Διπλή Συνέντευξη: Προσδοκίες και φοβίες για την πενταμερή διάσκεψη

Άκρως διαφορετικές οι προσεγγίσεις του Γιώργου Λουκαΐδη, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΑΚΕΛ και της Χριστιάνας Ερωτοκρίτου, βουλευτή και πρώην κοινοβουλευτικής εκπροσώπου του ΔΗΚΟ, απέναντι στην επικείμενη πενταμερή διάσκεψη για το Κυπριακό. Διαφορετικές είναι επίσης οι προσδοκίες του καθενός για το ελάχιστο θετικό αποτέλεσμα από αυτή τη διάσκεψη.

Συνεντεύξεις στη Νίκη Κουλέρμου

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

 

  1. Μήπως οι ανησυχίες για πιέσεις στην ε/κ πλευρά κατά την πενταμερή διάσκεψη δικαιολογούνται μόνο για όσους φοβούνται την πιθανότητα να επαναρχίσουν οι συνομιλίες με προοπτική τη λύση;
  2. Συμφωνείτε ότι είναι η Τουρκία και η τ/κ πλευρά που βρίσκονται σε δύσκολη θέση και όχι η ε/κ πλευρά, έχοντας υπόψιν ότι όλη η διεθνής κοινότητα στηρίζει τη λύση της ΔΔΟ με πολιτική ισότητα και όχι τη λύση δύο κρατών ή συνομοσπονδίας;
  3. Αν πρέπει η διάσκεψη να δώσει ένα θετικό αποτέλεσμα, ποιο είναι το ελάχιστο που αναμένετε;
  4. Συνιστά υποχώρηση η αποδοχή της πολιτικής ισότητας αν αυτή είναι συμφωνημένη από το 1991; Μπορεί η πολιτική ισότητα να οδηγήσει σε κυριαρχική ισότητα;

 

 

Γιώργος Λουκαΐδης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΑΚΕΛ-Αριστερά-ΝΔ

«Συνέχιση της διαπραγμάτευσης στο πλαίσιο Γκουτέρες δυνατόν να δώσει μια νέα ευκαιρία για λύση…»

Loukaidis Scaled

  1. Είναι αλήθεια ότι σε κάθε περίπτωση κινητικότητας στο Κυπριακό, ορισμένοι μονίμως βλέπουν μονάχα κινδύνους και ορισμένοι άλλοι, ελάχιστοι πρέπει να πω, βλέπουν μονάχα ευκαιρίες και δυνατότητες. Και εδώ ισχύει το μέτρον άριστον. Οι μονίμως και αποκλειστικά ανησυχούντες, προφανώς, έχουν ως αφετηρία τη διαφωνία τους με την επιδιωκόμενη μορφής λύσης ΔΔΟ. Συνολικότερα, θα έλεγα ότι μονίμως επιχειρούν να «σκοτώσουν» κάθε προοπτική για να καταλήξουμε στην -κατά τα άλλα- ομόφωνα εγκριθείσα από το Εθνικό Συμβούλιο, συμφωνημένη βάση λύσης.

Η δική μας άποψη είναι ότι θα πρέπει ναι μεν να επαγρυπνούμε από πιθανούς κινδύνους και παγίδες, αλλά την ίδια ώρα θα πρέπει να προετοιμαστούμε κατάλληλα για να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες που προσφέρει η νέα διάσκεψη για την Κύπρο, ώστε να πετύχουμε την επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων από κει που έμειναν στο Κραν Μοντανά. Στο απευκταίο σενάριο που αυτό δεν θα επιτευχθεί, την αποκλειστική ευθύνη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας να είναι ξεκάθαρο ότι την φέρει η Τουρκία.

 

 

  1. Αυτονόητα, το προνομιακό πεδίο που βολεύει και εξυπηρετεί καλύτερα την Τουρκία είναι αυτό της στρατιωτικής έντασης, του παρατεταμένου αδιεξόδου στο Κυπριακό, ιδιαίτερα όταν αυτό χρεώνεται και στη δική μας πλευρά, καθώς και της άγονης παρέλευσης του χρόνου κατά τρόπο ώστε να παγιώνονται τα τετελεσμένα επί του εδάφους και επί των συνειδήσεων του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Αντίθετα, αυτό που εξυπηρετεί περισσότερο την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι να έχει απέναντί της την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για λύση του Κυπριακού. Όπως σωστά αναφέρατε, εκεί μπορούμε να αξιοποιήσουμε όχι μονάχα το στηριζόμενο από τη διεθνή κοινότητα πλαίσιο λύσης ΔΔΟ, αλλά και ευρύτερα το διεθνές δίκαιο. Αναλόγως, πάντα, με τους χειρισμούς μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μπορούμε, επίσης, να βρίσκουμε στήριξη από τους ισχυρούς παίκτες του διεθνούς συστήματος, αφού μια λύση του Κυπριακού για διαφόρους λόγους, μεταξύ των οποίων και η εξεύρεση υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου, μπορεί να εξυπηρετήσει και τα δικά τους συμφέροντα, πέρα από τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων που είναι το βασικό ζητούμενο.

