Ευανθία Σάββα στη «Χ»: Τραγικά τα αποτελέσµατα της ανυπαρξίας κοινωνικής πρόνοιας

Η επικεφαλής του Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΚΕΛ, Ευανθία Σάββα, αναλύει τα προβλήµατα και τους στόχους του νεοσύστατου τοµέα

  • «Μετά τον ακρωτηριασµό του κοινωνικού κράτους από τη σηµερινή κυβέρνηση, ο κόσµος χρειάζεται στήριξη κι εµείς θα κάνουµε ό,τι περνά από το χέρι µας για να του τη δώσουµε»
  • «Ανάγκη επανεξέτασης του καλαθιού των βασικών αναγκών και αναπροσαρµογής όλων των επιδοµάτων στα σηµερινά δεδοµένα»
  • «Απαράδεκτη η υποχρέωση ανθρώπων µε µόνιµη αναπηρία να παρουσιάζονται ξανά και ξανά στο ιατροσυµβούλιο»

Ένα κράτος χωρίς ουσιαστική πολιτική κοινωνικής πρόνοιας, µε αναποτελεσµατικές νοµοθεσίες και διαδικασίες, το οποίο αφήνει εκτεθειµένους χιλιάδες ανθρώπους στην ανέχεια.

Αυτή την εικόνα περιέγραψε στη «Χ» η επικεφαλής του Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΚΕΛ, Ευανθία Σάββα, η οποία έχοντας εµπειρία από τη µέχρι πρότινος παρουσία της στα βουλευτικά έδρανα, ανέλαβε τα ηνία ίσως του πιο ευαίσθητου τοµέα πολιτικής συντονίζοντας ένα ευρύ έργο καταγραφής της υφιστάµενης κατάστασης, συντονισµού δράσεων και παραγωγής θέσεων που θα εκφραστούν στο πολιτικό επίπεδο.

Evanthia Savva

Συνέντευξη στον Τάσο Περδίο

Στον Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής υπάγονται τέσσερα Γραφεία: Στεγαστικής Πολιτικής, Αναπήρων, Προσφύγων και Οικογενειακής Πολιτικής, τα οποία έχουν αρχίσει να εργάζονται στην παραγωγή θέσεων για τους τοµείς δράσης. Αυτή η διαδικασία θα ολοκληρωθεί περί το τέλος Ιανουαρίου µε την εκπόνηση οργανωτικών πλάνων.

Η κοινωνική πολιτική εξαντλείται στο Ελάχιστο Εγγυηµένο Εισόδηµα

«Πρέπει να διερωτηθούµε αν υπάρχει κράτος πρόνοιας λαµβάνοντας υπόψιν και τις συνθήκες στην περίοδο της πανδηµίας. Η κοινωνική πολιτική του κράτους ουσιαστικά εξαντλείται στο Ελάχιστο Εγγυηµένο Εισόδηµα και στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευηµερίας που υπολειτουργούν. Μέσα από την εµπειρία µας, έχει αποδειχθεί ότι δεν λειτουργεί αυτό το σύστηµα», ανέφερε η Ευανθία Σάββα µιλώντας για το εργαλείο το οποίο η κυβέρνηση ουσιαστικά θεωρεί ότι καλύπτει τις ανάγκες στην κοινωνική πρόνοια.

Η πραγµατικότητα, συνέχισε η επικεφαλής του Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΚΕΛ, είναι διαφορετική αφού τα σηµερινά δεδοµένα είναι εντελώς διαφορετικά από τα δεδοµένα του 2014, όταν είχε θεσµοθετηθεί το Ελάχιστο Εγγυηµένο Εισόδηµα. «Σήµερα, τα 480 ευρώ δεν µπορούν να καλύψουν τις ελάχιστες ανάγκες», σηµείωσε η κα Σάββα προσθέτοντας ότι πρέπει να συνυπολογιστούν και οι διοικητικές δυσκολίες στη διεκπεραίωση των αιτήσεων για εξασφάλιση ΕΕΕ µε τις τεράστιες καθυστερήσεις.

