Eurostat: Το 2019 €2,58 δισ. προστιθέμενης αξίας υποστηρίχθηκαν από εξαγωγές προς τρίτες χώρες

Έλα στο Google News

Το 2019, 2.585 δισεκατομμύρια ευρώ προστιθέμενης αξίας υποστηρίχθηκαν από εξαγωγές σε τρίτες χώρες. Σε σχετικούς όρους, αυτή η προστιθέμενη αξία που υποστηρίζεται από εξαγωγές ήταν λίγο πάνω από το ένα πέμπτο (20,7%) της συνολικής προστιθέμενης αξίας σε ολόκληρη την ΕΕ (12 476 δισεκατομμύρια ευρώ), σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα η Eurostat, η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ.

Το επίπεδο προστιθέμενης αξίας στην ΕΕ ή σε μεμονωμένα κράτη μέλη της ΕΕ που υποστηρίζεται από εξαγωγές περιλαμβάνει όχι μόνο την προστιθέμενη αξία από επιχειρήσεις που εξάγουν άμεσα, αλλά και από άλλες επιχειρήσεις που παρέχουν αγαθά ή υπηρεσίες που υποστηρίζουν την παραγωγή εξαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών – δηλαδή περιλαμβάνεται επίσης η προστιθέμενη αξία των επιχειρήσεων. Ομοίως, οι εξαγωγές από επιχειρήσεις σε ένα κράτος μέλος μπορούν να υποστηρίξουν προστιθέμενη αξία στο ίδιο κράτος μέλος ή σε διαφορετικό.

Το μερίδιο της συνολικής προστιθέμενης αξίας, η προστιθέμενη αξία που υποστηρίχθηκε από τις εξαγωγές προς τρίτες χώρες σε καθένα από τα κράτη μέλη της ΕΕ ανήλθε στο 50,7% στην Ιρλανδία, sτο Λουξεμβούργο στο 36,6% και sτη Μάλτα 30,0%. Στην Κύπρο το ποσοστό αυτό είναι 25,7%.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με την Eurostat, η εγχώρια κατανάλωση υλικών της οικονομίας της ΕΕ ανήλθε σε περίπου 13,4 τόνους ανά άτομο το 2020, σε σύγκριση με το 2019 (14,1 τόνοι ανά άτομο).

Τα μη μεταλλικά ορυκτά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ της εγχώριας κατανάλωσης υλικών (52%) το 2020, η βιομάζα  σχεδόν το ένα τέταρτο (24%), τα ορυκτά ενεργειακά υλικά για σχεδόν το ένα πέμπτο (18%) και τα μεταλλεύματα  5%.

Από την αρχή της χιλιετίας, η οικιακή κατανάλωση υλικού μειώθηκε από περισσότερους από 15,4 τόνους ανά άτομο σε περίπου 13,4 τόνους ανά άτομο το 2020.

Η κατανάλωση βιομάζας παρέμεινε αρκετά σταθερή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σε αντίθεση με την κατανάλωση μεταλλευμάτων και μη μεταλλικών ορυκτών, τα οποία και οι δύο επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση της περιόδου 2008-2009, ενώ ο αντίκτυπος της κρίσης COVID-19 ήταν μέτριος .

Μέχρι το 2020, η κατανάλωση βιομάζας, μεταλλευμάτων καθώς και μη μεταλλικών ορυκτών έφτασε σε επίπεδα που είχε περίπου 20 χρόνια πριν. Αντίθετα, η κατανάλωση ορυκτών ενεργειακών υλικών μειώθηκε σταδιακά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αντικατοπτρίζοντας τις μειωμένες εκπομπές CO2, με σημαντική πτώση το 2020 λόγω της κρίσης COVID-19.

Το επίπεδο της εγχώριας κατανάλωσης υλικού διαφέρει σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ: ​​από 7 τόνους ανά άτομο στην Ιταλία έως 31 τόνους ανά άτομο στη Φινλανδία το 2020. Η οικιακή κατανάλωση υλικού σε κάθε χώρα επηρεάζεται από τις φυσικές προικίες με υλικούς πόρους, οι οποίοι μπορεί να αποτελούν σημαντικό διαρθρωτικό στοιχείο κάθε οικονομίας.

