Εµπόδια από τον ∆ήµο Λεµεσού στην κατεδάφιση 14ώροφου κτιρίου-εφιάλτη

Στο τελευταίο όριο της επικινδυνότητάς του έφτασε το κουφάρι της περιβόητης πολυκατοικίας της Pieris Estate σε µια από τις κεντρικότερες λεωφόρους της πόλης

Του  Χρήστου Χαραλάµπους

Πριν ακόµα ξεκινήσει η κατασκευή του το 1977, άρχισε να προβάλλεται µέσα από διαφηµιστικές καταχωρίσεις στις εφηµερίδες της εποχής, σε µια προσπάθεια της εταιρείας να προσελκύσει το ενδιαφέρον αγοραστών. Άλλωστε ήταν το πρώτο µεγάλο κατακόρυφο κτίριο (14 όροφοι) που θα κτιζόταν στη Λεµεσό και µάλιστα σε µια περιοχή (επί της λεωφόρου Οµονοίας), κοντά στο λιµάνι, που προσφερόταν για επένδυση από Κύπριους και ξένους επιχειρηµατίες.

Η διαφηµιστική προβολή του Maritime Building σε συνδυασµό µε τη φήµη που είχε τότε η κατασκευάστρια εταιρεία Pieris Estate, εντός και εκτός Κύπρου, συνέβαλαν στο να προπωληθούν αρκετά καταστήµατα και γραφειακοί χώροι. Μόνο που οι εταιρείες και όσοι άλλοι επένδυσαν σε αυτό το κτίριο, δεν πήραν τελικά ούτε ένα τετραγωνικό µέτρο αφού η κατασκευή του κτιρίου δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Σαράντα πέντε χρόνια µετά, η περιβόητη «πολυκατοικία Πιερή», όπως είναι γνωστό το κτίριο στον πολύ κόσµο, παραµένει ένας τσιµεντένιος εφιάλτης για την πόλη της Λεµεσού και ιδιαίτερα για την πυκνοκατοικηµένη πλέον και ευρείας κυκλοφορίας λεωφόρο Οµονοίας.

Εδώ και πολύ καιρό, η τύχη του 14ώροφου κτιρίου αποτελεί αντικείµενο έντονων συζητήσεων και διαβουλεύσεων, µε την κατεδάφισή του να αποτελεί πλέον µονόδροµο, κυρίως για λόγους ασφάλειας.

Φαίνεται όµως ότι η επίλυση του προβλήµατος παρά το γεγονός ότι είναι επείγουσα σκαλώνει σε κάποια διαδικαστικά ζητήµατα µε τον εκκαθαριστή του ακινήτου, Κώστα Φραντζή, να επιρρίπτει ευθύνες για την καθυστέρηση της κατεδάφισης του κτιρίου στον ∆ήµο Λεµεσού. Ο ίδιος, πάντως, ούτως ή άλλως δηλώνει αποφασισµένος να προχωρήσει στην κατεδάφιση, επαναλαµβάνοντας συνεχώς, µε την ιδιότητα και του σεισµολόγου, ότι το κτίριο είναι άκρως επικίνδυνο και έτοιµο να καταρρεύσει µε ένα δυνατό σεισµό.

Στατικά και άλλα προβλήµατα δεν επιτρέπουν την ολοκλήρωσή του

Όπως µας εξήγησε ο κ. Φραντζής, ο οποίος ανέλαβε ως εκκαθαριστής το 2007, οι εργασίες στο κτίριο σταµάτησαν µε την ολοκλήρωση της κατασκευής του σκελετού το 1986, όταν η ιδιοκτήτρια εταιρεία Pieris Estate κήρυξε πτώχευση.

«Αφότου ανέλαβα ως εκκαθαριστής, προσπάθησα επανειληµµένως να πουληθεί το 14ώροφο κτίριο, αλλά χωρίς τελικά να υπάρξει το επιθυµητό αποτέλεσµα», αναφέρει. Κι αυτό επειδή «Κύπριοι, Ρώσοι, Λιβανέζοι και άλλοι επενδυτές που επέδειξαν τότε ενδιαφέρον και µάλιστα είχαν δώσει και προκαταβολές για την αγορά του κτιρίου, στη συνέχεια µετάνιωσαν αφού µετά από στατικές και άλλες µελέτες που έκαναν διαπίστωναν ότι το κτίριο είχε σοβαρά προβλήµατα».

