Για ποιους ποδηλατόδρομους περηφανεύονται κάποιοι;

Του Χρήστου Χαραλάμπους


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



 

Με τα σημερινά δεδομένα δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να πει κανείς, σε ό,τι αφορά τα έργα που έχουν να κάνουν με τη δημιουργία ποδηλατικού δικτύου στην Λεμεσό, ότι εκείνο που έγινε και γίνεται είναι ένα βήμα μπροστά και δύο βήματα πίσω.

Τα όσα υπάρχουν μιλούν από μόνα τους. Και δεν χρειάζεται να θυμίσουμε τίποτε περισσότερο από το ότι επί προηγούμενων Δημοτικών Συμβουλίων, και ειδικότερα επί δημαρχίας Ανδρέα Χρίστου, σχεδιάστηκαν και δημιουργήθηκαν στην πόλη της Λεμεσού ποδηλατόδρομοι συνολικού μήκους πέραν των 15 χιλιομέτρων (παραλιακό μέτωπο και Γαρυλλης), ενώ την ίδια περίοδο σχεδιάστηκε και ο ποδηλατόδρομος στη Μισιαούλη και Καβάζογλου, στο πλαίσιο της ευρύτερης ανάπλασης της περιοχής για την οποία είχαν εξασφαλιστεί και τα σχετικά κονδύλια.

Πρόσφατα, και μετά από πολλές καθυστερήσεις, οι ιθύνοντες του δήμου παρουσίασαν με πανηγυρικό τρόπο την ολοκλήρωση και την παράδοση του έργου. Και βέβαια, όπως διαπιστώνεται, σε ό,τι αφορά τον ποδηλατόδρομο, καμία σχέση υπάρχει με αυτό που αρχικά είχε σχεδιαστεί, αφού δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τον πεζόδρομο από τον ποδηλατόδρομο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εξυπηρέτηση και την ασφάλεια των πολιτών.

Από την άλλη, δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη η διαφορά που υπάρχει μεταξύ του ποδηλατόδρομου που διασχίζει τόσα χρόνια το Πάρκο Γαρύλλη με αυτό που έγινε ως προέκταση στην οδό Δημοκρατίας. Σχετικές είναι οι παρατηρήσεις και οι επισημάνσεις που κάνουν με αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πολίτες που συστηματικά ποδηλατούν σε αυτά τα σημεία. Σε ό,τι αφορά τις περιβόητες «Πράσινες Γειτονιές» και τους «Πράσινους Περιπάτους», κατά γενική ομολογία οι «ποδηλατόδρομοι» μάλλον εξυπηρετούν μόνο τους περίοικους και για βόλτες στη γειτονιά τους, αφού δεν μπορεί ο ποδηλάτης να κινηθεί από τη μια περιοχή στην άλλη.

Κατά συνέπεια, σε αρκετές περιπτώσεις αυτό που λέμε ποδηλατικό δίκτυο στη Λεμεσό αποδεικνύεται μη εξυπηρετικό, αφού δεν υπάρχει μια συνέχεια στη σύνδεση των ποδηλατόδρομων, έστω και στη μορφή που έχουν δημιουργηθεί.

Το βασικό, λοιπόν, ζητούμενο είναι η ποδηλατική διασύνδεση της Λεμεσού. Εκείνο που χρειάζεται η πόλη είναι η δημιουργία ενός ποδηλατικού δικτύου που θα ενώνει κομβικά σημεία της Λεμεσού και θα δίνει τη δυνατότητα στον κάθε πολίτη που το επιθυμεί να χρησιμοποιεί το ποδήλατο από την περιοχή στην οποία διαμένει και να κατεβαίνει στο κέντρο ή να διακινείται από περιοχή σε περιοχή, χωρίς να φοβάται ότι σε κάποια διαδρομή θα βρεθεί αντιμέτωπος, και με δυσάρεστο τρόπο, με τα αυτοκίνητα.

Βέβαια, μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το επιθυμητό επίπεδο, μάλλον θα περάσει πολύς καιρός. Να σκεφτούμε μόνο ότι έχουν περάσει δυόμισι χρόνια από τη μελέτη του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας κι ακόμα δεν έχει γίνει το παραμικρό, όπως χαρακτηριστικά έχει επισημάνει και ο πρόεδρος του ΕΒΕΛ, θέτοντας προ των ευθυνών τους τούς όποιους υπεύθυνους.

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.

Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei