Του Αμβρόσιου Προδρόμου*

Το συνεχιζόμενο κύμα των μεταναστευτικών ροών από χώρες της Αφρικής αποτελεί μια πραγματικότητα η οποία επηρεάζει την ΕΕ. Η αλήθεια είναι ότι η Ευρώπη πληρώνει τώρα μια σειρά από παλιές αμαρτίες της, οι οποίες σιγά, αλλά σταθερά, άρχισαν να αναδύονται στην επιφάνεια και να προκαλούν πλέον σοβαρό πονοκέφαλο όσον αφορά την αντιμετώπισή τους. Οι αμαρτίες αυτές έχουν να κάνουν με την αφαίμαξη των αφρικανικών, και όχι μόνο, κρατών από μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες. Η αφαίμαξη αυτή δεν ήταν απλά οικονομική, αλλά είχε τεράστια επίδραση στην πολιτική και πολιτισμική τους ανάπτυξη, αφού άφησε μια σειρά από κενά τα οποία ποτέ δεν συμπληρώθηκαν, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη διαφόρων τύπων δικτατοριών. Δικτατορίες με τις οποίες οι ευρωπαϊκές χώρες συνέχιζαν την πολιτική τους επίδραση και τον οικονομικό έλεγχο. Η πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη θα πρέπει πλέον να βρει τη δύναμη για να αναπτύξει πολιτικές οι οποίες θα σταματήσουν τις μεταναστευτικές ροές. Ένα είναι το σίγουρο, ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα από ακραίες πολιτικές, αφού αυτό θα αποτελούσε μια εσωτερική ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλιά της. Τα παραδείγματα τα οποία βλέπουμε εντός της Ένωσης θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς αποφυγή και να οδηγήσουν την Ένωση στην πλήρη κατανόηση του προβλήματος, καθώς και του γεγονότος ότι θα πρέπει να το αντιμετωπίσει με αποτελεσματικές στρατηγικές πολιτικές. Οι στόχοι θα πρέπει να είναι ξεκάθαροι και να αφορούν την ενίσχυση της Αφρικής σε θέματα όπως είναι: Η οικονομία με την επένδυση σημαντικών κεφαλαίων, κάτι το οποίο θα οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θέσεων εργασίας με τους ορθούς όρους και συνθήκες. Αυτό θα αποτελέσει το πιο σημαντικό κίνητρο για να παραμείνουν στις χώρες τους οι κάτοικοι αυτών των περιοχών.

Η πρόσβαση σε καθαρής ποιότητας νερό, αφού η παρατεταμένη ξηρασία και η συνεχιζόμενη κλιματική αλλαγή αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους που οδηγούν τους κατοίκους της Αφρικής να μεταναστεύουν μαζικά προς την Ευρώπη. Η τεχνολογική υποστήριξη της Ένωσης θα βοηθούσε σημαντικά προς το σκοπό αυτό.


Επένδυση κονδυλίων προς την ανάπτυξη της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Αυτό θα οδηγούσε σε μακροχρόνια οικονομικά και πολιτικά οφέλη και για τα δύο μέρη.

Βοήθεια για την αναδόμηση του τομέα της Υγείας που σε πολλές χώρες είναι ανύπαρκτη. Αυτό θα οδηγούσε σε νέες θέσεις εργασίας και καλύτερης ποιότητας ζωή, κάτι το οποίο αποτελεί τεράστιο πρόβλημα για την Αφρική.

Επενδύσεις στον τομέα της Ενέργειας και κυρίως στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ). Αυτό θα ήταν σημαντικό στην ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων, τη μείωση του κόστους, τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας.

Τα μέτρα που θα μπορούσε να πάρει η Ένωση είναι πολλά, για να μπορέσει να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Αφρική. Το θέμα για την Ένωση δεν είναι αν θα το πράξει, αλλά το πότε, πώς και με ποιο κόστος. Η ανάπτυξη της Αφρικής θα μπορούσε να αποφέρει πολλά και σημαντικά οφέλη στην Ευρώπη και αυτό θα πρέπει να γίνει πραγματικότητα πριν τα προβλήματα στην Ένωση γίνουν μεγαλύτερα. Η Κύπρος, η Ιταλία, η Μάλτα, η Ισπανία και η Ελλάδα γνωρίζουν καλύτερα από όλους το τι μπορεί να γίνει εάν δεν αντιμετωπιστούν τα προβλήματα.

*Ακαδημαϊκός – Σύμβουλος Επιχειρήσεων και Εκπαίδευσης