Γραμμές/ Ορίζοντας

Ρήσος Χαρίσης

Θάλασσα εσωτερικού χώρου

Εκδόσεις Κίχλη, 2020

 

Κρατικό Βραβείο Ποίησης


Κατεβάστε το  Dialogos App
Apple | Android | Huawei



 

Της θάλασσας και άλλα παραμύθια

Και μου ‘λεγες πως είσαι αυτή π’ αναστενάζει
όταν εισχωρούν εντός σου ποταμόπλοια, καΐκια
κι ανοχύρωτοι άνθρωποι που θαλασσολογούν.

Θάλασσα με παράθυρα, με φυλλωσιές και κόλπους,
όπως ο κόλπος γυναικός που ξέρει κι άλλα κόλπα
(όπως τα κόλπα γυναικών μ’ εργόχειρα και χάδια).

Θα σου συνάξω νούφαρα, ανθούς απ’ αγιοκλήματα,
λιμάνια μες στα αίματα, κήπους μες στις αυλές σου
στις αλυκές του κόρφου σου, όπου θα κατοικήσω.
Θενά κατέβω τρεις φορές στον τόπο σου και πάλι
για να κερδίσω άλλην μιαν ανάμνηση μ’ εσένα,
να τη στολίσω μ’ όνειρα, σπιθίσματα του ήλιου
κι άπλετο φως να χύνεται στου σώματος την ώρα.

 

Στο στρίφωμα του κόρφου

Την ώρα που οι Τρώες σκύβουν

στην ειδωλολατρία λέξεων ελκυστικών

κάθεσαι στα κεραμίδια σα τις γάτες

κοιτάζοντας τον θόλο τ’ ουρανού

ολάκερες στιγμές, ολάκερους χειμώνες,

ώσαν να θες να ματαιώσεις του φεγγαριού το διάβα.

Χρώματα σύμπαντος κόσμου

από το μοναστήρι του σώματος,

κάτω από βλέμματα καμπούρηδων περαστικών,

κι εσύ στο κρεββάτι γυμνή,

πριν τοποθετήσεις στο περβάζι

πλατύ δοχείο με νερό

να ‘ρχονται να πίνουν τα πουλιά.

 

Έπειτα παίρνεις το πρώτο υπεραστικό λεωφορείο

με προορισμό το σώμα του.

 

Σκιάχτρα

Ψαρεύουν με απόχη
και πιάνουν πρόσφυγες σωρό με τρυπημένα πόδια.
Ψαρεύουν με αγκίστρι
και πιάνουν υπολείμματα λειψάνων εμιγκρέδων
που κήτη τους δοκίμασαν.

Καθώς το σώμα κτίζει κηροπήγια στην άμμο,
γυρνούν τις ρυτίδες τους ανάποδα,
σκέφτονται πως έτσι φοριέται η ζωή.

Καμωμένα από κατεστραμμένα όνειρα,
από αντεστραμμένα φεγγάρια,
από εσταυρωμένους μορφασμούς,
από παρατημένους χαρταετούς,
από ανατιμημένους οιωνούς,
από σκουριασμένους ωκεανούς,
από κουρέλια και σημαίες ξεπλυμένες.

Σε παιδική χαρά βομβαρδισμένης χώρας
μαζεύουν ανεμώνες

φορώντας ,μάσκες χημικών πολέμων·
μάνες Ικέτιδες βαφτίζουν το φεγγάρι μες στο πέλαγος.

Άπορα πουλιά τσιμπολογούν αμφιβολίες
σ’ εργοτάξια γενοκτονιών,
κτερίσματα στους τάφους των ματιών
σε καιρούς εμμηνόπαυσης της φύσης.

Γενειάδες σκυμμένων δέντρων κρύβουν τ’ αυθαίρετα
κι η θάλασσα ν’ αποτεφρώνει τη σιωπή της
στο άπειρο του χρόνου.

Παρακαλούνται οι τρεις σωματοφύλακες
να προσέλθουν στις πληροφορίες.

 

Ωρολόγιο πρόγραμμα

Η Ευρώπη μ’ άσπρο νυφικό

παραπατάει ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια

ξαναβαμμένης αθυροστομίας.

Κάθε Κυριακή (μέρα γενικού καθαρισμού)

ξεσκονίζει επιμελώς το εφήβαιο,

ξεπλένει αμαρτίες με νερό θαλασσινό,

ενδύεται την απουσία της.

 

Δευτέρα θυμώνει με τα όνειρα,

Τρίτη καταριέται τους ανθρώπους.

Τετάρτη πηγαίνει σινεμά με φίλες κολλητές,

Πέμπτη σοδομίζεται μπροστά σ’ έναν καθρέφτη.

Παρασκευές πετάγεται ως το ταχυδρομείο,

παραλαμβάνει δέμα με συστημένη βόμβα,

που δεν εκρήγνυται ούτε και τώρα.

 

Τα βράδια περιοδεύουσες παραλίες

μεταναστεύουν στον οίκο ανοχής της·

με το πρώτο φως της μέρας πάει στον φούρνο για ψωμί.

 

Ηδονές

Όπως είναι καθισμένες στον εξώστη ενός παλιού θεάτρου,

εντός τους εισέρχεται η ψευδαίσθηση του ύπνου,

κάτι τους ψιθυρίζει χαμηλόφωνα.

Έχουν στον υπνόσακο κρυμμένα μυστικά,

τους διαφεύγει όμως το χρώμα της ανάσας.

 

Χωράφια που κόπηκαν στο ξύρισμα τα λόγια τους

μέσα στις παρηχήσεις των κυμάτων.

 

Αυτές που προγενέστερα εκδιώχθηκαν απ’ τον Παράδεισο

με τη γραμματική της φύσης κεντημένες

κουβαλούν το ξεσκισμένο τους σαρκίο

στων υδρογονανθράκων τα κοιτάσματα.

Έπειτα μεταφέρουν στην πλάτη τους την πόλη

πριν μεταμφιεστεί σε νύφη ποθητή.

 

 

 

Eιδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο, όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy.
Ακολουθήστε μας και στο Google News.