• Καθημερινή ενημέρωση

    Κάθε πρωί η επικαιρότητα στο inbox σου.


Συναντήσεις/ Ορίζοντας

Claire Cunningham: Η προοπτική μου ως καλλιτέχνις διαμορφώθηκε από τις πατερίτσες μου

Ο Αντώνης Γεωργίου συζητεί με την Claire Cunningham και μιλάνε για την παράσταση Διάλεξη 4 Legs Good που κλείνει το πρώτο Beyond DisDance Festival που αποσκοπεί στην συμπερίληψη ατόμων διαφορετικών ικανοτήτων/χωρών προέλευσης τόσο επί σκηνής όσο και στην θέση του θεατή

Είναι σημαντικό για τα άτομα με αναπηρίες να έχουν χώρους όπου μπορούν να μοιράζονται εμπειρίες

279488336 1427862844309545 6008298613316634100 N

Πείτε μας περισσότερα για το 4 Legs Good που θα παρουσιάσετε;  

H παράσταση, 4 Legs Good, είναι μέρος της διάλεξης της συγκεκριμένης τεχνικής χορού που έχω δημιουργήσει δουλεύοντας με τις πατερίτσες μου, μοιράζοντας την ιστορία αυτής – τι επιρροές είχα – και μοιράζοντας πώς η προοπτική μου ως καλλιτέχνης διαμορφώνεται από τις πατερίτσες μου και τη βιωμένη εμπειρία της αναπηρίας. Το έργο ακουμπάει ερωτήματα σε σχέση με το τι θεωρούμε “τεχνική χορού”, αισθητική αλλά και γενικές εμπειρίες του πώς μπορεί να εξελιχτεί μια καλλιτεχνική πρακτική με το πέρασμα του χρόνου.

Τέτοιου είδους εκδηλώσεις, αναγνωρίζουν την ύπαρξη των ατόμων με αναπηρία, ως μέρος της κοινωνίας

Το έργο σου αφήνει να εννοηθεί ότι οι πατερίτσες είναι ένα μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής σου ταυτότητας. Πως αλληλεπιδρά αυτό το μέρος με τα άλλα κομμάτια της ταυτότητας που έχεις (φυλετικά και κοινωνικά);

Αυτή είναι μια πολύ ωραία ερώτηση- σας ευχαριστώ που θίγετε κάτι τόσο οξυδερκή. Νιώθω ότι οι πατερίτσες είχαν μεγάλη  επιρροή πάνω μου  ιδιαίτερα όσον αφορά την οπτική μου γύρω από το φύλο μου – ειδικά όταν ήμουν νέα, έφηβη. Η χρήση των πατερίτσων δημιούργησε πολλή σωματική δύναμη και μυς στο σώμα μου – ιδιαίτερα στα χέρια μου, και δυσκολεύτηκα πολύ όταν ήμουν νέα επειδή αυτό συγκρούστηκε με τις κοινωνικές ιδέες της θηλυκότητας στις οποίες ήμουν εκτεθειμένη, όπως και άλλες πτυχές του ανάπηρου σώματός μου (δεν μπορούσα να φορέσω ψηλά τακούνια κλπ), οπότε δημιούργησε μεγάλη σύγχυση για μένα στη σχέση μου με τις ιδέες της γυναικείας φύσης.

Επίσης, το 2015 διάβασα ένα άρθρο με τίτλο “Vital Wheels” της καθηγήτριας Julia Watts Belser το οποίο έγραφε για την έννοια της “queer οικειότητας” – λαμβάνοντας υπόψη ότι για μερικούς από εμάς τους ανθρώπους με αναπηρία, ο εξοπλισμός κινητικότητας μας (πατερίτσες, αναπηρικά αμαξίδια κ.λπ.) είναι ζωντανός, και έχουμε μια σχέση με αυτόν.  Υπήρχαν τόσα πολλά μέσα σε αυτό, που ακούστηκαν αληθινά για μένα και με έφεραν στην αναγνώριση του queer σώματός μου (το οποίο είναι φτιαγμένο από τον εαυτό μου και τις πατερίτσες) και την queer ταυτότητα μου.

Τι σημαίνει για εσάς η συμμετοχή σας με αυτή την περφόρμανς στο πρώτο Beyond DisDance Festival στην Κύπρο;

Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη και είναι τιμή μου που είμαι μέρος του πρώτου inclusive φεστιβάλ χορού εδώ.  Ελπίζω πραγματικά ότι μπορώ να φέρω κάτι που είναι ενδιαφέρον και χρήσιμο για άλλους ανάπηρους ανθρώπους εδώ, καθώς επίσης να ανοιχτούν  κάποιες σκέψεις μεταξύ των ατόμων χωρίς αναπηρία, ιδίως στον τομέα του χορού, που να βοηθήσουν  στην οικοδόμηση περισσότερης υποστήριξης, ευκαιριών και συμμάχων για τους καλλιτέχνες με ειδικές ανάγκες σε τοπικό επίπεδο.

