπο, να καθοδηγεί μέσα από αυτόν.

Η πάλη των αριστερών και κομμουνιστών για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας είναι συνυφασμένη με την πάλη για τη χειραφέτηση των λαϊκών στρωμάτων από την αστική ιδεολογία και πολιτική. Δεν αρκεί μονάχα η κριτική στην εκάστοτε αστική κυβέρνηση και την αντιλαϊκή της πολιτική, δεν φτάνει μόνο η κριτική στις βάρβαρες συνθήκες ζωής που γεννά αυτή η πολιτική για το λαό. Αυτό που χρειάζεται είναι η πάλη για ριζικές και ουσιαστικές αλλαγές, για ένα δικαιότερο κοινωνικό σύστημα, για τον ανθρώπινο σοσιαλισμό

 

«Η Χαραυγή είναι βίωμα και στήριγμα του απλού κόσμου»

Η εφημερίδα «Χαραυγή» συμπληρώνει σήμερα, 18 Φεβρουαρίου 2021, 65 ολόκληρα ζωής παρουσίας, δράσης και προσφοράς προς τον τόπο.

Η «Χαραυγή»  δεν είναι μια απλή εφημερίδα, αλλά βίωμα δεκαετιών, συνήθεια που δεν κόβεται, ανάγκη και στήριγμα του απλού κόσμου. Όλα αυτά αποτυπώνονται στα λόγια των αναγνωστών μας, οι οποίοι δίνουν τις ευχές τους για τα 65χρονα της εφημερίδας μας.

Οι φίλοι αναγνώστες, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά για τα τιμητικά τους λόγια, θέλησαν να αναδείξουν τον αυξημένο ρόλο που έχει η «Χαραυγή» σήμερα με δεδομένο το τοπίο που επικρατεί στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ως η γνήσια φωνή της Αριστεράς στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.

Σε συνέχεια του μεγάλου 4σέλιδου επετειακού ρεπορτάζ μας, το οποίο δημοσιεύθηκε στην έκδοση της περασμένης Κυριακής, σήμερα μιλούν επίσης απλοί συνδρομητές και αναγνώστες της εφημερίδας μας.

Γιαννάκης Κούρας, Λευκωσία

Η «Χαραυγή» έχει τη δική της ιδιαιτερότητα και ξεχωρίζει από άλλες εφημερίδες. Κατ’ αρχήν δεν είναι κερδοσκοπική επιχείρηση, αλλά είναι ταγμένη δίπλα στο λαό και το κόμμα της εργατικής τάξης. Είναι η εφημερίδα που εκφράζει την Αριστερά. Η εξέλιξη των Μέσων Ενημέρωσης δημιουργεί πολλά προβλήματα στον έντυπο Τύπο. Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος, ειδικά για τη «Χαραυγή», να στηριχθεί από τον κόσμο για να μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ύλη σε όλο το φάσμα της ενημέρωσης.

Λάμπρος Ιωάννου, από τον Άγιο Σέργιο, κάτοικος Φρενάρους

Από τα νεανικά μου χρόνια, όταν ήμουν στο χωριό μου, τον Άγιο Σέργιο, κάθε Κυριακή πουλούσα την εφημερίδα με το ποδήλατό μου. Όταν ήρθαμε πρόσφυγες αναλάβαμε εθελοντικά την πώληση της εφημερίδας με τον Ανδρέα Κουτούνα. Εγώ τέλειωσα μόνο το δημοτικό σχολείο, επειδή ο πατέρας μου ήταν φτωχός και από την εφημερίδα έμαθα γράμματα και έγινα αυτός που έγινα. Αν δεν διαβάσεις την εφημερίδα μας, από τα κανάλια δεν μπορείς να κατατοπιστείς σωστά. Εύχομαι καλή συνέχεια και να συνεχίσει να φωτίζει τον τόπο.

Χαμπής Γενεθλίου, Λεμεσός

Όχι μόνο την διαβάζαμε, αλλά μετείχαμε και στη διανομή της, γιατί έπρεπε να ενημερώνουμε όσο περισσότερο κόσμο για τα τεκταινόμενα. Για πολλά χρόνια, εξορμούσαμε τις Κυριακές στην ύπαιθρο, φορτώναμε το αυτοκίνητο και γυρίζαμε τα χωριά. Το πιο σημαντικό για τη «Χαραυγή» είναι ότι έδινε κατεύθυνση, σωστές πληροφορίες και ενημέρωση για όλα τα γεγονότα και ταυτόχρονα ήταν και ένα μέσο επιμόρφωσης του λαού. Πολλοί άνθρωποι του τόπου μας βελτίωσαν τις γνώσεις τους, έμαθαν να διαβάζουν και να γράφουν μέσα από την καθημερινή επαφή τους με την εφημερίδα. Ήταν και είναι ακόμα η μοναδική εφημερίδα που αναδεικνύει τα προβλήματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, των γυναικών και της νεολαίας, αλλά και των αγροτών. Αυτός ήταν ο βασικός ρόλος της κι αυτόν το ρόλο θα διαδραματίζει πάντα. Είναι, με απλά λόγια, η εφημερίδα του λαού, αφού φροντίζει να δείχνει στον κόσμο την αλήθεια.

Παναγιώτης Πέτρου, από Βαρώσι, κάτοικος Κιτίου

Το πρώτο που έμαθα να διαβάζω καλά στο δημοτικό σχολείο ήταν η «Χαραυγή», γιατί ο πατέρας μου δεν ήξερε γράμματα και όταν ήμουν μικρός με έβαζε να του διαβάζω τη «Χαραυγή». Από τότε μου έμεινε συνήθεια και όχι μόνο έμαθα να διαβάζω, αλλά έγινα και τακτικός αναγνώστης. Από εφτά χρονών διαβάζω την εφημερίδα. Δεν μπορώ να σταματήσω. Έχει γίνει βίωμα. Ήμουν πρώτη δημοτικού όταν κυκλοφόρησε η εφημερίδα και από τότε την διαβάζω ανελλιπώς. Και θα συνεχίσω να το κάνω. Εύχομαι τα καλύτερα.

Σωτήρης Γενιάς, πρόσφυγας από την Αμμόχωστο

Η σχέση μου με τη «Χαραυγή» ξεκίνησε από την πρώτη μέρα της έκδοσής της, όταν έκλεισε ο «Δημοκράτης». Σε μια περίοδο δολοφονιών και τρομοκρατίας, η «Χαραυγή» διαδραμάτιζε ένα σοβαρό και αποφασιστικό ρόλο…

Άγγελος Καζαντζής, Πάφος

Διαβάζω διαχρονικά τη «Χαραυγή», γιατί πιστεύω ότι βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Με εκφράζει γιατί είναι αντικειμενική και δεν παρουσιάζει ψευδείς ούτε διαστρεβλωμένες ειδήσεις. Η θεματολογία βασίζεται στον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Ιδιαίτερα ασχολείται με τα εργασιακά και τα κοινωνικά προβλήματα, αλλά κυρίως με τα προβλήματα του κυπριακού ζητήματος. Δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε για να μπορούμε να πάμε μπροστά σε αυτόν τον τόπο

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.