Εµπόρευµα (3): Αντίθεση ιδιωτικής και κοινωνικής εργασίας

Η αντίθεση ιδιωτικής και κοινωνικής εργασίας είναι η εναρκτήρια αρχή όλων των αντιθέσεων της ιδιωτικής εµπορευµατικής παραγωγής

Η παραγωγή εµπορευµάτων αποτελεί υπόθεση του κάθε ιδιώτη παραγωγού, ενώ η κοινωνική κατανοµή της εργασίας συνδέει τους διάφορους ανεξάρτητους παραγωγούς µεταξύ τους. Ως αποτέλεσµα εµφανίζεται και αναπτύσσεται µια βαθιά αντίθεση µεταξύ της ιδιωτικής και κοινωνικής εργασίας.

Η ιδιωτική εργασία αναπόφευκτα δηµιουργεί τον ανταγωνισµό µεταξύ των παραγωγών. Ο κοινωνικός χαρακτήρας της εργασίας των παραγωγών και η αλληλεξάρτησή τους εµφανίζεται στο πλαίσιο της αγοράς κατά την αυθόρµητη ανταλλαγή εµπορευµάτων και τον εµπορικό ανταγωνισµό. Μόνο η ανταλλαγή στην αγορά καθορίζει το πόσο αναγκαίο είναι ένα συγκεκριµένο εµπόρευµα για την κοινωνία. Εάν η κοινωνία δεν επιδείξει ενδιαφέρον για ένα προϊόν µιας συγκεκριµένης µορφής εργασίας, τότε αυτή η εργασία δεν αναγνωρίζεται ως µέρος της συνολικής κοινωνικής εργασίας.

Επειδή λοιπόν τα προϊόντα παράγονται ως εµπορεύµατα, εµφανίζεται η αναγκαιότητα της ρευστοποίησής τους, ώστε να υπάρξει η δυνατότητα να αποκτηθούν άλλα εµπορεύµατα. Όµως εάν µια παραγόµενη αξία χρήσης είναι τέτοια που δεν ανταποκρίνεται σε κάποια κοινωνική ανάγκη, το εµπόρευµα απλώς δεν θα πουληθεί και η δαπανηθείσα εργασία για την παραγωγή του δεν θα αναγνωρισθεί από την κοινωνία. Η διαδικασία υπολογισµού της κοινωνικής εργασίας πραγµατοποιείται κατά αυθαίρετο τρόπο στην αγορά.

Η επιτυχής ρευστοποίηση των εµπορευµάτων κάποιων παραγωγών συχνά γίνεται σε βάρος κάποιων άλλων, τα εµπορεύµατα των οποίων δεν ανταποκρίνονται τόσο ικανοποιητικά στις ανάγκες της κοινωνίας και στις συνθήκες της αγοράς. Στη διαδικασία ανταγωνισµού κάποιοι παραγωγοί πλουτίζουν, ενώ οι υπόλοιποι πτωχεύουν και εξαφανίζονται.

Η αντίθεση µεταξύ της ιδιωτικής και της κοινωνικής εργασίας εκφράζει την αντίθεση µεταξύ συγκεκριµένης και αφηρηµένης εργασίας. Το εµπόρευµα, όντως ως η ενότητα της αξίας χρήσης και της αξίας του, ταυτόχρονα συµπεριλαµβάνει και την αντίθεσή τους, η οποία αντίθεση έχει ανταγωνιστικό χαρακτήρα και εκφράζει την κύρια αντίθεση του απλού εµπορευµατικού νοικοκυριού. Σε συνθήκες, δε, καπιταλισµού, η δεδοµένη αυτή αντίθεση οξύνεται και αναπτύσσεται ως αντίθεση µεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και της ιδιωτικής µορφής ιδιοποίησής της.

Η αντίθεση ιδιωτικού (ατοµικού) και κοινωνικού χαρακτήρα της εργασίας παρουσιάζεται από την εκχυδαϊσµένη πολιτική οικονοµία ως µια αρµονία, όπου οι εµπορευµατοπαραγωγοί δήθεν αλληλοανταλλάσσουν απλώς υπηρεσίες. Στην πράξη όµως το εµπορευµατικό νοικοκυριό, στηριζόµενο στην ιδιωτική (ατοµική) ιδιοκτησία, καταβαραθρώνεται από τις ανειρήνευτες, ανταγωνιστικές αντιθέσεις, οι οποίες σε συνθήκες µιας αυθαίρετου χαρακτήρα ανάπτυξης και ανταγωνιστικής πάλης οδηγεί ένα µικρό αριθµό παραγωγών στον πλουτισµό σε βάρος της πτώχευσης και εξαφάνισης της µάζας των απλών παραγωγών.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.