Της Ελένης Μαύρου

Όταν η νέα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, ανακοίνωσε την περασµένη Τρίτη τη σύνθεση της νέας Κοµισιόν, ο τίτλος ενός από τους αντιπροέδρους της –«αρµόδιος για την προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής»– προκάλεσε απορία. Όταν στη συνέχεια διευκρινίστηκε ότι ο συγκεκριµένος επίτροπος θα είναι αρµόδιος, µεταξύ άλλων, για τη µεταναστευτική πολιτική της Ένωσης, η απορία µετατράπηκε σε κατακραυγή.

Σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάµεις του Ευρωκοινοβουλίου (Αριστερά, Πράσινοι, Σοσιαλδηµοκράτες, Φιλελεύθεροι), ανθρωπιστικές οργανώσεις, ακόµα και ο τέως πρόεδρος της Κοµισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (που προέρχεται από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόµµα), αντέδρασαν έντονα στην απόφαση της νέας προέδρου της Κοµισιόν.


Παρά την προσπάθεια της Φον Ντερ Λάιεν να απαντήσει στην κριτική, η επιστολή ανάθεσης της συγκεκριµένης αρµοδιότητας τα λέει όλα: «Πρέπει να απαντήσουµε στους δικαιολογηµένους φόβους σχετικά µε τον αντίκτυπο της παράνοµης µετανάστευσης στην οικονοµία και την κοινωνία µας» γράφει χαρακτηριστικά.
Είναι εµφανές λοιπόν ότι η επιλογή αυτή παραπέµπει ευθέως στη ρητορική και λογική της ακροδεξιάς, η οποία θεωρεί τους µετανάστες και πρόσφυγες ως απειλή για τον τρόπο ζωής, τον πολιτισµό και την ασφάλεια της Ευρώπης. Μια ξενοφοβική λογική αντίθετη µε την πολυπολιτισµικότητα, την αλληλεγγύη και τον αντιρατσισµό που θα έπρεπε να διέπει την Ευρώπη. «Αποτελεί µια ξεκάθαρη απειλή προς την πολυπολιτισµικότητα, τη δηµοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώµατα» δήλωσε χαρακτηριστικά ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ (που είναι και ο συντονιστής της Οµάδας της Αριστεράς στην Επιτροπή Πολιτισµού και Εκπαίδευσης).

Αντί λοιπόν η νέα πρόεδρος της Κοµισιόν να κάνει αόριστες αναφορές στις «αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δηµοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και του σεβασµού στα ανθρώπινα δικαιώµατα», θα ήταν πιο χρήσιµο αν µας ξεκαθάριζε πού στέκει σε σχέση µε τα συρµατοπλέγµατα του Όρµπαν, την ποδηγέτηση του δικαστικού σώµατος από τον Κατσίνσκι, το σύνθηµα «πρώτα οι Ιταλοί» του Σαλβίνι, τις καταγγελίες για υπερβολική χρήση βίας από την Frontex… και κατά πόσο αυτά (και πολλά άλλα) εντάσσονται στον «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».

Φαίνεται ότι, µετά τις σφοδρές αντιδράσεις, η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν ψάχνει τρόπο να «αναδιπλωθεί», χωρίς όµως να φανεί ότι υποκύπτει σε πιέσεις. Το θέµα όµως δεν είναι αν τελικά θα αλλάξει ή όχι ο τίτλος του χαρτοφυλακίου, αλλά προς τα πού θα πορευθεί η Ε.Ε. την επόµενη πενταετία. Και, δυστυχώς, τα πρώτα δείγµατα γραφής επιβεβαιώνουν ότι οι πολιτικές που οδήγησαν την Ευρώπη στα σηµερινά αδιέξοδα και στις κραυγαλέες ανισότητες, όχι µόνο θα συνεχιστούν αλλά µάλλον θα οξυνθούν.

Υστερόγραφο:

Ο ευρωβουλευτής του ∆ΗΣΥ, Λευτέρης Χριστοφόρου, απάντησε στη δήλωση του Νιαζί Κιζιλγιουρέκ κατηγορώντας «την Οµάδα της Αριστεράς και την Αριστερά της Κύπρου», ότι «δεν µπορούν να κρύψουν τον ευρωσκεπτικισµό τους και ξεκίνησαν την τυφλή ισοπεδωτική, ανυπόστατη και άδικη κριτική». ∆εν πήραν φαίνεται χαµπάρι ότι τις ίδιες απόψεις έχουν εκφράσει η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου, η ∆ιεθνής Αµνηστία, ο οµοϊδεάτης τους Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και πολλοί άλλοι. Εκτός αν η ανακοίνωσή τους δεν είναι αποτέλεσµα άγνοιας αλλά ταύτισης µε τις πιο ξενοφοβικές, ακροδεξιές δυνάµεις της Ευρώπης.