Έμπρακτα να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ρατσιστές

 

Του Χρήστου Χαραλάμπους

 

Η προώθηση της συναδέλφωσης των ανθρώπων και της επικράτησης της ειρήνης στον κόσμο, ιδιαίτερα στους χαλεπούς καιρούς που βιώνει η ανθρωπότητα, θα πρέπει να αποτελεί υπόθεση όλων.

Η φτώχεια που παρά τον πλούτο που διαθέτει ο πλανήτης μαστίζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη τη Γη και οδηγεί, όπως και οι πολεμικές συγκρούσεις, σε μαζικές μεταναστεύσεις, φαίνεται ότι δεν έχει ακόμα ευαισθητοποιήσει όσο θα έπρεπε. Η ίδια έλλειψη ευαισθησίας εξακολουθεί να υπάρχει σε μεγάλο βαθμό και σε ό,τι αφορά τη φυλετική και θρησκευτική διαφορετικότητα των ανθρώπων.

Οι ρατσιστικές αντιλήψεις και τακτικές που αποτελούσαν κάποτε βασικό χαρακτηριστικό εκείνων που διά πυρός και σιδήρου κατακτούσαν κυρίως την Αφρική και την Ασία, δυστυχώς δεν έχουν εκλείψει. Αντίθετα βρίσκουν πλέον την εφαρμογή τους και στον «πολιτισμένο» και «απαλλαγμένο» από παρωχημένες αντιλήψεις ευρωπαϊκό κόσμο, στον οποίο περιλαμβάνεται και η δική μας μικρή Κύπρος.

Όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, όσο κι αν κοκορευόμαστε για το αντίθετο, εξακολουθούμε να κρύβουμε μέσα μας τον κακό εαυτό μας, αυτόν που μας θέλει να υπερέχουμε έναντι κάποιων άλλων. Μπορεί να μην αποτελεί τον κανόνα, ωστόσο υπάρχει και το διαπιστώνουμε μέσα από τον τρόπο που κάποιοι (νεόπλουτοι Κύπριοι και κάποιοι «δήθεν») αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους που βρέθηκαν στην πατρίδα μας σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τους διωγμούς που κάποιοι (πάλι «πολιτισμένοι») επέβαλαν στις χώρες τους.

Πρωτοβουλίες και δράσεις όπως αυτές που διοργανώνονται στα πλαίσια του Προγράμματος «Λεμεσός – Μια πόλη ο κόσμος όλος», αποτελούν μια καλή ευκαιρία, ένα ουσιαστικό βήμα για να αντιληφθεί και ο τελευταίος Κύπριος τη σημασία και την αξία της αποδοχής της διαφορετικότητας και της ισότητας και να απαλλαγεί έστω και από κάποια ελάχιστα κατάλοιπα ρατσισμού που μπορεί να τον χαρακτηρίζουν.

Η συναναστροφή με τους ανθρώπους από τον υπόλοιπο κόσμο που κατέφυγαν στη χώρα μας και ιδιαίτερα η συναναστροφή των παιδιών μας με τα «μαυρούθκια», με τα παιδιά με τα «σχιστά μάτια», με τα παιδιά που μιλούν άλλη γλώσσα και προσεύχονται στο δικό τους θεό, που δεν έχουν το ίδιο χρώμα δέρματος ή την ίδια υφή μαλλιών, αλλά όμως έχουν ίδια συναισθήματα, ανάγκες και ικανότητες όπως όλοι οι άνθρωποι, αποτελεί την καλύτερη και πιο αποτελεσματική πρακτική ενάντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.