Γιατί η πορεία Πολυτεχνείου είναι κάτι περισσότερο από πορεία μνήμης και τιμής



Του Τάσου Αναστάση

Το ημερολόγιο γράφει 17 Νοεμβρίου 2014.

Οι Ισραηλινοί βομβαρδίζουν για 3η μέρα τη Λωρίδα της Γάζας


Η κυβέρνηση ΝΔ, Σαμαρά, σε μία από τις πιο εκδικητικές και εκφοβιστικές στιγμές των ημερών της, αποφασίζει να παραλύσει το κέντρο της Αθήνας διακόπτοντας τη κυκλοφορία των ΜΜΜ μέχρι το ύψος της Πανόρμου με τους σταθμούς του μετρό να είναι κλειστοί σε όλο το κέντρο σε μια προσπάθεια να καταστεί αδύνατη η πρόσβαση στο κέντρο εκεί όπου ξεκινούσε η μεγάλη πορεία του Πολυτεχνείου προς την αμερικάνικης πρεσβεία στην Βασιλίσσης Σοφίας.

Το μπλοκ μας, της Προοδευτικής που θα ξεκινούσε από τους Αμπελοκήπους με μετρό για να πάει Ομόνοια, είχε απομονωθεί εντελώς μόνο σε μια αστυνομοκρατούμενη Αθήνα.

Η μόνη λύση ήταν να μεταβούμε στην Ομόνοια με τα πόδια.

Αρχίσαμε λοιπόν να κατηφορίζουμε την Αλεξάνδρας συντεταγμένα σε μπλόκ προσπερνώντας ΜΑΤ, αστυνομικούς, καμένους καλάθους με την ατμόσφαιρα να είναι ηλεκτρισμένη και να μυρίζει δακρυγόνα.

Φτάνοντας στην Πατησίων στο ύψος του Μουσείου, μια απέραντη πολιτεία από ΜΑΤ και ασφαλίτες, σταματούν το μπλόκ των 80-100 ατόμων και απαγορεύουν την συνέχιση της πορείας μας προς την Ομόνοια. Κινηματογραφικές μορφές αστυνομικών με πολιτικά, οι λεγόμενοι ασφαλίτες, που θα μείνουν για πάντα ανεξίτηλες στη μνήμη, μας έλεγχαν με το γνωστό τους βλέμμα.

Μετά από διαβουλεύσεις αρκετών λεπτών που έμοιαζαν με ώρες, τελικά τα ΜΑΤ επιτρέπουν τη συνέχιση της πορείας του μπλόκ της Προοεδευτικής από την 3η Σεπτεμβρίου. Εκεί από όπου, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των ασφαλιτών καταφέραμε να προσεγγίσουμε το κεντρικό μπλόκ των δεκάδων χιλιάδων κόσμου που βρίσκονταν στην Ομόνοια και να πορευθούμε μέχρι τους Αμπελόκηπους ξανά, εκεί όπου βρίσκονταν η Αμερ. Πρεσβεία.

Αφού περάσαμε την πρεσβεία με το σύνθημα Ελλάδα-Κύπρος-Παλαιστίνη Αμερικάνος δεν θα μείνει, να δονεί την ατμόσφαιρα, η κεφαλή του μπλόκ αποφασίζει να πορευτεί στην Κατεχάκη, εκεί όπου βρισκόταν η Ισραηλινή Πρεσβεία, για να διαδηλώσουμε κατά των βομβαρδισμών στην Παλαιστίνη που συνεχίζονταν για τρίτη ημέρα.

Μετά από περίπου μιας ώρας στάσης, όπου η κεφαλή της πορείας διαπραγματευόταν με την αστυνομία για να της επιτραπεί η συνέχιση της πορείας στην Κατεχάκη, η πορεία έφτασε στον κόμβο Κατεχάκη, πέρασε από την πρεσβεία, και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για τους Αμπελόκηπους.

14 ολόκληρα χιλιόμετρα πορείας για το μπλόκ της Προοδευτικής Κίνησης Φοιτητών, που μέσα από αυτό τον τυχαίο μαραθώνιο, τίμησε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και δημιούργησε, για μένα τουλάχιστον, την πιο όμορφη και περήφανη στιγμή μου στην Αθήνα.