Θέα

Φτιάχνουν μαζί τον Παράδεισο!

Σκύβω κοντά του. Είναι κλειστό παιδί, σχεδόν αμίλητο. Από τσακισμένη, διαλυμένη οικογένεια.

Κάνουμε τέχνη, κολλητική.

-Τι θα ζωγραφίσεις;

-Τον παράδεισο, μου απαντά χαμηλόφωνα.

Πώς φτιάχνεται ο παράδεισος; διερωτώμαι αμήχανα. Ποια λανθάνουσα ανάγκη του μιλά;

Τον βοηθώ να κολλήσουμε τα σκαλιά για τον παράδεισο..

Δίπλα του ο Μ. Από το κέντρο υποδοχής πολιτικών προσφύγων στην Κοφίνου, όπου έζησε χρόνια.

Μιλά ακόμα μόνο με τα μαύρα του μάτια.

Αντιγράφει. Φτιάχνει ουρανό και σύννεφα.

Απομακρύνομαι. Όταν επιστρέφω ξανά κοντά τους βλέπω το παιδί που δεν ξέρει να μιλά με το παιδί που προτιμά να σιωπά να δουλεύουν μαζί στο ίδιο σχέδιο. Κόβει τα γαλάζια σύννεφα ο ένας, κολλά ο άλλος.

Φτιάχνουν μαζί τον Παράδεισο!

Μαρία Σουτζιή

Μας έχεις Like στο Facebook ;