Της Ελένης Μαύρου

Κάποια γεγονότα, απλά, σε αφήνουν άφωνο. Τι μπορείς να πεις για το θάνατο της μόλις οκτώ μηνών Λέιλα από εισπνοή δακρυγόνου που έριξε drone του ισραηλινού στρατού; Τι μπορείς να πεις για τη δολοφονία του 30χρονου Φαντί που έχασε και τα δυο του πόδια πριν μερικά χρόνια από Ισραηλινό βομβαρδισμό; Τι μπορείς να πεις για την καθολική σχεδόν αποσιώπηση ή και δικαιολόγηση της μαζικής σφαγής; Πόση φρίκη ακόμα; Πόση αδίστακτη υποκρισία;

Γιορτή μεγάλη στην Ιερουσαλήμ την περασμένη Δευτέρα. Άλλωστε, οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ ανακοίνωσε (γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τα ψηφίσματα του ΟΗΕ) την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ.

Και ενώ Ισραηλινοί και Αμερικανοί επίσημοι χαριεντίζονταν στα εγκαίνια της νέας αμερικανικής πρεσβείας, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, στο φράχτη της Γάζας, οι ισραηλινές δυνάμεις δολοφονούσαν και τραυμάτιζαν αδιακρίτως παιδιά, γυναίκες, δημοσιογράφους, νοσηλευτές…

Εξήντα και πλέον ψυχές δολοφονήθηκαν ενώ οι τραυματίες υπερβαίνουν τους 2.700. Γιατί, τάχα, «επιχειρούσαν να εισβάλουν στο Ισραήλ». Ποιοι; Τα δεκαπεντάχρονα και οι ανάπηροι που οπλισμένοι με πέτρες και σφεντόνες και πολλή απελπισία διεκδικούν τα εδάφη των προγόνων τους, απ’ όπου εκδιώχθηκαν πριν από δεκαετίες.

Από τις 30 Μαρτίου, όταν ξεκίνησαν οι μαζικές κινητοποιήσεις στο πλαίσιο της «Μεγάλης Πορείας της Επιστροφής», 113 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 12.800. Σφαγή μού μοιάζει εμένα αυτό και όχι πόλεμος.

Και ο Τραμπ δήλωνε χωρίς ντροπή, στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του για τα εγκαίνια της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, ότι «η μεγαλύτερη ελπίδα μας είναι για την ειρήνη»!!!

Το πιο θλιβερό; Η σιωπή της διεθνούς κοινότητας στο αγωνιώδες ερώτημα του Παλαιστίνιου πρέσβη στον ΟΗΕ, Ριάντ Μανσούρ: «Πόσοι Παλαιστίνιοι πρέπει να πεθάνουν προτού αναλάβετε δράση;».

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συνήλθε μετά τη σφαγή στη Γάζα, χωρίς όμως αποτέλεσμα – ως συνήθως λόγω του βέτο των ΗΠΑ. Τήρησαν όμως ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων ενώ ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, εκφράζοντας την ανησυχία του, κάλεσε όλους να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση!!!

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Φεντερίκα Μογκερίνι, επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, κάλεσε όλους να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και το Ισραήλ «να σεβαστεί την αρχή της αναλογικότητας στη χρήση βίας».

Τη Δευτέρα 14 του Μάη, δεν υπήρξαν συγκρούσεις. Όλοι οι τραυματισμοί προκλήθηκαν από ισραηλινά πυρά. Οι νεκροί Παλαιστίνιοι βρίσκονταν στη δική τους πλευρά του φράχτη που έχει φτιάξει το Ισραήλ. Ποιοι «όλοι» πρέπει να δείξουν αυτοσυγκράτηση;

Και πώς ορίζεται η «αναλογικότητα» στη χρήση βίας; Τη Δευτέρα, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 60 Παλαιστίνιοι και κανένας Ισραηλινός. Τραυματίστηκαν περισσότεροι από 2.700 Παλαιστίνιοι και κανένας Ισραηλινός. Πόσοι νεκροί ακόμα θα ικανοποιούσαν την ευρωπαϊκή «αναλογικότητα»;

Πέρασαν 70 χρόνια από τη «Νάκμπα», τον μαζικό ξεριζωμό των Παλαιστινίων από τα πατρογονικά εδάφη τους το 1948. Με τη συνδρομή τότε των Βρετανών καταστράφηκαν μια για πάντα 415 παλαιστινιακά χωριά, σκοτώθηκαν πάνω από 10.000 Παλαιστίνιοι, ενώ δεκάδες χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν. 760 χιλιάδες άνθρωποι εκτοπίστηκαν στις γύρω περιοχές και ο κατατρεγμός τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η Γάζα είναι το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης του σύγχρονου κόσμου και ένα από τα μεγαλύτερα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι ζουν έγκλειστοι σε 365 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να σιωπά ή να κρατά ένοχα ίσες αποστάσεις.