Όπως χαρακτηριστικά επισηµαίνει, «από τις µελέτες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι 8 κεντρικές κολόνες θα έπρεπε να ενισχυθούν για να αντέξουν, ενώ ο τελευταίος όροφος θα έπρεπε να κατεδαφιστεί αφού παρουσίαζε µεγάλη κλίση». Επιπρόσθετα, το κτίριο δεν ήταν αντισεισµικό, αφού η κατασκευή του ξεκίνησε πριν την ψήφιση της σχετικής νοµοθεσίας, κι αυτό συνιστούσε και το µεγαλύτερο πρόβληµα της κατασκευής.

Με αυτά τα δεδοµένα και αφού κάθε προσπάθεια πώλησης του κτιρίου οδηγείτο σε ναυάγιο, ο εκκαθαριστής αποφάσισε ότι το καλύτερο που θα µπορούσε να γίνει ήταν η κατεδάφισή του.

Για δεκαετίες άντρο παρανοµιών

Εκτός από την επικινδυνότητα του ατέλειωτου κτιρίου, η παρουσία του για δεκαετίες σε µια από τις εµπορικότερες λεωφόρους της Λεµεσού και σε µια συνεχώς αναπτυσσόµενη επιχειρηµατικά περιοχή, λόγω και του λιµανιού της πόλης, αναπόφευκτα δηµιουργούσε και σειρά άλλων σοβαρών προβληµάτων, για τα οποία δικαιολογηµένα οι κάτοικοι, αλλά και επαγγελµατίες και εργαζόµενοι στη γύρω περιοχή διαµαρτύρονταν ζητώντας από κάθε αρµόδια Αρχή να αναλάβει τις ευθύνες της.

Συγκεκριµένα, εκτός του ότι από το κτίριο έπεφταν και συνεχίζουν να πέφτουν κοµµάτια από µπετόν, είχε καταστεί κατά καιρούς χώρος για πάρε δώσε για ναρκωτικά και άλλες παράνοµες δραστηριότητες και συναλλαγές, ενώ αρκετοί ήταν εκείνοι που τρύπωναν, προφανώς τις νύκτες, για να σηκώσουν υλικά τα οποία θεωρούσαν χρήσιµα. Επιπλέον, µέχρι και σήµερα, οι διάφοροι προσβάσιµοι χώροι του κτιρίου και ειδικά το ισόγειο είναι γεµάτοι από κάθε είδους σκουπίδια.

Ο εκκαθαριστής γνωστοποίησε την απόφασή του να προχωρήσει σε κατεδάφιση του κτιρίου στον ∆ήµο Λεµεσού, ο οποίος από την πλευρά του τοποθέτησε σε διάφορα σηµεία προειδοποιητικές πινακίδες για την επικινδυνότητα του χώρου, ενώ κατά καιρούς έγιναν και κάποιοι καθαρισµοί από τις κάθε είδους βροµιές. Κάτι όµως που δεν κρατά για πολύ, αφού συνεχώς οι ισόγειοι χώροι µετατρέπονται σε σκουπιδότοπο.

Η απόφαση για κατεδάφιση σκαλώνει στα τυπικά

Το ζήτηµα όµως της κατεδάφισης δεν προχωρά κι αυτό, όπως αναφέρει ο κ. Φραντζής, επειδή «βρίσκω εµπόδια από το δήµο στην έκδοση της άδειας για κατεδάφιση, µε το δικαιολογητικό ότι δεν έχουν γίνει εκ µέρους µου όλες οι ενέργειες που έπρεπε να γίνουν». Όµως, όπως τονίζει, όλες οι ενέργειες έγιναν από το 2018 και συνεχίστηκαν και το 2019 και το 2020 και «η απάντηση-απόρριψη µου δόθηκε πριν λίγες µέρες. Από τη στιγµή που ο ίδιος ο δήµος έχει σηµατοδοτήσει το κτίριο ως επικίνδυνο, θεωρώ αδιανόητο να δηµιουργεί προσκόµµατα στη χωρίς άλλη καθυστέρηση κατεδάφισή του». Τώρα, όπως επισηµαίνει ο κ. Φραντζής, «µου ζήτησαν κάποια επιπλέον έγγραφα, τα οποία και κατέθεσα και όπως µου είπαν θα τα µελετήσουν και βρίσκοµαι σε στάση αναµονής για την παραχώρηση της άδειας κατεδάφισης».

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.