«Ελεύθερη έκφραση» για τον Μ. Σοφοκλέους, η ρητορική μισους και το ρατσιστικό παραλήρημα της Ε. Σιούφτα

Ο κ. Σοφοκλέους μας έχει συνηθίσει πλέον να το “παίζει σε δύο ταμπλό”. Την πρώτη φορά, επιχείρησε εκμεταλλευόμενος τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν μετά και τις πυρκαγιές στην Ελλάδα, να προπαγανδίσει με φόντο το Μαρί, αναμένοντας να βρει υποστήριξη από όλους όσους είχαν εκμεταλλευτεί πολιτικά τότε, το τραγικό αυτό συμβάν.

Αυτή την φορά, εκμεταλλευόμενος και πάλι την κατάσταση -λαμβάνοντας υπόψη τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσαν οι ρατσιστικές δηλώσεις της εν λόγω εκπαιδευτικού – επιχειρεί να επικαλεστεί το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση, απενεχοποιώντας τη σοβαρότητα των ρατσιστικών, εθνικιστικών και ομοφοβικών σχολίων της, αναφέροντας όμως ότι, (δήθεν) διαφωνεί με την ουσία. Μάλιστα μίλησε για “γιαλαντζί δημοκρατία” που δεν είναι αλά καρτ.

Προφανώς διέλαθαν του κ. Σοφοκλέους και ευρωπαϊκές και διεθνείς, αλλά και κρατικές νομοθεσίες για το λόγο μίσους, τις διακρίσεις στη βάση της εθνοτικής καταγωγής και σεξουαλικού προσανατολισμού μεταξύ άλλων, αλλά και την ίδια την παγκόσμια ιστορία που χρειάστηκε δύο παγκόσμιους πολέμους για να απεγκλωβιστεί από το φασισμό.

Αυτό που -όχι τυχαία- δεν λαμβάνεται υπόψη, πέραν από τις προσωπικές απόψεις της εν λόγω κυρίας, είναι ότι τις εξέφρασε δημόσια, παίρνοντας τον ρόλο του ομιλητή της ημέρας, επομένως εκμεταλλευόμενη την εξουσία του να δηλώσει δημόσια εντός κάποιων λεπτών τις απόψεις της, μέσω μιας ομιλίας – δοξολογίας του φασισμού.

Διαβάστε επίσης: Ρατσιστικό παραλήρημα από εκπαιδευτικό: «Διαστροφή» οι πορείες υπερηφάνιας – Έντονες οι αντιδράσεις

Το δικαίωμα στην ελευθερίας της έκφρασης, σαφώς και είναι αναφαίρετο. Φτάνει να μην τυγχάνει εκμετάλλευσης, από ανθρώπους που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας. Γιατί το να βρίσκεσαι πίσω από μια έδρα σε μια σχολική τάξη -που θεωρείται επίσης ως μια θέση εξουσίας – επιχειρώντας να κάνεις πλύση εγκεφάλου σε νήπια ή έφηβους, καταπατάς την ίδια ώρα το δικαίωμα της ελευθερίας του άλλου.

Η εν λόγω κυρία, χαρακτήρισε την ομοφυλοφιλία ως διαστροφή. Είναι αυτή άποψη, που μπορεί να εκφράζεται δημόσια; Από πότε η ρητορική μίσους θεωρείται ως αναφαίρετο δικαίωμα; Από πότε εντάσσεται στα πλαίσια της ελευθερίας της έκφρασης;

Η εν λόγω κυρία, ειρωνεύτηκε τους ανθρώπους που επιθυμούν και διεκδικούν λύση και επανένωση της πατρίδας μας και ατεκμηρίωτα υπονόησε ότι είναι πληρωμένοι.

Τη στιγμή που η εν λόγω κυρία, θα έπρεπε να διδάξει στα παιδιά μας το σεβασμό στην διαφορετικότητα, την κριτική σκέψη κ.α, αυθαίρετα σπέρνει τις διακρίσεις, το φόβο για το διαφορετικό, τον σωβινισμό, και όλα όσα για τα οποία χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αγωνιζόμενοι για την δικαιοσύνη των λαών και την ισότητα των ανθρώπων.

Κατάθεση στεφάνου στον ολετήρα της Κύπρου, Γρίβα απο τον Μιχάλη Σοφοκλέους

Φυσικά δεν μιλούμε μόνο για την “επίμαχη παράγραφο” οπως αναφέρεται ο κ. Σοφοκλεους αλλά για ολόκληρη την ομιλία.

Σε μια κοινωνία δεν είναι όλοι οι ίδιοι. Το ίδιο και σε μια σχολική τάξη. Το να εκφράζεται ρητορική μίσους απέναντι στο διαφορετικό, από άτομα που έχουν την εξουσία να μιλούν δημόσια, δεν θεωρείται ελευθερία της έκφρασης.

Μας έχεις Like στο Facebook ;