Του
Αμβρόσιου Προδρόμου*

 

Η ΕΕ βρίσκεται τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή σε ένα σημαντικό σημείο-καμπή της οικονομίας της, κάτι το οποίο διαφαίνεται ξεκάθαρα από μια σειρά στατιστικών στοιχείων. Στοιχεία τα οποία δίδουν τόσο οι εθνικές υπηρεσίες, όσο και η Eurostat, και αφορούν μια σειρά από θέματα και αποτελούν τη βάση για το μέλλον της οικονομίας της, αλλά και τις σχέσεις της με άλλες μεγάλες οικονομίες. Παράλληλα, ο εσωτερικός ανταγωνισμός μέσα στην Ένωση, αποτελεί ακόμα ένα σημείο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν αφού τα κράτη-μέλη της Ένωσης, πέρα από τις κατευθυντήριες γραμμές της Ένωσης, αναπτύσσουν μια σειρά από κίνητρα τα οποία θα δίνουν την ευκαιρία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να αναπτυχθούν. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της Ένωσης στο σύνολό της και ως εκ τούτου θα πρέπει να υπάρξει η ανάλογη πολιτική βούληση για να μπορέσουν να στηριχτούν και να διατηρήσουν το ρόλο τους μέσα σε ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον το οποίο χαρακτηρίζεται από την παγκοσμιοποίηση και τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι οι ΜμΕ και κυρίως οι Νεοφυείς Επιχειρήσεις (Start-ups) είναι αυτές που βοηθούν τους νέους μας, μέσα από διάφορα προγράμματα, να αναπτύξουν τις επιστημονικές τους γνώσεις σε ένα άλλο πεδίο, αυτό της επιχείρησης.

Σύμφωνα με την πιο πάνω Έκθεση, σε όλα τα κράτη-μέλη της Ένωσης, οι ΜμΕ έχουν σημαντική συμβολή στην “οικονομία των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων”. Το 2018, το 99,8% όλων των επιχειρήσεων της ΕΕ-28 ήταν ΜμΕ, οι οποίες έχουν καταφέρει να παράξουν €4,357 τρις προστιθέμενης αξίας και εργοδοτούν 97,7 εκατ. άτομα. Συνεπώς, οι ΜμΕ αντιπροσώπευαν τα δύο τρίτα της συνολικής απασχόλησης και το 56,4% της συνολικής προστιθέμενης αξίας στην «οικονομία των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων». Οι συγκεκριμένες αναφορές της Ένωσης δίνουν ξεκάθαρα την κατεύθυνση στην οποία στοχεύει η Ένωση και για το πώς τα κράτη-μέλη θα πρέπει να δουν το συγκεκριμένο θέμα. Τα οφέλη που προκύπτουν είναι πάρα πολλά, κυρίως όταν αναφερόμαστε στις Νεοφυείς Επιχειρήσεις. Οπότε, αυτά θα πρέπει να ιδωθούν μέσα από ένα μακροχρόνιο στρατηγικό πλάνο για να μπορέσουν να δώσουν πλεονεκτήματα στην οικονομία: Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και εργοδότηση ατόμων που είναι εκτός της εθνικής οικονομίας, προσέλκυση άμεσων επενδυτικών κεφαλαίων, ειδικά για επιχειρήσεις που αφορούν την τεχνολογία αιχμής, ανάπτυξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας, αναχαίτιση της φυγής εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού κ.α. Για την κυπριακή οικονομία, ο τομέας των ΜμΕ αποτελεί τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά το 2014, μια τεράστια πρόκληση και αυτό είναι κάτι το οποίο το βλέπουμε μέσα από τις σχετικές Ετήσιες Εκθέσεις της Ένωσης. Αυτό που παρατηρούμε ξανά είναι ότι η Κύπρος είναι πίσω από τον μέσο όρο της Ένωσης σε μια σειρά από θέματα. Το ότι δεν υπάρχει σημαντική βελτίωση είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να προβληματίσει το κράτος μας και να δώσει όλα τα απαραίτητα κίνητρα για να φύγουμε από αυτή τη μίζερη κατάσταση. Η γενική εικόνα είναι ότι γίνονται αρκετά βήματα τα οποία σε πολλές περιπτώσεις έχουν θετικό πρόσημο και σε άλλες αρνητικό. Εξάλλου, αυτό είναι το φυσιολογικό της κατάστασης. Από το 2011, έχουν ληφθεί περίπου 280 μέτρα πολιτικής στην ΕΕ για να βοηθήσουν τις ΜμΕ να δραστηριοποιηθούν στο εξωτερικό, κάτι το οποίο αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας. Τα περισσότερα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν αναπτύξει διάφορες υπηρεσίες για την υποστήριξη των ΜμΕ τους που αποφασίζουν να δραστηριοποιηθούν στο εξωτερικό. Σαν κράτος οφείλουμε να παράσχουμε όλα τα δυνατά κίνητρα για να μπορέσουμε να κινητοποιήσουμε τη νεανική επιχειρηματικότητα. Η γνώση και το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχουν. Παράλληλα θα πρέπει να υπάρξει σχετική πολιτική στρατηγική που να βοηθήσει τις ΜμΕ του τόπου μας να καταστούν πιο ανταγωνιστικές.


*Ακαδημαϊκός, Σύμβουλος Επιχειρήσεων και Εκπαίδευσης