Αδιέξοδο; Απομόνωση;

Της Νίκης Κουλέρμου

«Να τονίσουμε και να γίνει ξεκάθαρο σε όλους ότι η Κυπριακή Δημοκρατία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επιμείνει στην πολιτική που έχουμε εκφράσει που είναι εφαρμογή αρχών, υιοθέτηση και εφαρμογή της πολιτικής που έχει συμφωνηθεί κατά το τελευταίο άτυπο συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών (του Αυγούστου) και στη διπλωματία ποτέ μη λες ποτέ, δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

Ούτε αδιέξοδα, ούτε απομόνωση της Κύπρου νιώθει η κυβέρνηση από το γεγονός ότι καμία χώρα, κανένας εταίρος, ούτε καν η Ελλάδα δεν στήριξαν τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, ότι πρέπει να τηρηθεί και να εφαρμοστεί η «συμφωνία» του ΣΕΥ του περασμένου Αυγούστου για επιβολή κυρώσεων στη Λευκορωσία αλλά και στην Τουρκία που παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας -μέλους της ΕΕ. Αυτό το λέει και το επαναλαμβάνει η μικρή Κύπρος και καλά κάνει. Όπως και η ΕΕ απαντά με τη ρητορική της «απόλυτης αλληλεγγύης». Στο χάος που μεσολαβεί μέχρι τη μετουσίωση των λόγων σε πράξεις υπάρχουν τα οικονομικά συμφέροντα πολλών χωρών μελών της ΕΕ με την Τουρκία, της Ελλάδας περιλαμβανομένης. Κυριαρχούν βέβαια τα συμφέροντα της προεδρεύουσας Γερμανίας και αυτή είναι που «μοιράζει παιχνίδι».

Έτσι, αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επιμείνει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στην εφαρμογή εκείνης της συμφωνίας –για παράλληλη επιβολή κυρώσεων σε Λευκορωσία και Τουρκία– τότε πιθανόν να επισφραγιστεί και η απομόνωση, όπως διαφάνηκε στο ΣΕΥ. Δηλαδή πλήρης αλληλεγγύη και συμφωνία ότι πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, «όχι, όμως, τώρα». Ίσως το θέμα παραπεμφθεί σε ένα νέο ΣΕΥ ή ένα νέο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να δοθεί χώρος στη διπλωματία…

Η κα Μέρκελ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είχαν χθες μια τηλεδιάσκεψη με τον Ταγίπ εφέντη. «Τελευταία ευκαιρία» μάλλον για να διευκρινιστεί το τοπίο των ευρωτουρκικών σχέσεων, που θα είναι το κύριο αντικείμενο της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Ξανατίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Η Τουρκία θα καθοδηγεί την ΕΕ ή η ΕΕ την Τουρκία στις ράγες του εκσυγχρονισμού και του εκδημοκρατισμού; Μπορεί η ΕΕ να χαλιναγωγήσει την αδιαλλαξία και τον επεκτατισμό της Τουρκίας ή η Τουρκία θα εκμεταλλεύεται τις ανάγκες και τα συμφέροντα της ΕΕ και τη δήθεν ευρωπαϊκή της πορεία για να επιβάλλει το κατά την άποψή της «διεθνές» δίκαιο στην Κύπρο και σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι και τη Λιβύη;

Αν η ΕΕ μπορεί να ασκήσει έστω και την ελάχιστη επιρροή προς την Τουρκία, ας το κάνει και ας το αποδείξει. Ο διάλογος  και η διπλωματία για να «δουλέψουν» χρειάζονται καλή θέληση και πολιτική βούληση από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Καλή τη πίστη, χωρίς επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και δύναμης, χωρίς τραμπουκισμούς ή πολιτικές κανονιοφόρου.

Σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος όφειλε και οφείλει να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα: Ότι προτεραιότητά μας είναι η λύση για μια ομόσπονδη, επανενωμένη Κύπρο όπου Ε/κ και Τ/κ δεν θα είναι έρμαιο καμιάς νταντάς ή παραμάνας. Ότι πρέπει η Κύπρος να γίνει ένα φυσιολογικό κράτος και αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την Τουρκία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από τις διαπραγματεύσεις για να εξευρεθεί η λύση που θέλουν οι Κύπριοι για τους Κυπρίους.

Οι ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy. Ακολουθήστε μας και στο Google News