Του
Αμβρόσιου Προδρόμου

 

Η πρόσφατη Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο αποτέλεσε ακόμα ένα λιθαράκι στην οικοδόμηση της εσωτερικής κρίσης της Συμμαχίας, η οποία φαίνεται ότι για ακόμα μια φορά δεν μπορεί να ξεπεράσει τα εσωτερικά της προβλήματα. Προβλήματα τα οποία έχουν να κάνουν με πολλούς και σημαντικούς παράγοντες οι οποίοι περιπλέκουν την κατάσταση αφού τα συμφέροντα τα οποία διακυβεύονται είναι πάρα πολλά, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Το ποιος θα επικρατήσει δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε αφού οι ισορροπίες είναι λεπτές, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπόψη μας ότι όταν πρόκειται για λυκοφιλίες, στο τέλος θα βρεθεί η χρυσή τομή.

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα τα οποία ελλοχεύουν στους κόλπους της Συμμαχίας είναι σίγουρα αυτό της σχέσης της Τουρκίας με τη Ρωσία. Μια σχέση η οποία έχει επιφέρει σοβαρές αναταράξεις, με την κρίση να βγαίνει μπροστά στις κάμερες με τους Μακρόν και Τραμπ να ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες που σίγουρα ξεφύγουν από το σύνηθες διπλωματικό πεδίο. Οι ειρωνικές ατάκες του Τραμπ, αλλά και οι επιθετικές αναφορές του Μακρόν είναι σίγουρα κάτι στο οποίο ο πλανήτης δεν είναι συνηθισμένος. Αυτό από μόνο του δείχνει το χάσμα μέσα στο οποίο έχουν περιέλθει οι σχέσεις των μελών της Συμμαχίας.
Τα οικονομικά δεδομένα αποτελούν ακόμα ένα σοβαρό σημείο τριβής για τη Συμμαχία αφού από ό,τι φαίνεται, ο Αμερικανός ηγέτης έχει καταφέρει να περάσει το δικό του πολιτικό μήνυμα, δηλαδή ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να τραβούν από μόνες τους το κουπί. Αυτό είναι κάτι το οποίο είχαν κάνει για πολλές δεκαετίες και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι αυτό αποτελεί έναν από τους παράγοντες της αύξησης του χρέους της χώρας. Δεδομένου ότι ο Τραμπ καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες συγκράτησης του δημοσίου χρέους των ΗΠΑ, η στάση του αυτή μόνο έκπληξη δεν μπορεί να μας προκαλεί αφού γνωρίζει ότι η οικονομία του δεν αντέχει άλλο.


Από την άλλη, οι διαφωνίες των χωρών της Ένωσης όσον αφορά το Μεταναστευτικό, το πλέον καυτό θέμα των τελευταίων ετών, έχει μεταφερθεί πλέον (και) στο γήπεδο του ΝΑΤΟ, αφού οι περισσότερες χώρες της Ένωσης είναι και μέλη του ΝΑΤΟ. Το Μεταναστευτικό έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα αφού από τη μια η Τουρκία το παίζει σε πολλά ταμπλό και από την άλλη οι χώρες της Ένωσης δεν μπορούν να συμφωνήσουν στην ίση κατανομή των μεταναστών. Οι χώρες της Μεσογείου έχουν αναλάβει το βάρος αυτό, με τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης να σφυρίζουν αδιάφορα. Ως εκ τούτου, η κρίση του Μεταναστευτικού αποτελεί πλέον σοβαρή πρόκληση για το ΝΑΤΟ, κάτι το οποίο απειλεί τη συνοχή, ακόμα και την ίδια την ύπαρξή του όπως αναφέρουν πολλοί πολιτικοί αναλυτές.
Το σίγουρο είναι ένα, οι πολιτικές του ΝΑΤΟ, ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια, το έχουν φέρει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, μπροστά στα δικά τους εγκλήματα στην περιοχή μας. Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ προσπαθούν πλέον να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Τα προβλήματα είναι τόσα πολλά και περίπλοκα που δύσκολα θα μπορούσαν να λυθούν. Φυσικά, δεν έχουμε ψευδαισθήσεις, τα συμφέροντα είναι τόσο μεγάλα που οι λυκοφιλίες σίγουρα θα συνεχιστούν. Για το πόσο, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Ένα είναι το σίγουρο, όσο συνεχίζονται τα εγκλήματα στην περιοχή μας εξαιτίας των πολιτικών του ΝΑΤΟ, τόσο θα μπαίνει σε περαιτέρω προβλήματα και η ίδια η ΕΕ. Ως εκ τούτου, αυτό που πρέπει να κάνει η Κύπρος, ως χώρα η οποία τελεί υπό κατοχή, είναι να μείνει μακριά από αυτή την κατάσταση και να διατηρήσει θέσεις αρχών, διαφορετικά τα προβλήματα θα γίνουν ακόμα πιο περίπλοκα για την ήδη ταλαιπωρημένη (από το ΝΑΤΟ) χώρα μας.