 

 

  1. Όπως έχω αναφέρει και προηγουμένως, προσδοκούμε η διάσκεψη να μπορέσει να αποτελέσει την αφετηρία για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων από κει που έμειναν στο Κραν Μοντανά. Να θυμίσω ότι τον Ιούλιο του 2017 υπήρξε μια μοναδική, ιστορική ευκαιρία για να καταλήξουμε σε συμφωνημένη λύση που θα διασφάλιζε την απαλλαγή μας από εγγυήσεις, επεμβατικά δικαιώματα και κατοχικά στρατεύματα και θα ήταν εναρμονισμένη με το διεθνές δίκαιο και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ολόκληρου του λαού μας. Η επιδίωξη συνέχισης της διαπραγμάτευσης επί των βασικών εκκρεμούντων ζητημάτων, όπως αυτά καθορίζονται στο πλαίσιο Γκουτέρες, είναι πιθανόν να επιτρέψει μια καινούργια ευκαιρία για λύση του Κυπριακού, σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο. Κατανοούμε βέβαια ότι από το 2017 μέχρι και σήμερα έχει χυθεί πολύ νερό στο μύλο της οριστικής πλέον διχοτόμησης, με την Τουρκία να παρουσιάζεται με ακραία επιθετικότητα και πρόκληση νέων παράνομων τετελεσμένων, εκμεταλλευόμενη πλήρως τα εγκληματικά λάθη του Νίκου Αναστασιάδη. Λάθη και χειρισμοί που διευκόλυναν τα μάλα την Τουρκία προς αυτή την κατεύθυνση. Γι’ αυτό και κρατάμε μικρό καλάθι, ενόψει της νέας διάσκεψης για την Κύπρο στο τέλος του Απρίλη.

 

 

  1. Καμία υποχώρηση δεν συνιστά η αποδοχή της πολιτικής ισότητας, αλλά αντίθετα συνιστά συνέπεια στα συμφωνηθέντα, τα οποία περιλαμβάνονται και σε σχετικά ψηφίσματα του Σ.Α. του ΟΗΕ. Δύο ακόμη επισημάνσεις: Πρώτον, η πολιτική ισότητα είναι ενσωματωμένη στο Σύνταγμα του ’60, π.χ. με τη μορφή των βέτο του Τ/κ αντιπροέδρου σε πολύ σημαντικές αρμοδιότητες. Δεύτερο, στην έκθεσή του, τον Σεπτέμβρη του 2017, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ καταγράφει ότι το ζήτημα της πολιτικής ισότητας είχε ουσιαστικά συμφωνηθεί στο Κραν Μοντανά. Τούτων λεχθέντων η πολιτική ισότητα δεν μπορεί να οδηγήσει σε κυριαρχική ισότητα, σε δύο κράτη δηλαδή, εκτός και αν συμφωνήσουμε εμείς σε μια τέτοια εξωφρενική θέση, η οποία θα επιφέρει τη νομιμοποίηση της κατοχής. Πιθανή όμως συνέχιση της αμφισβήτησης των συμφωνηθέντων στο θέμα της πολιτικής ισότητας από πλευράς του κ. Αναστασιάδη, όχι μόνο δεν θα επιφέρει βελτιώσεις αλλά αντίθετα θα επιτρέψει στην Τουρκία να βάλει στο τραπέζι την κυριαρχική ισότητα και ενδεχομένως να πετύχει μερικώς ή και εξολοκλήρου το στόχο της. Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν η κυβέρνηση του Συναγερμού, κατά παράβαση της συμφωνημένης διαδικασίας, επέτρεψε στους Άγγλους να παρουσιάζουν μεσολαβητικές ιδέες αντίστοιχου περιεχομένου.

 

 

Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, πρώην κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ

Ελάχιστο θετικό αποτέλεσμα «η διαφύλαξη των ψηφισμάτων των ΗΕ και των Συμφωνιών Κορυφής ως του μοναδικού άξονα της λύσης του Κυπριακού»

 

Erotokritou 

 