Αιτήσεις χάνονται ή εξετάζονται µε µεγάλη καθυστέρηση

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγµα που επικαλέστηκε είναι τα χάρτινα κουτιά που τοποθετήθηκαν έξω από τα Γραφεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων την περίοδο της καραντίνας στα οποία οι πολίτες έπρεπε να τοποθετούν τις αιτήσεις τους. Μέσω αυτής της διαδικασίας χάθηκαν πολλά έγγραφα µε αιτήσεις που είχαν υποβληθεί, µε αποτέλεσµα οι αιτητές να υποχρεούνται να τα υποβάλουν ξανά µε ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το χρόνο και για το κόστος υποβολής των αιτήσεων. «Πρέπει γενικά να δούµε τις διαδικασίες και τις καθυστερήσεις στην εξέταση αιτήσεων για επιδόµατα. Ό,τι είναι να παίρνει ο πολίτης, το παίρνει µε τεράστια καθυστέρηση. Πώς θα ζήσει κάποιος ο οποίος για παράδειγµα εξαρτάται από το επίδοµα ασθενείας, αλλά το παίρνει µετά από κάποιους µήνες;» σχολίασε η Ευανθία Σάββα.

Οι κυβερνητικές πολιτικές οδηγούν πολλούς σε απόγνωση

«Το “τσουβάλιασµα” στο ΕΕΕ όλων των ευάλωτων οµάδων (προσφύγων, µεταναστών, ατόµων µε αναπηρίες κ.ο.κ.) δεν είναι µόνο λανθασµένη, αλλά και αποτυχηµένη πρακτική, όπως δείχνει η µέχρι τώρα εµπειρία της λειτουργίας του θεσµού του ΕΕΕ, αφού παίρνει από τους φτωχούς για να δώσει στους πιο φτωχούς. Αν προσθέσουµε σε αυτό και τις διοικητικές δυσκολίες στην εφαρµογή του που µέχρι σήµερα δεν φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί, το ΕΕΕ δεν φαίνεται να έχει πετύχει το σκοπό του. Εκτός, και αν ο σκοπός του ήταν η µείωση των κοινωνικών παροχών και η ταλαιπωρία χιλιάδων συµπολιτών µας», τόνισε η κα Σάββα υπογραµµίζοντας και την ανάγκη επανεξέτασης του καλαθιού των βασικών αναγκών και αναπροσαρµογής όλων των επιδοµάτων στα σηµερινά δεδοµένα.

«Ο κατακερµατισµός του κοινωνικού κράτους εδώ και 8 χρόνια, οι στρεβλώσεις στο ΕΕΕ, η µη αναδιάρθρωση του συστήµατος συντάξεων µε πιο δίκαιο τρόπο, η έλλειψη δοµών παιδικής προστασίας, η απουσία δοµών για άτοµα µε αναπηρία άνω των 21 ετών, η απουσία αποτελεσµατικής στεγαστικής πολιτικής οδηγούν σε απόγνωση µεγάλη µερίδα του κόσµου και των ευάλωτων οµάδων», συµπλήρωσε τονίζοντας την ανάγκη εκσυγχρονισµού βασικών νοµοθεσιών όπως ο Νόµος περί Παιδιών, ο Νόµος Περί Υιοθεσιών, ο Νόµος για τη Λειτουργία Στεγών Ηλικιωµένων και Αναπήρων που είναι απηρχαιωµένοι.

«Ποιου είναι η ευθύνη που οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευηµερίας δεν µπορούν να προσφέρουν πραγµατική στήριξη σε όσους την έχουν ανάγκη;

Ποιος έχει την ευθύνη για το τσουβάλιασµα σε στέγες ηλικιωµένων, ανήλικων παιδιών και ασυνόδευτων µεταναστών;

Ποιου είναι η ευθύνη για τη διαµονή ψυχικά ασθενών και γενικότερα ατόµων µε αναπηρίες σε στέγες ηλικιωµένων;

Αυτή είναι η έννοια της κοινωνικής προστασίας που η κυβέρνηση υπηρετεί; Με αυτό τον τρόπο στηρίζουµε τις ευπαθείς οµάδες και τους αδύνατους στην Κύπρο του σήµερα;» διερωτήθηκε η κα Σάββα.

