Εθισμένοι στην κουλτούρα της μπαγαποντιάς

Του Κυριάκου Λοΐζου


 

Πριν από μερικές μέρες είχα σχεδόν κρυφακούσει μία συζήτηση στο τρένο, στην Αθήνα, μεταξύ δύο αντρών γύρω στα 60, κατά την οποία υμνούσαν τον Μητσοτάκη με επιχειρήματα που λίγο πολύ είχαν να κάνουν με το status του ανδρός. Κάτι σαν deja vu (προμνησία) αφού το 2019 μία μέρα μετά τις ευρωεκλογές και την ευρεία νίκη της ΝΔ, πάλι στο τρένο, πάλι δύο άντρες έβριζαν τον Τσίπρα και την Αριστερά γενικότερα και… έπιναν νερό στ’ όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Επιστρέφοντας, λοιπόν, στην Κύπρο, ένιωσα μία σύγχυση στο κεφάλι καθώς άκουσα την ίδια συζήτηση, φυσικά με άλλους πρωταγωνιστές, τους δικούς μας, τους εδώ υποψηφίους. Η κουβέντα μεταξύ ενός άντρα και μίας γυναίκας επικεντρώθηκε στο γνώριμο, σε αυτό που ξέρουν, σε αυτό που είτε είναι καταστροφικό, είτε καλό, φτάνει να το ξέρουν. Πρωταγωνιστές, τα πολιτικά «αδέρφια» του Έλληνα Πρωθυπουργού, οι κ.κ. Νίκος Χριστοδουλίδης και Αβέρωφ Νεοφύτου. «Αδέλφια» ιδεολογικά, αλλά και ακραιφνώς πολιτικά με την πρακτική έννοια του όρου, αφού τα έργα και οι ημέρες δείχνουν μία καταπληκτική ομοιότητα.

Αυτή η «ομοιότητα» δεν είναι ικανή να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, φαντάζει αδύναμη μπροστά στον «εθισμό» στην μπαγαποντιά, την καταστροφή και την οπισθοδρόμηση. Επιπλέον, η άγρια, μαύρη προπαγάνδα από πλευράς του Προεδρικού και της Πινδάρου συμβάλλουν τα μέγιστα στην ισχυροποίηση αυτής της πολιτικής στάσης και θέσης. Είναι τόσο ισχυρή η πεποίθηση ότι οι Νίκος Χριστοδουλίδης και Αβέρωφ Νεοφύτου αποτελούν τον διαφορετικό ορίζοντα που ανοίγεται, που θαρρείς πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα.

Κυπριακό, οικονομία, κοινωνία, δικαιώματα, προσφυγικό, ευάλωτες ομάδες, δημόσιος τομέας, εργασιακά, «χρυσά» διαβατήρια και υποκλοπές, είναι αυτά που, μάλλον, ωθούν μερίδα του κόσμου στο να ψηφίσει τα δύο πρωτοκλασάτα «κανόνια» της χειρότερης διακυβέρνησης αυτού του τόπου. Δύο πολιτικοί, οι οποίοι λένε ψέματα ή αποφεύγουν να απαντήσουν δημόσια σε κρίσιμα ερωτήματα. Ρητορικά ερωτήματα για κάποιους, αφού δεν υπάρχει κάτι άλλο που να πρέπει να ειπωθεί. Τόσο ξάστερα.


Επειδή δεν υπάρχει γυρισμός, δεν υπάρχει το έδαφος για περαιτέρω ανάλυση, αφού τα πράγματα είναι πεντακάθαρα: η Κύπρος βρίσκεται στο χειρότερο σημείο σε όλα τα επίπεδα, με συνυπεύθυνους τους κ.κ. Χριστοδουλίδη και Νεοφύτου. Αν η αλήθεια βρίσκεται κάπου αλλού, εδώ είμαστε να την ακούσουμε. Μάταια όμως.

Η υπονόμευση της λύσης του Κυπριακού για ίδιο συμφέρον, αλλά και τα τεράστια σκάνδαλα, είναι για εμάς τους Κυπρίους ό,τι χειρότερο και μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό.

Ίσως τελικά να είμαστε εθισμένοι στην καταστροφή, στο «ό,τι αρπάξουμε», στο να μοιάσουμε σε ανθρώπους που δυστυχώς αποτελούν το σύγχρονο πρότυπο της κυπριακής κοινωνίας.

Ακολουθήστε το dialogos.com.cy, στο Google News

Οι τελευταίες ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.