  1. Είναι αφέλεια κάποιος να πιστεύει ότι οι ανησυχίες που εκφράζονται βασίζονται σε φόβο για την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Όπως αφελές είναι κάποιος να μην αντιλαμβάνεται ότι η διαδικασία της Πενταμερούς, όπως έχει προκύψει, ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Η απουσία των πέντε μονίμων μελών του ΣΑ από τις διαπραγματεύσεις του Κυπριακού έχει αφαιρέσει μία σημαντική ασπίδα ασφαλείας για την ε/κ πλευρά. Η αποκαθήλωση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών ως του κεντρικού πυρήνα της λύσης του Κυπριακού και η ένταξη στην ατζέντα «άλλων ιδεών» επίσης αφαιρεί από την ε/κ πλευρά το μεγαλύτερο όπλο που είχε και έχει για τη διαπραγμάτευση της λύσης. Ο παραγκωνισμός της εξωτερικής πτυχής του Κυπριακού και η ιεράρχηση άλλων προτεραιοτήτων που άπτονται της εσωτερικής πτυχής εξυπηρετεί τη διαπραγματευτική τακτική της Τουρκίας, η οποία δεν επιθυμεί να συζητήσει θέματα εγγυήσεων και στρατευμάτων, ενώ επιθυμεί να αναδείξει το διαμοιρασμό της εξουσίας ως το κυριότερο πρόβλημα της μη λύσης αντί αυτό της κατοχής. Αυτοί που δηλώνουν ότι δεν υπάρχουν αυτοί οι κίνδυνοι και δεν ανησυχούν είτε είναι διατεθειμένοι εκ των προτέρων να αποδεχτούν το όποιο κλείσιμο του Κυπριακού με μία κακή λύση, είτε δεν αναλύουν σε βάθος τη στρατηγική της Τουρκίας.

 

 

  1. Μακάρι να ήταν η Τουρκία και η τ/κ πλευρά στη δύσκολη θέση. Η διεθνής κοινότητα θα αποδεχτεί την όποια λύση συμφωνήσουν οι δύο πλευρές ανεξαρτήτως περιεχομένου. Η διεθνής κοινότητα στήριζε μάλιστα και τη λύση του Σχεδίου Ανάν, η οποία ομολογουμένως πολύ απείχε από άλλα ομοσπονδιακά συστήματα στον κόσμο. Η Τουρκία παρέμεινε άτεγκτη στο Κραν Μοντανά, αλλά η ευθύνη επιρρίφθηκε και σε εμάς. Η Τουρκία παραβιάζει την ΑΟΖ μας εδώ και χρόνια και ουδεμία επίπτωση είχε. Η Τουρκία τους τελευταίους μήνες έχει εντάξει στη ρητορική της τα δύο κράτη και παραμένει σταθερή σε αυτή της την επιδίωξη πετυχαίνοντας μάλιστα και τη δήλωση του ΓΓ των ΟΗΕ ότι οι δύο πλευρές μπορούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων να θέσουν τις ιδέες τους. Άρα σε καμία δύσκολη θέση δεν βρίσκεται η Τουρκία, ακριβώς το αντίθετο, εμείς έχουμε εγκλωβιστεί σε μία διαχρονική στάση του «καλού παιδιού», η οποία στην ουσία παράγει αρνητικό κεκτημένο για τη δική μας την πλευρά, ενώ η Τουρκία κατοχυρώνει τα «λάφυρα» κάθε φορά και θέτει την επόμενή της αξίωση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

 

 

  1. Τη διαφύλαξη των ψηφισμάτων των ΗΕ και των Συμφωνιών Κορυφής ως του μοναδικού άξονα της λύσης του Κυπριακού. Αυτό είναι επάναγκες εάν θέλουμε να καταλήξουμε μετά από διαπραγματεύσεις σε βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Εάν θα αναλωθούμε στην Πενταμερή προσπαθώντας να προσαρμοστούμε στο κοστούμι της πολιτικής ισότητας που ράβει η Τουρκία, τότε βαδίζουμε με μαθηματική ακρίβεια στην κυριαρχική ισότητα και στη συνομοσπονδία.

 

  1. Δεν είναι θέμα χαρακτηρισμού. Η πολιτική ισότητα περιέχεται σε ψηφίσματα των ΗΕ και είναι δεδομένη. Αυτό που επιχειρείται από την πλευρά της Τουρκίας είναι να ερμηνευτεί η πολιτική ισότητα με τρόπο που να παράγει κυριαρχική ισότητα. Την πολιτική ισότητα την αποδεχτήκαμε και την αποδεχόμαστε. Η πολιτική ισότητα ερμηνεύτηκε από τα ίδια τα ΗΕ ως «αποτελεσματική συμμετοχή» των δύο κοινοτήτων. Και αυτό είναι συμφωνημένο. Αυτό που τώρα επιχειρείται είναι η αποτελεσματική συμμετοχή να σημαίνει αδυναμία λήψης απόφασης χωρίς την τ/κ συναίνεση. Άρα αυτοί που μας προτρέπουν, εντός και εκτός, να αποδεχτούμε την πολιτική ισότητα, στην ουσία αυτό που εννοούν είναι να αποδεχτούμε την πολιτική ισότητα όπως η Τουρκία την ερμηνεύει και όχι ως τα ψηφίσματα των ΗΕ επιτάσσουν.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.