Γραμμές/Ορίζοντας

Ποίηση 

Ανδρέα Α. Γεωργαλλίδη

(Επιλογή από το Ελληνομουσείον του περιοδικού Ἀκτή, Ἔτος ΛΓ΄, Τεῦχος 130, Ἄνοιξη 2022
Ἀνθολόγηση: Ἀνδρέας Ἀντζουλῆς)

 

Το πεντάγραμμο

Τύλιξα τη σιωπή μου

μέσα σε ένα πεντάγραμμο

ώστε να σε κρατήσει η θύμησή μου

όπως θυμάται η επόμενη νότα την προηγούμενη.

Έτσι φευγαλέα, αλλά με επαναλήψεις.

(Αντικείμενες ημιευθείες, 1998)

 

Όρθια κτίρια

Με έπαρση τα παράθυρα

στέκονται κλειστά,

κουβαλώντας πάντα

το αίσθημα της ευθύνης του κλεισίματος.

Υπηρετούν τη διατήρηση

της συσκότισης του δωματίου.

Υπηρετούν τη διατήρηση της περιέργειας

των περαστικών,

που στέκονται επίμονα να τα κοιτάζουν.

Υπηρετούν την αρχιτεκτονική αισθητική

ενός παλαιού κτιρίου.

Η άρνηση δεσμεύει.

 

Ασυνέχεια της συνέχειας

             Θ΄

Ζητάμε το φεγγάρι

που θα μας κρυώσει.

Όχι γιατί αρεσκόμαστε στο κρύο,

αλλά γιατί έχουμε βαρεθεί τον ήλιο της απόστασης.

Φαινόμενο σχετικό βέβαια,

μια ασυνέχεια κλειστής περιοχής,

με μαθηματική ελπίδα.

Χάρτης, χωρίς κλίμακα.

(Παγωμένο κενό στους 516º c, 2001)

 

Οριακές αντοχές

Κοιτούσαμε τη θάλασσα

ώσπου

μας έπνιξε

 

(Αφηρημένα)

Συμπληρώνομαι στην απουσία του υπολοίπου.

Ας μου επιτραπεί λοιπόν – να κοιτάζω,

εκείνο το μέρος του ουρανού

(Κλειδωμένες θάλασσες, 2003)

 

Σολίστ

Κανείς δεν πήγε στο κονσέρτο.

Μα ο σολίστ έπαιξε

ωσάν να ήτανε παρούσες δύο ανθρωπότητες

Το χειροκρότημα ακούστηκε, ακούγεται ακόμα.

Οι αποστάτες του ήχου αυτού

πολύ θα ήθελαν να ήτανε παρόντες

Κανείς δεν πήγε στο κονσέρτο.

Μα ο σολίστ έπαιξε

 

Σπασμένα μη-λογικά χρώματα

Δεν υπάρχουν λογικά χρώματα

σε τούτο το φως

ούτε αναπαραστατικά μέσα

που να καθρεφτίζουν την επαύξηση του χρώματος

Υπάρχουν μόνο δύο σκιές ζωγραφισμένες

του ίδιου μη-λογικού χρώματος

 

Χωρίς παράθυρο

Διαμέρισμα 16

Δωμάτιο 16

Παράθυρο 16

Άστεγος

Ανεπίθετος (υποκείμενο να μην υπάρχει)

Διαμέρισμα χωρίς παράθυρο

 

Ποίηση

(              ) = f (              )

(Χρὠματα Απέναντι, 2007)

  

αντι-στίχοι

ξανάρχομαι ελάχιστα λίγο, φορώντας κατάσαρκα.

την ιδιότητα του ξένου

[…]

 

κομμάτια σ ι ω π ή ς, μιας βαθιάς ανείπωτης γραμματικής

[…]

 

λίγο αδιατίμητο χάος.

ένα οικόπεδο στον αέρα να καίγεται ανάποδα

[…]

 

…το σκοτάδι αυτού του άμετρου φεγγαριού,

δεν ζωγραφίζεται στον χώρο

[…]

 

έξω από το «είναι» του ε ί ν α ι, ένα άλλο είναι

[…]

 

μετά το μ ε τ ά;

[…]

 

στον χώρο των αφαιρέσεων αυτοπροαφαιρούμαι –

ψαράς μιας στεγνής θάλασσας.

ξανασκάβω το καθαρό νερό

[…]

 

το έλεος αυτής της μη-άδειας σιωπής

δεν έχει άφεση… οι αντι-στιγμές του δήθεν χρόνου

[…]

 

υπό ανέγερση η ιδέα μιας αλήθειας – ύστερα.

τέλος να μην υπάρχει, ένα εσύ

[…]

 

επικρατούσα τιμή: ένα πουλί δραπέτης

ενός άπειρου δάσους

(Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο, 2018)

 

Ακολουθήστε μας στο Google News.
Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.