Συνεντεύξεις στην Ελένη Κωνσταντίνου

Το Γενικό Σχέδιο Υγείας συνεχίζει να διχάζει τον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας από τη μια και τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο από την άλλη, αφού ακόμη υπάρχουν γκρίζα σημεία για τους γιατρούς, οι οποίοι ζητούν περαιτέρω εξηγήσεις. Ο διευθυντής του ΟΑΥ, Ανδρέας Παπακωνσταντίνου, σημειώνει πως η ιδιωτική άσκηση της ιατρικής αποτελεί μια μεγάλη ανησυχία για τη δημιουργία εντός του Συστήματος δύο πακέτων υπηρεσιών. Από την άλλη εκ μέρους του ΠΙΣ ο Δρ Χάρης Αρμεύτης επισημαίνει πως το δικαίωμα της άσκησης της ιδιωτικής ιατρικής υπάρχει σε όλα τα συστήματα υγείας του κόσμου. Διαφορά υπάρχει ανάμεσα στις δύο πλευρές και σε ό,τι αφορά τις αμοιβές, ενώ μεγάλο στοίχημα παραμένει αν τελικά και πόσοι γιατροί θα ενταχθούν στο Σύστημα.

Ερωτήσεις

1. Στο τραπέζι μπαίνει η ιδιωτική άσκηση της ιατρικής στο πλαίσιο του ΓεΣΥ. Είναι όντως προσπάθεια, όπως καταγγέλλουν οι οργανωμένοι ασθενείς, εισαγωγής του πολυασφαλιστικού από την πίσω πόρτα; Δημιουργεί δύο ταχύτητες ασθενών;

2. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα σε ό,τι αφορά τις αμοιβές των γιατρών στο ΓεΣΥ. Πώς το σχολιάζετε;

3. Εκτιμάτε πως οι ιδιώτες γιατροί και τα ιδιωτικά κέντρα υγείας εν τέλει θα ενταχθούν στο ΓεΣΥ;


Ανδρέας Παπακωνσταντίνου:
Η μεγάλη ανησυχία είναι η δημιουργία εντός του ΓεΣΥ δύο πακέτων υπηρεσιών

1. Καταρχήν να διευκρινίσω ότι οι ιδιώτες ιατροί που θα συμβληθούν με το ΓεΣΥ θα μπορούν να χρεώνουν οποιοδήποτε ποσό επιθυμούν για παροχή υπηρεσιών σε μη δικαιούχους του ΓεΣΥ (π.χ. Τουρκοκύπριοι που δεν διαμένουν στις ελεύθερες περιοχές, αλλοδαποί τουρίστες κτλ.), καθώς και σε δικαιούχους του ΓεΣΥ για υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από το ΓεΣΥ (π.χ. αισθητικής, εξωσωματικές, εκτρώσεις, δεύτερη άποψη σε άλλο προσωπικό ιατρό κτλ).
Πέραν των πιο πάνω το αίτημα που έχει τεθεί από τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο είναι να επιτρέπεται στους ιατρούς που θα συμβληθούν με το ΓεΣΥ να χρεώνουν τους δικαιούχους του ΓεΣΥ για υπηρεσίες που καλύπτονται από το ΓεΣΥ.
Και το απλό και εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι: Πού αποσκοπεί τέτοια ρύθμιση; Γιατί άραγε ο οποιοσδήποτε πολίτης της Δημοκρατίας να επιθυμεί την καταβολή αμοιβής σε έναν ιατρό (συμβεβλημένο με το ΓεΣΥ) για υπηρεσίες που διά νόμου του παρέχονται δωρεάν στο ΓεΣΥ και για τις οποίες ουσιαστικά ήδη πλήρωσε διά μέσω των εισφορών του;
Η μεγάλη ανησυχία είναι η δημιουργία εντός του ΓεΣΥ δύο πακέτων υπηρεσιών: Το πακέτο που θα προβλέπει ταχεία και ποιοτικότερη εξυπηρέτηση (και συνεπώς θα δικαιολογεί και επιπλέον χρέωση) και το πακέτο χωρίς χρέωση το οποίο θα παρουσιάζει βραδύτερους χρόνους εξυπηρέτησης και χαμηλότερης ποιότητας υπηρεσίες. Δηλαδή ελλοχεύει ο κίνδυνος ο πάροχος να λέει στον ασθενή: «Απαιτείται να υποβληθείς σε μια επέμβαση. Αν θες και καταβάλεις Χ ποσό η επέμβαση μπορεί να γίνει άμεσα και θα χρησιμοποιηθούν τα Α ποιότητας αναλώσιμα. Σε αντίθετη περίπτωση (χωρίς αμοιβή) η επέμβαση θα προγραμματιστεί σε 4 μήνες και θα χρησιμοποιηθούν υποδεέστερης ποιότητας υλικά».
Με τέτοια ρύθμιση ουσιαστικά μένουμε στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρισκόμαστε σήμερα διατηρώντας το πιο άνισο σύστημα υγείας στην Ευρώπη, όπου η πρόσβαση στις Υπηρεσίες Υγείας γίνεται στη βάση της οικονομικής δυνατότητας του πολίτη και όχι στη βάση των αναγκών του.
Σημειώνω όμως ότι παρά τον πιο πάνω κίνδυνο, ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας στα πλαίσια καλής συνεννόησης και συνεργασίας με τον ΠΙΣ, δεν απέρριψε εξαρχής το εν λόγω αίτημα. Μάλιστα ο Οργανισμός εξέφρασε την ετοιμότητά του να συζητήσει το συγκεκριμένο θέμα με τον ΠΙΣ ώστε να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια να εξευρεθούν συγκεκριμένες λύσεις. Λύσεις βέβαια που να μην αλλοιώνουν τη φιλοσοφία και τις βασικές αρχές του ΓεΣΥ.

