Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου στην παράσταση "Επάγγελμα πόρνη"

Με αφορμή… την παράσταση Επάγγελμα πόρνη σε κείμενα της Λιλής Ζωγράφου, με την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου στη σκηνή, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Ριάλτο την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου και την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Παλλάς στη Λευκωσία ο σκηνοθέτης Ένκε Φεζολλάρι μιλάει στον Ορίζοντα:

Πώς αποφασίσατε να ανεβάσετε κείμενα της Λιλής Ζωγράφου; Με γοήτευε χρόνια η Λιλή Ζωγράφου, ως συγγραφέας και ως υπέρμαχος ιδεών, αντισυμβατική και άλλοτε προβοκατόρικη και άλλοτε τρυφερή, μια ιδιάζουσα περίπτωση, μάχιμη δημοσιογράφος και αγωνίστρια. Αλλά πάνω απ’ όλα, όλα αυτά που συνθέτουν εκείνην και ο αντίκτυπος της ίδιας στα έργα που έχει γράψει. Οπότε από τη μια με ιντρίγκαρε το υλικό του βιβλίου της και από την άλλη η ίδια η Λιλή.

Από το βιβλίο διάλεξα τις δύο ιστορίες της χούντας διότι η μία αντιμετωπίζει με έναν κωμικοτραγικό τρόπο θα λέγαμε τη δικτατορία και η άλλη με έναν πιο τραγικό και πιο βαθύ σχολιάζει μέσα από τα προσωπικά της βιώματα την κατάσταση της Ελλάδας τότε, αλλά και τώρα, θα προσέθετα.

Μας αφορούν οι περιπέτειές της διότι η Λιλή μιλά για αξίες και θέματα που είναι αέναα, μιλά για την εξαθλίωση του ατόμου από το Σύστημα, για την πείνα, για το φασισμό και την εξουσία, για το παράλογο της καθημερινότητας, για την ανελευθερία, για το θάνατο, για τον έρωτα και κυρίως για την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ύπαρξης, θέματα σε μια Ελλάδα και σε μια Ευρώπη που τσακίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στη ζωή.

Τα συγκεκριμένα κείμενα είναι έντονα αυτοβιογραφικά. Πώς επηρέασε αυτό τη σκηνοθετική προσέγγισή σας; H παράσταση στήθηκε στην προσωπικότητα της ίδιας της συγγραφέως. Η Αλεξάνδρα βίωσε και βιώνει την ιστορία μέσα από το ίδιο της το υλικό και αυτό καταφέρνει στο να εισπράττει το κοινό όλη αυτή την ερμηνεία που καταθέτει. Δεν θα θέλαμε σίγουρα να δείξουμε μια καημένη και βασανισμένη Λιλή ούτε να περιοριστούμε σε μια αναπαράσταση. Είχαμε στα χέρια μας ένα λογοτεχνικό κείμενο και χωρίς διασκευή προσπαθήσαμε αυτούσιο να το μεταφέρουμε, όπως και την αίσθηση του βιβλίου και να επικεντρωθούμε πέρα από τη χούντα, να γίνει ένα γεγονός, οικουμενικό και πανανθρώπινο, να μιλήσουμε για όλα αυτά που συνέβαιναν πέρσι και συνεχίζουν και φέτος φυσικά και θα συνεχίζουν για πολύ από ό,τι φαίνεται… μέσα από τη μαχητικό τητα της συγγραφέως και θέματα που αγγίζει και που είναι έως και σήμερα. Η εξουσία και τα πρόσωπά της θα έλεγα και πώς μπορείς να αντισταθείς απέναντι στη βαρβαρότητα της κάθε μέρας, απέναντι στις αξίες που χάνονται, στο φασισμό και στον οχετό που κατρακυλάμε.

Η παράσταση στηρίζεται στην ερμηνεία της Αλεξάνδρας, η οποία δεν μιμήθηκε τη Λιλή και ούτε προσπάθησε να παίξει, αλλά αφέθηκε στο κείμενο, έγινε αγωγός. Σαφώς και στους συντελεστές που ο καθένας μας έβαλε ένα δικό του ξεχωριστό κομμάτι όπως το τραγούδι που έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης. Αλλά θεωρώ και στη δύναμη που έχει το ίδιο το κείμενο…

Πώς θα χαρακτηρίζατε εσείς τη Λιλή Ζωγράφου ως άνθρωπο, ως συγγραφέα; Η Λιλή είναι σπουδαία και αδικημένη… την θεωρώ μεγάλη συγγραφέα…

Πώς προέκυψε η συνεργασία με την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου; Θέλαμε πολύ να συνεργαστούμε, υπήρχε ένας αμοιβαίος θαυμασμός και εκτίμηση και ήρθε τελείως αβίαστα και τυχαία. Η Αλεξάνδρα είναι σπαθί, μακάρι να υπήρχαν άνθρωποι με τη δική της ψυχή στο χώρο μας.

Η παράσταση ξεκίνησε από το 2014 και συνεχίζει. Τι κρατάτε από την ανταπόκριση του κοινού; Κρατάω την επιτυχία εκτός Αθηνών, ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και ο κόσμος μάς αγκάλιασε, είναι θεωρώ η καλύτερη στιγμή στην καριέρα της Αλεξάνδρας…

Εσείς τι κρατάτε από αυτή την παράσταση; Το λόγο της Λιλής και τη φιλία μου με την Αλεξάνδρα. Κρατάω τη συγκίνηση του κόσμου στην παράσταση, την απόλυτη ερμηνεία της Αλεξάνδρας, το τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη και το έργο της Λιλής Ζωγράφου που έρχεται σε επαφή το κοινό.

ΘΕΑΤΡΟ ΡΙΑΛΤΟ, Τετάρτη 24 Οκτωβρίου, στις 20:30

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΛΛΑΣ, Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, στις 20:30 (Διοργάνωση: Πανεπιστήμιο Κύπρου)