Χρειάζεται εκσυγχρονισµός της νοµοθεσίας για άτοµα µε αναπηρία

Στον τοµέα της µέριµνας για άτοµα µε αναπηρία, υπάρχουν επίσης τεράστια κενά, παρατήρησε η επικεφαλής του Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΚΕΛ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγµα είναι η υποχρέωση των ανθρώπων µε µόνιµη και µη αναστρέψιµη αναπηρία να παρουσιάζονται στο ιατροσυµβούλιο για επανεξέταση κάθε δύο χρόνια. «Εµείς είχαµε υποβάλει πρόταση νόµου ώστε οι άνθρωποι µε µόνιµες αναπηρίες να µη χρειάζονται επανεξέταση, αλλά δεν έγινε αποδεκτή από την κυβέρνηση», σηµείωσε η Ε. Σάββα.

Σοβαρό κενό, όπως σηµειώνει η Ε. Σάββα, είναι η ανεπάρκεια κρατικών δοµών για άτοµα µε αναπηρία, κυρίως για ηλικίες άνω των 21 ετών που εξαρτώνται ουσιαστικά από ιδιωτικές πρωτοβουλίες για φιλοξενία σε ιδρύµατα. «Χρειάζεται σύγχρονη νοµοθεσία που να βασίζεται στη Σύµβαση των Ηνωµένων Εθνών για τα δικαιώµατα ατόµων µε αναπηρία», σχολίασε σχετικά η τέως βουλευτής του ΑΚΕΛ.

Αναφέρθηκε επίσης στα µεγάλα κενά στην προσφυγική πολιτική όπως η ανεπαρκής υποδοµή (πολυκατοικίες µε ηλικιωµένους χωρίς ανελκυστήρες), οι γηρασµένοι συνοικισµοί και πολλά άλλα προσφυγικά προβλήµατα.

∆εν υπάρχει ολοκληρωµένη και σύγχρονη στεγαστική πολιτική

Αναφερόµενη στο πρόβληµα στέγης, η Ε. Σάββα τόνισε ότι η πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη εξελίσσεται σε ένα από τα µεγαλύτερα κοινωνικά προβλήµατα στην Κύπρο. Ποτέ ξανά, σηµείωσε, µετά το 1974, η Κύπρος βίωσε σε τέτοιο µέγεθος το πρόβληµα της στέγασης, όπως σήµερα.

Παρέθεσε, µάλιστα, στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας στην Κύπρο όπου καταγράφεται µια συνεχής αύξηση στις τιµές των κατοικιών από το 2015, καθιστώντας την απόκτηση κατοικίας ακόµα πιο δύσκολη, ιδιαίτερα για τα νεαρά ζευγάρια. Η αύξηση αυτή πολλαπλασιάστηκε τον τελευταίο χρόνο.

Επεξηγώντας τη θέση του ΑΚΕΛ ότι η στεγαστική πολιτική δεν ανταποκρίνεται στις πραγµατικές ανάγκες της κοινωνίας, έφερε ως παράδειγµα τα στεγαστικά σχέδια που αφορούν ακριτικές και αποµακρυσµένες περιοχές.

Τα σχέδια αυτά, είπε, δεν ανταποκρίνονται στους σηµερινούς µισθούς των νέων και την τεράστια δυσκολία που αντιµετωπίζουν στη δανειοδότηση από τις τράπεζες. «Σε κάποιο βαθµό αυτά τα σχέδια είναι δώρο άδωρο από τη στιγµή που πρακτικά, πολλά ζευγάρια δεν µπορούν να τα αξιοποιήσουν. Έχουµε φτάσει στο σηµείο, ζευγάρια που δεν µπορούν ν’ ανταποκριθούν οικονοµικά για να συντηρήσουν δικό τους σπίτι λόγω των ενοικίων και για άλλους λόγους, να επιστρέφουν πίσω στους γονείς τους για να ζήσουν. Η κυβέρνηση οφείλει να ετοιµάσει µια ολοκληρωµένη και σύγχρονη στεγαστική πολιτική, η οποία δεν υπάρχει σήµερα», είπε η επικεφαλής του Τοµέα Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΚΕΛ.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.