2. Είναι αλήθεια ότι οι επίσημες τοποθετήσεις του ΠΙΣ απέχουν σημαντικά από τις θέσεις του Οργανισμού. Παρ’ όλο που κανένας δεν αμφισβητεί ότι οι εθνικές δαπάνες υγείας σήμερα είναι γύρω στο 1,25 δις ευρώ, εντούτοις ο ΠΙΣ έχει ζητήσει όπως αυτές οι δαπάνες σε περιβάλλον ΓεΣΥ αυξηθούν κατά 500 εκ. ευρώ – 600 εκ. ευρώ. Αντιλαμβάνεστε ότι τέτοιο αίτημα δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Ο ΟΑΥ έχει προτείνει στον ΠΙΣ συγκεκριμένες αμοιβές (ετήσια κατά μέσο όρο αμοιβή για Προσωπικό Ιατρό και Ειδικό Ιατρό €110.000 και €150.000 αντίστοιχα), οι οποίες κινούνται στα πλαίσια της σημερινής πραγματικότητας. Είναι βέβαια θεμιτό και αναμενόμενο ο ΠΙΣ να προσπαθεί να διασφαλίσει τον μέγιστο δυνατό προϋπολογισμό για τα μέλη του, όμως η οικονομία του τόπου μας έχει συγκεκριμένες δυνατότητες και πραγματικότητες.

3. Πρέπει να σας πω ότι αυτό που προέχει είναι να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις με τον ΠΙΣ ώστε να διαμορφωθούν οι τελικές θέσεις του Οργανισμού. Ακολούθως ο κάθε ιατρός, το κάθε ιατρικό κέντρο και ο κάθε άλλος πάροχος θα πρέπει να ενημερωθούν διεξοδικά για το σχεδιασμό του ΓεΣΥ και τις προτάσεις του Οργανισμού. Πιστεύουμε ότι παρά τις όποιες λογικές ανησυχίες, τελικά θα υπάρξει μαζική συμμετοχή. Από τις συναντήσεις που είχαμε διαπιστώνουμε ότι η πλειοψηφία του ιατρικού κόσμου έχει όραμα και πραγματικά επιθυμεί την εφαρμογή του Γενικού Συστήματος Υγείας.

