Ακόμη ένας Ιούλιος φεύγει



Του Κωστή Πιτσιλλούδη

Οι μνήμες από τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1974 «ξύπνησαν» για ακόμη μία φορά, μέσα από τις αναμνήσεις του λαού μας και πήραν για πολλούς τις διαστάσεις που έπρεπε να πάρουν για να μην ξεχαστεί η ιστορία της διαίρεσης της πατρίδας μας. 

Μνήμες που προήλθαν από την εγκληματική-προδοτική συμπεριφορά των οπαδών της Ένωσης με την Ελλάδα και της παράνομης ΕΟΚΑ Β’, από τις συμπεριφορές της πλειονότητας έναντι της μειονότητας των Τ/κ, από το ρόλο που διαδραμάτισε ο Γρίβας σε Κύπρο και Ελλάδα, από το πραξικόπημα και τις φασιστικές νοοτροπίες των πραξικοπηματιών, όταν κατέλυσαν την Κυπριακή Δημοκρατία και από το ρόλο κατά τις μέρες της εισβολής της Τουρκίας που ολοκλήρωσαν το δράμα του λαού μας.

Εικόνες φρίκης που μετουσιώνονται σε άρθρα, κείμενα, δηλώσεις, φωτογραφίες, μνημόσυνα, φόρους τιμής σ’ αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους στην προάσπιση της Δημοκρατίας.

Για όλα αυτά τα τεκμήρια, τα υλικά αναφοράς τα οποία πιστοποιούν τα ίχνη της ιστορίας της διαίρεσης της Κύπρου, είδαμε από κάποιους να προσπαθούν διακαώς να τα αλλοιώσουν, να προσπαθούν να ξεθωριάσουν και να διαστρεβλώσουν την ιστορική μνήμη του λαού.

Από την ανήκουστη μη μετάδοση από την κρατική τηλεόραση του μνημοσύνου των τεσσάρων ηρώων του Αϊ-Γιάννη της Λάρνακας και την κατάθεση στεφάνων σε πραξικοπηματίες, μέχρι άρθρα σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έπαθαν εσκεμμένο επιλεκτικό Αλτσχάιμερ, όσον αφορά την προ-πραξικοπηματική και πραξικοπηματική περίοδο.

Ακόμα και στην ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας είδαμε μία «βιασύνη» για τα τραγικά τεκταινόμενα που προήλθαν από το πραξικόπημα. Όπως ανέφερε: Είναι γνωστά τα γεγονότα που προηγήθηκαν της εισβολής και λίγο πιο κάτω μας έριξε και ένα «στις ένδοξες σελίδες του ελληνισμού», προκαλώντας μας να ξεχάσουμε τα «διχαστικά σύνδρομα», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Είναι εγκληματικό να αφήνεις την ιστορική πραγματικότητα στη λήθη και είναι εγκληματίες αυτοί που εσκεμμένα προσπαθούν να το πραγματοποιήσουν, γιατί μέσα στη λήθη καραδοκεί η επανάληψη.

Θα πρέπει ως λαός να πάρουμε παράδειγμα από το Βερολίνο, όπου υπάρχει το Μνημείο του Ολοκαυτώματος, που δημιουργήθηκε για να θυμίζει σε κάθε Γερμανό και όχι μόνο ότι οι ναζί καταδίκασαν την ανθρωπότητα σε μια ανθρωποθυσία άνευ προηγουμένου. Αλλά και το γεγονός ότι οι Γερμανοί κατέστρεψαν παράλληλα τους πλείστους τάφους και μνημεία των ναζιστών που ήταν οι ιθύνοντες για την αφαίρεση της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων ανά την υφήλιο. Εάν εφαρμοστεί κάτι παρόμοιο στα κυπριακά δεδομένα, θα έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας, γιατί έχουμε χιλιάδες αφανείς αγωνιστές ανάμεσά μας, αλλά και πολλούς προδότες που καταδίκασαν την πατρίδα μας στη μιζέρια.
Ακόμα ένας Ιούλιος φεύγει.