Επιπλέον, η κατανάλωση των κύριων κατηγοριών υλικών ποικίλλει επίσης στα κράτη μέλη της ΕΕ. Το 2020, η κατανάλωση μη μεταλλικών ορυκτών κυμάνθηκε από 2 τόνους ανά άτομο στις Κάτω Χώρες έως 23 τόνους ανά άτομο στη Ρουμανία. Οι διαφορές μεταξύ χωρών μπορεί να είναι αποτέλεσμα ποικίλων επιπέδων κατασκευαστικής δραστηριότητας (επενδύσεις), πυκνότητας πληθυσμού και μεγέθους υποδομών μεταφορών, όπως οδικά δίκτυα.

Η κατανάλωση βιομάζας ποικίλλει επίσης πολύ στην ΕΕ: από έναν τόνο ανά άτομο στη Μάλτα έως 8 τόνους ανά άτομο στην Ιρλανδία και τη Δανία. Οι οικονομίες με υψηλή κατανάλωση βιομάζας συχνά εξειδικεύονται στην παραγωγή ξυλείας (Φινλανδία) ή σε συγκεκριμένη κτηνοτροφία (Ιρλανδία, Δανία).

Στην Κύπρο η κατανάλωση μη μεταλλικών ορυκτών ανήλθε σε 10 τόνους ανά άτομο, βιομάζα 2 τόνους ανά άτομο και ορυκτά υλικά περίπου 2,5 τόνους ανά άτομο.

Η Eurostat σημειώνει ότι από την αρχή της χιλιετίας, η παραγωγικότητα των πόρων της ΕΕ αυξήθηκε κατά περίπου 35%, παρά τη μικρή μείωση το 2020. Η παραγωγικότητα των πόρων ποσοτικοποιεί τη σχέση μεταξύ του μεγέθους της οικονομίας και της χρήσης των φυσικών πόρων. Η αξία της παραγωγικότητας των πόρων αυξάνεται όταν η οικονομία, μετρούμενη από το ΑΕΠ, αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από την κατανάλωση πρώτων υλών, μετρούμενη από την κατανάλωση εγχώριου υλικού (DMC).

Μετά από μια περίοδο μέτριας ανάπτυξης στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ​​παραγωγικότητα των πόρων αυξήθηκε απότομα κατά τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση της περιόδου 2008-2009, ως αποτέλεσμα της έντονης πτώσης της εγχώριας κατανάλωσης υλικού. Η κρίση επηρέασε τις βιομηχανίες κατασκευής και κατασκευών με υψηλή ένταση υλικών περισσότερο από την υπόλοιπη οικονομία.

Στη συνέχεια, μετά από αρκετά χρόνια σταθερής ανάπτυξης, η παραγωγικότητα των πόρων μειώθηκε ελαφρά το 2020. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη σημαντική μείωση του ΑΕΠ λόγω της πανδημίας COVID, ενώ η εγχώρια κατανάλωση υλικού μειώθηκε συγκρατημένα (για περισσότερες πληροφορίες) καθώς η κατανάλωση δομικών υλικών και βιομάζας παρέμειναν σταθερά.

Το επίπεδο παραγωγικότητας των πόρων ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ: από λιγότερο από 0,4 € / kg στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία έως 5,4 € / kg στις Κάτω Χώρες το 2020.

Αφού υπολογίστηκαν οι διαφορές τιμών, οι Κάτω Χώρες παραμένουν τα κράτη μέλη της ΕΕ με την υψηλότερη παραγωγικότητα πόρων (4,7 πρότυπα αγοραστικής δύναμης, PPS ανά kg), και ακολουθούν σε απόσταση Λουξεμβούργο (3.9) και  Ιταλία (3.7).

Στο αντίθετο άκρο της κλίμακας, τρία κράτη μέλη της ΕΕ κατέγραψαν παραγωγικότητα πόρων κάτω από 1,00: Ρουμανία (0,7 PPS / kg), Βουλγαρία (0,8) και Εσθονία (0,9). Το ποσοστό αυτό ήταν 1,56 στην Κύπρο.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.