 


Χάρης Αρμεύτης:
Οι μελέτες έχουν γίνει με πρόχειρες γενικές προσεγγίσεις

1. Το δικαίωμα της άσκησης της ιδιωτικής ιατρικής υπάρχει σε όλα τα συστήματα υγείας του κόσμου και είναι απορίας άξιο, γιατί η Κύπρος να αποτελεί εξαίρεση.
Από το Υπουργείο Υγείας και τον ΟΑΥ εξαρτάται να γίνει ένα σύστημα υγείας ισάξιο και γιατί όχι καλύτερο από αυτό των ιδιωτικών ασφαλειών και να μην υπάρξουν ασθενείς δύο ταχυτήτων.
Καθημερινά λένε δημόσια ότι το ΓεΣΥ θα είναι ποιοτικό και ότι ο ασθενής θα έχει ελεύθερη επιλογή γιατρού και νοσηλευτηρίου! Τότε γιατί ανησυχούν για ασθενείς δύο ταχυτήτων; Αν είναι σίγουροι για αυτά που λένε, κανένας πολίτης δεν θα έχει ανάγκη να πληρώνει επιπρόσθετη ιδιωτική ασφάλεια.
Είναι δυνατόν να δαιμονοποιούμε το γεγονός ότι κάποιοι θα έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν τον γιατρό που θέλουν μέσω της ιδιωτικής τους ασφάλισης; Πώς λέμε τόσο εύκολα ότι θα εμποδίσουμε τον ασθενή από το να επιδιώξει ό,τι νομίζει πώς είναι καλύτερο για τη θεραπεία του;
Να θυμίσω ότι αποτελεί δικαίωμα του καθενός, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία η πρόσβαση σε οποιονδήποτε γιατρό ή νοσηλευτήριο επιθυμεί.
Φυσικά για εμάς δεν τίθεται θέμα συζήτησης αν δεν αλλάξει η νομοθεσία, η οποία είναι ξεκάθαρη ότι απαγορεύεται.
Συμπερασματικά αν στο τέλος ένας σημαντικός αριθμός ιατρών και ιδιωτικών νοσηλευτηρίων μείνουν εκτός ΓεΣΥ, τότε πόσων ταχυτήτων ασθενείς θα έχουμε;

2. Δυστυχώς σήμερα δεν γνωρίζουμε τα ακριβή δεδομένα ως προς το είδος και τον αριθμό των ιατρικών πράξεων που γίνονται τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Οι μελέτες έχουν γίνει με πρόχειρες γενικές προσεγγίσεις. Παραμένει αναπάντητο το ερώτημα σε ποια βάση δεδομένων έγινε ο σχεδιασμός.
Σχετικά με τις αμοιβές των ειδικών ιατρών οι αριθμοί που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα είναι παραπλανητικοί, καθώς δεν μπορεί κανένας να εγγυηθεί την τιμή της μονάδος που καθορίζει το ύψος της αμοιβής.
Θα μπορούσε μια ιατρική πράξη στην αρχή του χρόνου να κοστολογείται π.χ. στα 100 ευρώ και σε 7 μήνες να μειωθεί η τιμή της μονάδος κατά 50% και να κοστολογείται στα 50 ευρώ.
Υπάρχει ο οποιοσδήποτε εργαζόμενος που θα αποδεχόταν για διπλάσια εργασία με διπλάσιο χρόνο και διπλάσιο ρίσκο να αμείβεται τα μισά; Θα αποδεχόταν ο οποιοσδήποτε να αμείβεται το ίδιο ποσό είτε δουλεύει οκτώ είτε δουλεύει δέκα είτε δουλεύει δεκατέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο; Αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του εργατικού δικαίου να παρέχεται αμοιβή ανάλογα με το χρόνο εργασίας.

3. Εκτιμώ με τα σημερινά δεδομένα που δεν αναμένω να μεταβληθούν ουσιαστικά ότι ένας σημαντικός αριθμός ιατρών, ειδικά αυτών που σήμερα έχουν αυξημένο κύκλο εργασιών ότι θα μείνουν εκτός ΓεΣΥ. Σχετικά με τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, ειδικά τα μεγάλα, θεωρώ ότι με τον υπάρχον προϋπολογισμό δύσκολα θα συμβληθούν με το σύστημα, καθώς δεν θα είναι βιώσιμα αν υπολογίσουμε και το γεγονός ότι το κράτος βάσει νομοθεσίας μπορεί να καλύπτει τα ελλείμματα μόνο του δημοσίου τομέα.