Ανοιχτός ορίζοντας/ Ορίζοντας

219066184 4231985810221791 8839110532260130564 N Scaled

Κινηματογραφικές Αναγνώσεις: Words on Film
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου, 17:30-19:30, Σκηνή Θεάτρου Ριάλτο Λεμεσό

Στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος του Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Κύπρου που συνεχίζει στο Θέατρο Ριάλτο μέχρις τις 15 Οκτωβρίου και με την συνεργασία του Βιβλιοτροπίου, το Φεστιβάλ προσκαλεί το κοινό σε ένα λογοτεχνικό περίπατο στην τέχνη του Κινηματογράφου: το παράλληλο πρόγραμμα «Κινηματογραφικές Αναγνώσεις» εξερευνά την εγγενή σχέση λογοτεχνίας και κινούμενης εικόνας.
Τέσσερις Κύπριοι καλλιτέχνες από τον χώρο της λογοτεχνίας και των εικαστικών (Ελένη Νικοδήμου, Λουΐζα Παπαλοΐζου, Ρωξάνη Νικολάου και Σταύρος Χριστοδούλου) θα ερμηνεύσουν με τον δικό τους τρόπο τέσσερις ταινίες μικρού μήκους χωρίς διάλογο, διαβάζοντας ζωντανά, σε παράλληλη προβολή των ταινιών, το κείμενο που έχουν δημιουργήσει. Ακολούθως ο Γιώργος Τριλλίδης συζητά με τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο  για τη σχέση λογοτεχνίας-κινηματογράφου.

Ελένη Νικοδήμου: Σαν μια συνάντηση στο χιόνι την ώρα  που ανάτελλε ο ήλιος

Πόσο εύκολο ήταν το εγχείρημά σας να “επενδύσετε» με κείμενο τις ταινίες;

Σχετικά εύκολο, ίσως γιατί με την πρώτη ματιά ξύπνησε μέσα μου  δικές μου εικόνες, δικούς μου προβληματισμούς. Νομίζω το ότι το φιλμ (Haïti Chérie, Sasha Huber, 6’, 2010, Φινλανδία) ήταν πιο πολύ μια εικαστική περφόρμανς χωρίς λόγια, μόνο μια  όμορφη μουσική που έφερνε στον νου την πνοή του ανέμου. Καθώς κι η ίδια είμαι εικαστικός μιλούσαμε μια κοινή γλώσσα. Καθώς έβλεπα  την ταινία είχα ήδη αποφασίσει ότι δεν θα έψαχνα γιατί έκανε η ίδια το φιλμ, τι έψαχνε αλλά θα της έγραφα ένα γράμμα σε πρώτο πρόσωπο. Ήθελα να της γράψω κι άλλα, αλλά έπρεπε να σεβαστώ τον χρόνο της διάρκειας του φιλμ.

Η συνθήκη που σας δόθηκε, ένα έτοιμο «εικαστικό περιβάλλον», λειτούργησε για σας περιοριστικά ή αντίθετα άνοιξε ορίζοντες;

Ξέρετε είναι υπέροχο το άγνωστο, το να μην ξέρεις τι θα αντικρίσεις, έχει μια ακατανίκητη γοητεία, να μπορέσεις να βρεις κάτι να πεις και να ελπίζεις ότι θα πει με την σειρά του κάτι σε κάποιους άλλους. Αντίθετα μου άρεσε, δεν λειτούργησε καθόλου περιοριστικά. Το είδα ως μια συνάντηση, από αυτές τις νυχτερινές συναντήσεις που κάνω την νύχτα με κάποιο βιβλίο, που διαβάζοντας το έχω την αίσθηση ότι συζητώ επιτέλους με ένα φίλο που με ακούει και μου απαντά. Οι πιο καλοί φίλοι βρίσκονται στα βιβλία, γενικά στα μοναχικά έργα τέχνης. Έτσι ένιωσα με το φιλμ που μου ανατέθηκε ότι έκανα μια φίλη που συζητήσαμε.

Ήταν μια προσπάθεια να δώσετε ένα «σενάριο» στην ταινία ή ταινία έγινε αφορμή για μια ιστορία;

Πιο πολύ μια συνάντηση στο χιόνι την ώρα  που ανάτελλε ο ήλιος, εγώ κρυμμένη αθέατη παρατηρούσα, αλλά ναι τώρα που το αναφέρατε ίσως και τα δύο, άλλωστε κάτι τυχαίο, μια τυχαία παρατήρηση δεν είναι πάντοτε το έναυσμα για ένα έργο τέχνης, μια συνάντηση, μια λέξη, μια εικόνα; Αλλά πιότερο ήταν η χαρά, το ότι το ευχαριστήθηκα που μου δόθηκε η ευκαιρία να το κάνω και να το μοιραστώ με άλλους ανθρώπους.

Πώς θα χαρακτήριζες τη σχέση Λογοτεχνίας-Κινηματογράφου;

Σαν ένα Γάμο, που πρέπει να υπάρχει αρχικά ο έρωτας…κι έπειτα να βγει κάτι δημιουργικό από τα δυο. Είναι αλληλένδετα  τα δυο. Η λογοτεχνία λέει μια Ιστορία, κι ο σκηνοθέτης έχει να παντρέψει όλες τις υπόλοιπες τέχνες με σεβασμό μέσα στο φιλμ.

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.