Ακάµας: Ένα ακόµη µνηµείο προχειρότητας

28

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

Το µαύρο τοπίο το οποίο άφησε πίσω της η καταστροφική πυρκαγιά στον Ακάµα αποτελεί ένα ακόµη µνηµείο προχειρότητας της κυβέρνησης.
Τα διαχειριστικά σχέδια τα οποία ετοιµάστηκαν το 2009 προνοούσαν αυστηρά µέτρα προστασίας του πιο σηµαντικού οικότοπου της Κύπρου, ενώ παράλληλα περιελάµβαναν µέτρα για στήριξη των κοινοτήτων της περιοχής, αλλά και έδιναν λύσεις στο θέµα της αποζηµίωσης των ιδιοκτητών γης οι οποίοι επηρεάζονταν. ∆ηλαδή υπήρχε ένας ολοκληρωµένος σχεδιασµός, ο οποίος µπορούσε να δώσει λύσεις σ’ όλα τα προβλήµατα.

Παρά ταύτα η κυβέρνηση Αναστασιάδη – ∆ΗΣΥ ακύρωσε τα πιο πάνω σχέδια και προχώρησε στην εκπόνηση νέου σχεδιασµού ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα για αναπτύξεις εντός του Ακάµα. Σαν αποτέλεσµα της πιο πάνω απόφασης της κυβέρνησης, τα τελευταία τρία χρόνια καταγράφηκαν 80 κακόβουλες πυρκαγιές, οι οποίες κατέκαψαν δεκάδες εκτάρια µε πεύκα, θάµνους και άγρια βλάστηση. Μόνο η τελευταία πυρκαγιά άφησε πίσω της 70 εκτάρια µαύρης καµένης γης. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση άφησε υποστελεχωµένο το Τµήµα ∆ασών.

Μάλιστα οι εργαζόµενοι στο Τµήµα έστειλαν τέσσερις επιστολές µε δραµατικές εκκλήσεις προς τον Υπουργό Γεωργίας τον τελευταίο χρόνο, αλλά όλες κατέληξαν στον κάλαθο των αχρήστων. Επίσης πραγµατοποίησαν συναντήσεις τόσο µε τον Υπουργό Γεωργίας, Κώστα Καδή, όσο και τον Γενικό ∆ιευθυντή του Υπουργείου (µετά που τους παρέπεµψε κοντά του ο Υπουργός Γεωργίας), αλλά και πάλι δεν υπήρξε αποτέλεσµα.

Σηµειώνεται µάλιστα ότι η τελευταία επιστολή των εργαζόµενων στάλθηκε στις 11/11/2019, δηλαδή 48 ώρες πριν την καταστροφική πυρκαγιά στον Ακάµα, αλλά και πάλι δεν λήφθηκαν µέτρα. Αντίθετα, στον προϋπολογισµό του Υπουργείου Γεωργίας για το 2020 δεν περιλαµβάνεται καµία πρόνοια για επαναφορά των θέσεων οι οποίες καταργήθηκαν την εποχή του µνηµονίου, ή έστω για ξεπάγωµα των κενών θέσεων οι οποίες παρέµειναν.

Επίσης, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόµενοι, «παρά τις υποσχέσεις και τις διαβεβαιώσεις για στήριξη στο έργο του Τµήµατος ∆ασών και του προσωπικού του, δεν έχει προωθηθεί ακόµα το ξεπάγωµα των κενών θέσεων πρώτου διορισµού, ούτε στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά απ’ ό,τι µαθαίνουµε, ούτε και στο Υπουργικό Συµβούλιο».

∆ηλαδή η κυβέρνηση απέτυχε τόσο στο στάδιο της πρόληψης όσο και στο στάδιο της αντιµετώπισης του προβλήµατος. Και επειδή η επαναλαµβανόµενη σύµπτωση παύει να είναι σύµπτωση, οι πολίτες είναι καχύποπτοι σε σχέση µε τις προθέσεις της κυβέρνησης. Και όχι άδικα. Εξάλλου, όταν η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα µπροστά στα ρεζιλίκια διεθνώς για τα «χρυσά» διαβατήρια, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κανείς ότι θα επιδείξει ευαισθησία για το δάσος του Ακάµα.

Η ιστορία πίσω από τα γεγονότα στον Ακάµα µπορεί να συνοψιστεί σε µία λέξη: «Συµφέροντα». Και όσο η κυβέρνηση θέτει τα συµφέροντα µιας µικρής µερίδας πάνω από τα καλώς νοούµενα συµφέροντα της ευρύτερης κοινωνίας, τα αποτελέσµατα θα συνεχίσουν να είναι τα ίδια: µαύρη καµένη γη. Το χειρότερο όµως είναι ότι οι επιπτώσεις των πιο πάνω πράξεων και παραλείψεων της κυβέρνησης δεν επηρεάζουν µόνο τις υφιστάµενες γενεές, αλλά και τις επόµενες. Τα παιδιά και οι επόµενες γενιές είναι αυτοί που θα πληρώσουν το µεγαλύτερο κόστος των καταστροφικών πυρκαγιών.