Του Κώστα Κατσώνη

Στη χειμαζόμενη σήμερα Ευρώπη, αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο όπου ο κορονοϊός έχει απλώσει το θανατερό μαγνάδι του, ήχησε σαν ελπιδοφόρο σάλπισμα η είδηση που μας έρχεται από τη μακρινή Κίνα ότι ο ιός βρίσκεται πια υπό έλεγχο και οι άνθρωποι, σταδιακά, επιστρέφουν στην κανονικότητα. Σχολεία επαναλειτουργούν, οι νοσηλεύτριες των έκτακτων νοσοκομείων δεν έχουν πια διαπιστωμένα κρούσματα να αντιμετωπίσουν, αφαιρούν τις μάσκες και χαμογελούν, στέλνοντας παντού το αισιόδοξο μήνυμα ότι ο ιός δεν είναι ανίκητος, εάν και εφόσον ληφθούν άμεσα και με την αναγκαία αυστηρότητα τα επιβαλλόμενα μέτρα, με καθολική συστράτευση, πειθαρχία και αίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης. Βλέπουμε ακόμα την Κίνα, σε μια θαυμαστή και καθ’ όλα επαινετέα έξαρση και κορύφωση της ανθρώπινης αλληλεγγύης, να αποστέλλει τριάντα τόνους αναλώσιμα και γιατρούς στην καταδυναστευόμενη Ιταλία, που μετρά ίσαμε σήμερά 2.500 νεκρούς και 40 χιλιάδες κρούσματα, με τον ιό να εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα και με το σύστημα υγείας της να είναι υπό κατάρρευση, Αναπτερώνονται έτσι οι ελπίδες και στην Ιταλία για την αναχαίτιση του θανατηφόρου κορονοϊού. Αυτό κατάφερε, λοιπόν, η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η Κίνα, του ενάμιση σχεδόν δισεκατομμυρίου, που αν αφηνόταν στη δίνη του πανικού και του τρόμου, ενός εν δυνάμει θανατηφόρου ιού, που θα μπορούσε να αποδεκατίσει τον πληθυσμό της, δεν ξέρουμε πώς θα ήταν σήμερα και αύριο ο σύγχρονος κόσμος. Αν ίσχυαν οι προβλέψεις των Ευρωπαίων και των υπερατλαντικών «ειδημόνων», που πανικοβάλλουν την ανθρωπότητα με τις δυσοίωνες προβλέψεις τους (για ευνόητους λόγους), ότι μπορεί να νοσήσει το 60-70% του πληθυσμού -που το υιοθέτησαν αστόχαστα και οι δικοί μας «υποτακτικοί» αξιωματούχοι- στη χώρα του Μάο Τσε Τουγκ και του Κομφούκιου θα είχαμε, αναλογικά, γύρω στα 800 εκατομμύρια ανθρώπινες απώλειες. Κι όμως στην Κίνα νόσησαν 80 χιλιάδες μόνον και έχασαν τη μάχη γύρω στις 3.500, σε μια συγκεκριμένη επαρχία, τη Γιουχάν, όπου περιορίστηκε το πρόβλημα και δόθηκε με επιτυχία η μάχη. Το μήνυμα της Κίνας λοιπόν, αλλά και η συνταγή που ακολούθησε είναι η μοναδική οδός, αν θέλουμε κι εμείς στη μικρή μας πατρίδα να ξεπεράσουμε το πρόβλημα όσο γίνεται πιο ανώδυνα, χωρίς ανθρώπινες απώλειες και ανθρωποθυσίες. Ας κάνουμε πράξη το σύνθημα «μένουμε σπίτι», επιδεικνύοντας ταυτόχρονα την αναγκαία αλληλεγγύη στις ευπαθείς και ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, κι ας έχουμε κατά νουν ότι ο φόβος, ο πανικός, το άγχος, η κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά σύνδρομα για τα οποία γίνεται λόγος αυτές τις μέρες, δεν έχουν θέση στην ηλιόλουστη Κύπρο, όπου οι καιρικές συνθήκες βελτιώνονται σταδιακά και η επικείμενη καλοκαιρία θα αποτελέσει, αναντίλεκτα, άλλον έναν πολύτιμο σύμμαχο στη μάχη ενάντια στον κορονοϊό. Μένοντας σπίτι, ας ανακαλύψουμε τον εσώτερο εαυτό μας, το θησαυρό που ο καθένας κρύβει μέσα του, ας διατηρήσουμε την επικοινωνία -με τα πολυποίκιλα ηλεκτρονικά και άλλα μέσα που διαθέτουμε, ας διαβάσουμε βιβλία, ας απολαύσουμε τη μουσική, ας συζητήσουμε, ας φιλοσοφήσουμε ενδο-οικογενειακά κι ας πούμε όχι σε τηλεοπτικούς σταθμούς κατώτερους των περιστάσεων, που καμιά συμβολή δεν έχουν στη σωστή ενημέρωση και στη στήριξη του λαού στις δύσκολες αυτές ώρες. Και δεν είναι δύσκολο να τους εντοπίσουμε! Θαρσείτε λοιπόν. Και αυτό θα περάσει, όπως έλεγαν και οι γιαγιάδες μας!