Μια τραγική ιστορία αφήνει εκτεθειμένο τον «Χριστιανικό Σύνδεσμο Γυναικών Αποστόλου Βαρνάβα»

Του Κωστή Πιτσιλούδη

Μια τραγική ιστορία φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας η «Χαραυγή». Το 1995 μια γυναίκα μεταβίβασε στον «Χριστιανικό Σύνδεσμο Γυναικών Αποστόλου Βαρνάβα» Δασουπόλεως ένα τεμάχιο πέραν των 2000 τ.μ., με δύο σπίτια στο εσωτερικό του. Μια περιουσία σε περίοπτη τοποθεσία εντός του Δήμου Λευκωσίας. Η γυναίκα, που κατά τη διάρκεια της μεταβίβασης ήταν γύρω στα εξήντα πέντε, ήταν μια θεοσεβούμενη κυρία, η οποία επισκεπτόταν επί καθημερινής βάσης την εκκλησία, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που προέβη σε δωρεές στον συγκεκριμένο σύνδεσμο, είτε χρηματικές είτε κατασκευάζοντας η ίδια διάφορα χειροτεχνήματα.

Πριν από τη μεταβίβαση του τεμαχίου, η γυναίκα είχε έρθει σε προφορική συμφωνία με τον Χριστιανικό Σύνδεσμο ζητώντας τη μελλοντική ανέγερση γηροκομείου στο συγκεκριμένο χώρο, από τον οποίο θα λάμβανε και η ίδια στο μέλλον την απαιτούμενη φροντίδα, ενώ θα διέμενε στο ένα εκ των δύο σπιτιών που βρίσκονται στο οικόπεδο. Ο Σύνδεσμος συμφώνησε με την πρόταση αυτή και έτσι η μεταβίβαση ολοκληρώθηκε. Να σημειώσουμε εδώ ότι η γυναίκα είναι αναλφάβητη, δεν γνωρίζει γραφή αλλά ούτε και ανάγνωση. Αυτό επαληθεύεται και με το χαρτί της μεταβίβασης του οικοπέδου, όπου χρησιμοποίησε δακτυλικό αποτύπωμα, αντί της συνήθους υπογραφής.

Τα χρόνια πέρασαν και η ανέγερση του γηροκομείου δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Συνάμα η γυναίκα άρχισε να μην μπορεί να συντηρεί η ίδια τον εαυτό της. Καθότι άγαμη και άτεκνη, η μόνη της ελπίδα βρισκόταν στη φιλευσπλαχνία του Χριστιανικού Συνδέσμου. Ο Σύνδεσμος, που δεν τήρησε την προφορική συμφωνία που είχε δώσει στην ηλικιωμένη, δεν έδειξε ούτε το ελάχιστο ενδιαφέρον. Αυτό που έπραττε ο Σύνδεσμος ήταν να δίνει μια πενιχρή μηναία βοήθεια της τάξεως των 50-100 ευρώ και να προσφέρει κάποιες αραιές επισκέψεις, κυρίως κατά την διάρκεια εορτών. Η κατάσταση της υγείας της επιδεινωνόταν με τον καιρό. Ως επακόλουθο το σπίτι της άρχισε να μοιάζει με σκυβαλότοπο.

Τα ρούχα της μονίμως ακάθαρτα, το φαγητό δυσεύρετο, σκουλήκια εγκαταστημένα στο ψυγείο, κόπρανα και ούρα ολοκλήρωναν την προσβλητική εικόνα. Οι ιερείς του συγκεκριμένου Συνδέσμου γνώριζαν τη θλιβερή αυτή κατάσταση, αλλά και πάλι δεν προχώρησαν σε οποιαδήποτε ενέργεια. Μετά από την παρέμβαση γειτόνων η ηλικιωμένη τα τελευταία τέσσερα χρόνια διαμένει σε συγγενικό σπίτι, όπου της παραχωρείται η απαιτούμενη βοήθεια. Το συγγενικό πρόσωπο που τη φιλοξενεί στερείται βασικών της αναγκών για να τη φροντίζει και να της παρέχει τα απαραίτητα. Η υπάρχουσα κατάσταση είναι εις γνώσιν των ιερέων του συνδέσμου, αλλά και πάλι δεν έχουν προβεί σε κάποια βοήθεια ή έστω ένδειξη ενδιαφέροντος.

Αντιφάσεις μεταξύ των ιερέων του Χριστιανικού Συνδέσμου

Η «Χαραυγή» ήρθε σε επικοινωνία με τον προϊστάμενο του «Χριστιανικού Συνδέσμου Γυναικών Αποστόλου Βαρνάβα», πρωτοπρεσβύτερο πάτερ Σωτήριο, ο οποίος διέψευσε την ηλικιωμένη σχετικά με την προφορική συμφωνία και ισχυρίστηκε ότι δεν είχε γίνει λόγος πότε για αυτήν. Κατά τη διάρκεια της διαμονής της ηλικιωμένης στο σπίτι της, ο πρωτοπρεσβύτερος δήλωσε ότι ο Χριστιανικός Σύνδεσμος τής πρότεινε την παροχή ατόμου για τη φροντίδα της και η ίδια το αρνήθηκε. Ισχυρίστηκε ότι ο Σύνδεσμος ήταν και παραμένει συνεχώς στο πλευρό της. Από την πλευρά του ο εφημέριος του Συνδέσμου, πάτερ Ματθαίος, δήλωσε στην εφημερίδα μας πως αληθεύει ότι ο Σύνδεσμος ήρθε σε προφορική συμφωνία πριν τη μεταβίβαση του οικοπέδου για ανέγερση γηροκομείου και τη γηροκόμηση της ίδιας της κατόχου. Ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε η ανέγερση, κατά τον πάτερ Ματθαίο, είναι η οικονομική κρίση που έπληξε τη χώρα μας το 2012.

Ερωτηθείς εάν προσπάθησαν να μεταφέρουν την ηλικιωμένη σε κάποιο γηροκομείο απάντησε καταφατικά, δηλώνοντας ότι η μεταφορά της θα γινόταν με χρήματα του Συνδέσμου και ότι η ίδια απέρριψε αυτήν την πρόταση. Στον αντίποδα, η ηλικιωμένη αλλά και οι οικείοι της, σε δηλώσεις τους στη «Χαραυγή», διαβεβαιώνουν ότι ο Σύνδεσμος αθέτησε την υπόσχεσή του για την ανέγερση γηροκομείου και πρόσθεσαν ότι οι ιερείς ουδέποτε πρότειναν την οικονομική κάλυψη της διαμονής της ηλικιωμένης σε γηροκομείο.

Ο Σύνδεσμος γνώριζε για το σπίτι-τρώγλη και οι ιερείς όχι απλά δεν έδειξαν τον απαιτούμενο σεβασμό, αλλά κρατούσαν μια απαξιωτική στάση απέναντι στο πρόσωπο της υπερήλικης. Από τα πιο πάνω εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά γύρω από τον εν λόγω Σύνδεσμο, τόσο ηθικά όσο και ανθρωπιστικά.

Ένα ερώτημα είναι κι αυτό: Γιατί δεν προχώρησαν στην πώληση του οικοπέδου, καθώς με μια μέση αποτίμηση η τιμή του κυμαίνεται κοντά στο εκατομμύριο και να παράσχουν την απαιτούμενη βοήθεια στην ηλικιωμένη; Η υπόθεση αυτή που αφορά τον Χριστιανικό Σύνδεσμο είναι μεμονωμένη ή υπάρχουν κι άλλες που δεν ήρθαν στην επιφάνεια;