Του
Θεοχάρη Μασούρα*

Ο λαϊκισμός στη Βουλή έφθασε στο απόγειο. Αντί να διεξάγεται διάλογος μη εμπέδωσης της διχοτόμησης, διεξάγεται συζήτηση για την οριζόντια ψηφοφορία! Το «ισχυρό» επιχείρημα όσων τάσσονται υπέρ είναι ότι θα δοθεί η ευκαιρία στον ψηφοφόρο να επιλέξει τους καλύτερους κάθε κόμματος! Είναι όμως τους καλύτερους που θα επιλέγει ή τους πιο επώνυμους από το χώρο της δημοσιογραφίας, του θεάτρου και των επιχειρήσεων; Ο Παύλος Μυλωνάς, ας πούμε, είναι καλύτερος από τον Κωστή Ιωάννου -παίρνουμε ένα ονοματεπώνυμο στην τύχη- ή απλώς κατέστη καλύτερος λόγω της επωνυμίας που του προσέδωσαν τα τηλεοπτικά μέσα; Μόνο η επανένωση της Κύπρου θα δώσει λύσεις σε τέτοιες κίβδηλες παραμέτρους, που απλώς εκτρέφουν το λαϊκισμό.

Ως εκ τούτου, προσυπογράφουμε την πρόσφατη δήλωση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ ότι «επιβάλλεται η πακετοποιημένη διαπραγμάτευση. Η χωριστή διαπραγμάτευση του κάθε κεφαλαίου (ασφάλειας, εγγυήσεων, περιουσιακού, εδαφικού, διακυβέρνησης, πολιτικής ισότητας) έχει φθάσει στο τέλος της. Η διασυνδεδεμένη διαπραγμάτευση όσων απέμειναν δίνει καλύτερη δυνατότητα επιτυχούς κατάληξης». Μιλώντας στις Βρυξέλλες σε συμπόσιο των αριστερών ευρωπαϊκών κομμάτων ανέφερε ότι «τα κεφάλαια του Κυπριακού βρίσκονται πλέον σε προχωρημένο στάδιο σύγκλισης και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο χρειάζεται η πακετοποιημένη διαπραγμάτευση. Η διασυνδεδεμένη διαπραγμάτευση όσων πτυχών απέμειναν προσπερνά και τη διελκυστίνδα του τι συζητούμε πρώτα και τι ύστερα. Η Τουρκία έχει την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Πρέπει όμως και οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων να συνειδητοποιήσουν τα τεράστια οφέλη που θα προκύψουν από μια δίκαιη και σωστή λύση». Ο λόγος που αρθρώνει το ΑΚΕΛ, μέσω του Γενικού του Γραμματέα, είναι πατριωτικός και λόγος μεγάλου πολιτικού, που θέτει πάνω από το κομματικό συμφέρον το λαό της Κύπρου και είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα. Τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας, αν και το κόμμα του χαρακτηρίζεται ως ευρωσκεπτικιστικό. «Οι δύο κοινότητες -τόνισε πολλάκις- δοκίμασαν την Ένωση, το ταξίμ και το ενιαίο κράτος, αλλά απέτυχαν. Η ομοσπονδιακή προοπτική είναι η μόνη φόρμουλα που θα οδηγήσει στη λειτουργία ενός κράτους, όπου θα μπορέσουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι να ζήσουν μαζί». Πακετοποιημένη διαδικασία εισηγείται προς το Συμβούλιο Ασφαλείας και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

Προσυπογράφουμε τη δήλωση του πρέσβη της Ρωσίας στην Κύπρο, Στανισλάβ Οσάτσι, ότι «είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε την Κύπρο, εφόσον μας πει ο Πρόεδρος πώς συγκεκριμένα θέλει να βοηθήσουμε. Αυτό όμως που μας προβληματίζει είναι αν το όραμα του Προέδρου ταυτίζεται με τους οραματισμούς της Μόσχας για ειρήνη στην περιοχή».

Ο Αναστασιάδης μάλλον κινείται αντίστροφα απ’ όσα εισηγούνται Άντρος Κυπριανού, Στανισλάβ Οσάτσι, Γκουτέρες, Ε.Ε. και ΗΠΑ για την επανένωση. Του λόγου το αληθές: σταμάτησε τις δράσεις των δικοινοτικών επιτροπών, πλην εκείνων για τον πολιτισμό, απαγόρευσε σε διπλωμάτες την επίσκεψη σε αρχαιολογικούς χώρους στα κατεχόμενα, έθεσε όρους για επανέναρξη των συνομιλιών, έδωσε οδηγίες όπως καταστεί ειδησεογραφική η εκπομπή BIZ, η μοναδική εκπομπή επικοινωνίας με τους Τουρκοκυπρίους. Ο λόγος του, αν και δεν ταυτίζεται με τον απορριπτισμό και εθνικισμό των αυτοαποκαλούμενων ενδιάμεσων, εντούτοις καταλήγει στον ίδιο παρονομαστή: στη διαιώνιση του στάτους κβο, στη διχοτόμηση και στη διαγραφή όλων των κατεχομένων.

Η ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού αποτελεί μονόδρομο. Το γεγονός όμως ότι ο Πρόεδρος δεν διασαφηνίζει το περιεχόμενο της ομοσπονδίας που αποδέχεται, τον καθιστά αναξιόπιστο προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, εκτός και αν ο Πρόεδρος πιστεύει ότι θα ξεγελάσει τους «κουτόφραγκους» που είναι σ΄ αυτούς που οφείλεται η ύπαρξη της Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας: Ναυμαχία Ναυαρίνο 1827, Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου 1959, αντίστοιχα.

*Φιλόλογος, πρώην διευθυντής
σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης