Του Κώστα Κατσώνη

Στις ατέρµονες και ατελέσφορες προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού προβλήµατος, που οι απαρχές του χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του ’50, υπήρξαν στιγµές σηµαντικές και καθοριστικές για την παραπέρα εξέλιξη των γεγονότων αλλά και για τη µοίρα του τόπου και του λαού µας, που ήταν, κατά τεκµήριο,  τραυµατική και τραγική στις διαστάσεις της. Ιδιαίτερα µετά την τραγωδία του 1974, που προκάλεσε στο νησί µας το δίδυµο έγκληµα -η επονείδιστη προδοσία του πραξικοπήµατος της χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ και η βαρβαρότητα της τουρκικής εισβολής που ακολούθησε- ανατράπηκαν άρδην οι σχεδιασµοί και τα όνειρα των ανθρώπων κι η πατρίδα κόπηκε στα δυο, µε το συρµατόπλεγµα του µίσους και του διαχωρισµού να την καθιστά ίσαµε σήµερα τη µόνη µοιρασµένη ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα. Έκτοτε, αν και έχουν περάσει 45 χρόνια, η ιστορία του κυπριακού προβλήµατος καταγράφει µια σειρά από αλλεπάλληλες και ανεπιτυχείς προσπάθειες λύσης, µε αποκορύφωµα το σχέδιο Ανάν και το δηµοψήφισµα που ακολούθησε στις 24 Απριλίου 2004, µε τα γνωστά αποτελέσµατα: της αποδοχής του από τους Τουρκοκύπριους και της απόρριψης από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, µε το συντριπτικό µάλιστα ποσοστό του 76%.  Στα δεκαπέντε χρόνια που έχουν περάσει από το δηµοψήφισµα του 2004 και από την ένταξη της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (την 1η Μαΐου 2004), παρατηρείται µια επικίνδυνη στασιµότητα, παρά τις επανειληµµένες προσπάθειες εξεύρεσης λύσης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, µε αποτέλεσµα να παγιώνονται τα κατοχικά τετελεσµένα της de facto διχοτόµησης, του εποικισµού και του εκτουρκισµού -σε τελευταία ανάλυση,  του κατεχόµενου  βόρειου τµήµατος του νησιού µας. Αυτό το επικίνδυνο τέλµα, που εγκυµονεί και προοιωνίζεται τεράστιους κινδύνους και νέες οδυνηρές περιπέτειες για τον τόπο και τον λαό µας, ήρθε να αναταράξει, διανοίγοντας µια καινούργια αισιόδοξη και ελπιδοφόρα προοπτική, η εκλογή του διακεκριµένου Τουρκοκύπριου καθηγητή στο Πανεπιστήµιο Κύπρου, ιστορικού και συγγραφέα, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, στη θέση του ευρωβουλευτή, µε το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ –Αριστερά Νέες ∆υνάµεις. Παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της Ελαµίτικης-φασιστικής και νεοναζιστικής εθνικιστικής ακροδεξιάς, στην κινδυνολογία της οποίας προσχώρησαν, δυστυχώς χωρίς αισχύνη και χωρίς αιδώ, ο ίδιος ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας και το κυβερνών κόµµα, οι προοδευτικές δυνάµεις του τόπου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, έσµιξαν για πρώτη φορά τις δυνάµεις τους και υπερψήφισαν τον Νιαζί, στέλνοντας σε όλα τα µήκη και τα πλάτη της µικρής Κύπρου, της Ευρώπης και του κόσµου ένα ηχηρό µήνυµα ελπίδας για την ειρήνη και την επανένωση της µαρτυρικής Κύπρου. Πρόκειται για ένα βροντερό και ξεκάθαρο µήνυµα ότι οι απλοί άνθρωποι του τόπου και του λαού µας, πέραν από οποιεσδήποτε εθνικιστικές, ρατσιστικές και σοβινιστικές προκαταλήψεις και επικίνδυνες παρωχηµένες ιδεοληψίες, προσβλέπουν µε αγωνία αλλά και µε  αισιοδοξία, ταυτόχρονα, στην ευόδωση των κοινών τους αγώνων και θυσιών για µια ελεύθερη και επανενωµένη,  ολική  Κύπρο, κοινή και ευηµερούσα πατρίδα όλων των νόµιµων κατοίκων της, χωρίς καµιά διάκριση. ∆εν θα ήταν µάλιστα υπερβολή να πούµε ότι η εκλογή ενός Τουρκοκύπριου ευρωβουλευτή για πρώτη φορά στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πορεία της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, ο οποίος ευθαρσώς έχει δηλώσει ότι θα υπηρετεί την Κύπρο και ολόκληρο τον λαό της, ακολουθώντας πιστά τη γραµµή και την πολιτική του ΑΚΕΛ που τον εξέλεξε, αποτελεί µια σηµαντική ιστορική στιγµή που µπορεί να συµβάλει θετικά στην παραπέρα πορεία και προσπάθεια ειρηνικής επίλυσης του κυπριακού προβλήµατος. Η εξέλιξη αυτή, που µόνο θετικά αποτελέσµατα µπορεί να έχει για το µέλλον του τόπου και του λαού µας, πιστώνεται στο ΑΚΕΛ και την ευρύτερη κυπριακή αριστερά, που έγραψε Ιστορία µε την υποψηφιότητα του Νιαζί και την πανηγυρική εκλογή του. Έτσι λοιπόν γράφεται η Ιστορία:  µε τολµηρές, ρηξικέλευθες αποφάσεις που χαράσσουν µια καινούργια πορεία, ειρηνική, αισιόδοξη και ελπιδοφόρα, για τον δύσµοιρο τόπο και τον πολύπαθο λαό µας, που δικαιούται και του αξίζει ένα καλύτερο αύριο, χωρίς συρµατοπλέγµατα µίσους και διαχωρισµού.