Υπάρχει ένα τεράστιο μέρος της γνώσης και της τέχνης που λείπει από τους πολιτισμούς μας επειδή οι εμπειρίες των ατόμων με αναπηρία έχουν αποκλειστεί

Βοηθούν τέτοια Φεστιβάλ/ δράσεις στην ορατότητα των ατόμων διαφορετικών ικανοτήτων/ με αναπηρίες αλλά και στη συμπερίληψη τους στα πολιτιστικά δρώμενα και στην κοινωνία γενικότερα;

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικά.  Είναι σημαντικό για τα άτομα με αναπηρίες να έχουν χώρους όπου μπορούν να μοιράζονται εμπειρίες και να βλέπουν ο ένας τη δουλειά του άλλου, και είναι επίσης ζωτικής σημασίας να υπάρχουν τέτοια φεστιβάλ επειδή δημιουργούν τόπους όπου μπορούν να έρθουν μέλη του κοινού με αναπηρία και όπου γνωρίζουν ότι θα παρέχεται πρόσβαση. Δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει συχνά σε χώρους και παραστάσεις από καλλιτέχνες χωρίς αναπηρία, διότι δυστυχώς εξακολουθεί να υπάρχει τεράστιος αποκλεισμός των ατόμων με αναπηρίες ως κοινό αλλά και ως καλλιτέχνες.  Τέτοιου είδους εκδηλώσεις, αναγνωρίζουν την ύπαρξη των ατόμων με αναπηρία, ως μέρος της κοινωνίας. Επίσης με τη δημιουργία μιας  πλατφόρμας για αυτά τα έργα μπορούμε να αρχίσουμε να δείχνουμε τη σημασία των απόψεων των άτομα με αναπηρία στην κοινωνία.  Υπάρχει ένα τεράστιο μέρος της γνώσης και της τέχνης που λείπει από τους πολιτισμούς μας επειδή οι εμπειρίες των ατόμων με αναπηρία έχουν αποκλειστεί – νομίζω ότι όλες οι μορφές τέχνης είναι φτωχότερες γι’ αυτό, έχουμε μοναδικές και εξαιρετικές απόψεις να μοιραστούμε.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο η παροχή πρόσβασης στο έργο / χώρο σας είναι μια απαραίτητη πτυχή για να διεκδικηθεί ψηλή χρηματοδότηση

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ έχουν προσέξει ότι στην Κύπρο είναι αρκετά δύσκολο να φέρεις κόσμο με αναπηρίες σε ένα βιωματικό εργαστήρι ή σε μια παράσταση. Ισχύει το ίδιο και για την Αγγλία;

Ναι, αυτό εξακολουθεί να ισχύει και στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά ίσως σε μικρότερο βαθμό.  Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι σε καμία περίπτωση τέλειο όσον αφορά την αναπηρία. Εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλος αποκλεισμός.  Ωστόσο υπάρχουν περισσότερες  νομοθεσίες που αφορούν την πρόσβαση και γενικότερα την αύξηση των επενδύσεων σε αυτήν, στο Ηνωμένο Βασίλειο από ό,τι σε πολλές άλλες χώρες; για παράδειγμα  στην τέχνη από άτομα με αναπηρία  Αυτό κατέστησε πιο δυνατόν για τα άτομα με αναπηρίες να εκπαιδεύονται και να εργάζονται ως καλλιτέχνες. Επίσης, υπάρχουν πλέον περισσότερες προσβάσιμες παραστάσεις στα θέατρα. Ωστόσο, αυτό έγινε δυνατό μόνο μέσω των δεκαετιών εργασίας και των αγώνων  των προηγούμενων γενιών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, και συνδέεται επίσης εν μέρει με τις απαιτήσεις χρηματοδότησης στον τομέα των τεχνών.  Στο Ηνωμένο Βασίλειο η παροχή πρόσβασης στο έργο / χώρο σας είναι μια απαραίτητη πτυχή για να διεκδικηθεί ψηλή χρηματοδότηση.

Τι σε παρακίνησε εσένα προσωπικά να ασχοληθείς με τον χορό και να το κάνεις επάγγελμα σου;

Η περιέργεια μάλλον περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Φιλοδοξούσα να γίνω επαγγελματίας τραγουδίστρια και εκπαιδεύτηκα για αυτό, ωστόσο δυσκολευόμουν να βρω δουλειά σε αυτό τον τομέα, οπότε άρχισα να δουλεύω στο θέατρο.  Και πάλι όμως δεν υπήρχαν αρκετές ευκαιρίες, οπότε η μεταστροφή μου στο χορό ήταν εν μέρει για να προσπαθήσω να κάνω τον εαυτό μου πιο ευέλικτη ερμηνεύτρια – να αισθάνομαι άνετα να κινούμαι, να τραγουδάω, να μιλάω, κλπ. και, ως εκ τούτου, να μου είναι πιο εύκολο να εργοδοτηθώ. Δεν είχα την ιδιαίτερη πρόθεση να δουλέψω στο χορό, ήταν πραγματικά αρκετά τυχαίο και είχε να κάνει με τη συνεργασία με έναν  χορογράφο, την Jess Curtis. Ο τρόπος που σκεφτόταν  με έκανε να ενθουσιαστώ απίστευτα με τον χορό και στη συνέχεια ιδιαίτερα στο να κινούμαι  με τις πατερίτσες μου. Θα πρέπει να έρθετε στην παράσταση για να μάθετε τι έγινε μετά από αυτό!

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Ελευθερία Σωκράτους, επιμελήτρια του Beyond DisDance Festiva για την προετοιμασία της συνέντευξης, των ερωτήσεων και τη μετάφραση

4 Legs Good | 60’

Claire Cunningham

Παράσταση Διάλεξη

18 Ιουνίου 2022, Πολυχώρος Συνεργείο, 8.00μμ.

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.