Του Λεόντιου Φιλοθέου

Από τη μια, έχουμε τους μεν…
Αυτούς, που όταν ακούμε τα νούμερα μάς πιάνει μια ζάλη. Αμοιβές εκατοντάδων χιλιάδων. Αμοιβές εκατομμυρίων. 

Οι αθλητές ας πούμε, για να σκοράρουν στο τέρμα. Για να βάζουν ένα τρίποντο. Για να μπαίνει το μπαλάκι στην τρύπα. Είναι όλοι αυτοί οι διάσημοι κατά τα άλλα ηθοποιοί του Χόλιγουντ κι όχι μόνο. Πρωταγωνιστές σε ταινίες δράσης, μυστηρίου, πανδημιών. Υποδύονται γιατρούς, σούπερ ήρωες, πράκτορες και πάει λέγοντας.


Άλλοι αμείβονται με εκατομμύρια για να είναι παρουσιαστές. Για να είναι διάσημοι σεφ. Για να μαγειρεύουν, να σκύβουν πάνω από την κατσαρόλα και να κάνουν «μμμμμμ» επειδή πέτυχε το κέικ. Άλλοι επειδή είναι λέει influencers. Επηρεάζουν δηλαδή τον κόσμο -και γι’ αυτό τα παίρνουν χοντρά.

Κοντά σε αυτούς – μπορώ να γράφω για ώρες. Χρηματιστές, οικονομολόγοι, μεγαλοστελέχη εταιρειών, μεγαλοτραπεζίτες. Μεγαλοδικηγόροι. Με αμοιβές σε μια μέρα, σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα, που ο μέσος άνθρωπος στον πλανήτη, δεν θα τα δει σε όλη του τη ζωή.

Πολλοί από αυτούς, μας έστειλαν το δικό τους μήνυμα. Με ένα βιντεάκι στο Instagram, με ένα τουίτ στο Τwitter, με ένα post στο Facebook. Μείνετε σπίτι, μας είπαν. Τι λέτε; Σοβαρά;

Από την άλλη, έχουμε τους δε…

Και ποιοι είναι αυτοί; Όσοι στείλαμε στην πρώτη γραμμή σε έναν πόλεμο με έναν αόρατο εχθρό.

Οι γιατροί του δημοσίου -οι γιατροί δηλαδή που αμείβονται με τις δυο και τις τρεις χιλιάδες το μήνα και σε περιόδους ειρήνης, τα βάζουμε και μαζί τους γιατί είναι προνομιούχοι. Από αυτούς περιμένουμε σήμερα να σκοράρουν και να σώσουν ζωές.

Στείλαμε στην πρώτη γραμμή τους νοσηλευτές των χιλίων και των χιλίων πεντακοσίων ευρώ. Αυτούς που κάθε μέρα που περνά βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο όχι σε ταινίες δράσης, αλλά σε πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που μας λένε «μείναμε εμείς στη δουλειά για εσάς, μείνετε σπίτι εσείς για εμάς». Αυτοί είναι οι σούπερ ήρωες.

Οι εργαστηριακοί επιστήμονες. Βιοχημικοί, βιολόγοι, χημικοί. Αυτοί που «μαγειρεύουν» μεν, αλλά με τον ίδιο τον ιό, σε συνθήκες δύσκολες, πιεστικές και επικίνδυνες. Και περιμένουμε κάθε απόγευμα να μας πουν τη σούμα της ημέρας.

Από ποιων τα χείλη κρεμόμαστε; Από τους ερευνητές, από αυτούς που νυχτοξημερώνονται σε ένα εργαστήριο για να βρουν το αντίδοτο ή το εμβόλιο. Αυτοί που σε συνθήκες και πάλι ειρήνης εκλιπαρούν τις κυβερνήσεις να επενδύσουν στην έρευνα. Από αυτούς περιμένουμε τώρα να βάλουν το τρίποντο κατά του ιού.

Κοντά σε αυτούς και πολλοί άλλοι. Οι υπάλληλοι των πεντακοσίων ευρώ στα σουπερμάρκετ. Οι delivery. Οι καθαριστές και οι καθαρίστριες των εξακοσίων ευρώ στα νοσοκομεία. Όλο το βοηθητικό προσωπικό στα επαγγέλματα υγείας. Αυτοί που είναι μπροστά για να κάνουμε εμείς το πιο απλό που μας έχει ζητηθεί ποτέ: να μείνουμε σπίτι μας.

Αυτός ο εφιάλτης θα φτάσει στο τέλος του. Και δεν θα οφείλεται στους μεν, θα οφείλεται στους δε. Γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί influencers της ζωής. Κι εκεί θα μετρηθούμε. Κι εκεί είναι πολλά που θα πρέπει να αξιολογήσουμε ξανά. Μέχρι τότε, τρεις λέξεις μόνο: Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε, ευχαριστούμε.

Υστερόγραφο. Γελάμε. Συμπαραστεκόμαστε ο ένας στον άλλο. Μιλάμε (εκ του μακρόθεν) με όλα τα πιθανά και απίθανα μέσα. Κρατούμε συντροφιά με ένα τηλέφωνο σε κόσμο που ξέρουμε ότι είναι μόνος του. Και ξαναγελάμε. Είναι κι αυτό ένα αντίδοτο.