Αμετροεπης Αρχιεπισκοπος

236

Της Μαρίας Φράγκου

Οι δημόσιες παρεμβάσεις του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου –δεν περνά μέρα που να μην εμφανισθεί ή αν δεν εμφανισθεί θα τον καλέσουν τα ΜΜΕ να τοποθετηθεί– σχεδόν κατά κανόνα, όταν δεν συνιστούν ύβρη, αποτελούν απλώς πρόκληση κατά της κοινής γνώμης και της κοινής λογικής.
Μονίμως ο Αρχιεπίσκοπος παρεμβαίνει επί παντός επιστητού άτσαλα, άγαρμπα, άκομψα, υπερφίαλα και χοντροκομμένα. Δυστυχώς, όλες οι δημόσιες παρεμβάσεις του προκαθήμενου της Εκκλησίας, είτε πρόκειται για από άμβωνος λογύδρια, είτε πρόκειται για παρορμητικές δηλώσεις ενώπιον δημοσιογραφικών μικροφώνων, είτε ακόμη πρόκειται περί γραπτών εγκυκλίων προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα, ουδέποτε κηρύττουν τη χριστιανική αγάπη, ουδέποτε αποπνέουν πνεύμα ενότητας, αλληλεγγύης, ουμανισμού, καλοσύνης. Στις πλείστες των περιπτώσεων τα μηνύματα του Αρχιεπισκόπου είναι υπεροπτικά, μισαλλόδοξα, αντιπαραθετικά, συγκρουσιακά, στηρίζουν επενδυτικά σχέδια (της Εκκλησίας εννοείται) και αναπτυξιακά προγράμματα (της Εκκλησία επίσης).
Τούτες τις μέρες γινόμαστε (και πάλι) μάρτυρες μίας αμετροέπειας του Αρχιεπισκόπου. Δεν αφορά το Κυπριακό τούτη τη φορά, δεν αφορά τις δηλώσεις μίσους και ρατσισμού. Αφορά τη χωρίς συστολή παραδοχή του πως, ναι, ενήργησε να πάρει υπηκοότητα και διαβατήριο ένας απατεώνας παγκόσμιας εμβέλειας, συνηγόρησε στον διασυρμό της Κύπρου, παραδεχόμενος, μάλιστα πως λαδώθηκε. Μιζαδόρος κανονικός. Ο Αρχηγός της Εκκλησίας, που έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα ηθικής, νομιμότητας, τιμιότητας, στέλνει το μήνυμα στον κάθε πολίτη πως αυτός μπορεί και να παρέμβει και να διατάξει και να γίνει το δικό του. Κατά τα άλλα, αυτός δεν δίνει διαβατήρια, λέει. Άλλοι τα δίνουν. Και σωστά τα λέει. Άλλοι τα δίνουν. Και σε αυτούς τους άλλους έκανε την παρέμβαση και αυτοί οι άλλοι δεν του χάλασαν χατίρι. Κανονικότατο δούναι και λαβείν. Και δεν είναι η πρώτη φορά.
Αντί της αγάπης, της αλληλεγγύης, και της στήριξης –χαρακτηριστικά άγνωστα για τον προκαθήμενο της Εκκλησίας– ο δικός μας εκκλησιαστικός ηγέτης διδάσκει τη διαπλοκή, νομιμοποιεί την παρανομία… Και δεν το μετανιώνει. Και δεν προτίθεται να δώσει πίσω τις 300 χιλιάδες ευρώ, χρήματα τα οποία ο απατεώνας που του τα έδωσε τα υπεξαίρεσε από το λαό της Μαλαισίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος, από το ύψος, τη θαλπωρή, την άνεση και την ασφάλεια του θρόνου του, επιλέγει να έρχεται τη μια την άλλη σε σύγκρουση με τους πολίτες της χώρας του. Τη μια μιλά για «πράξεις εσχάτης προδοσίας», αναφερόμενος σε όσους συμπολίτες μας αποτείνονται στην επιτροπή αποζημιώσεων του κατοχικού καθεστώτος εκποιώντας τις περιουσίες τους στην κατεχόμενη Κύπρο, την άλλη καταδικάζει την ομοφυλοφιλία, την επομένη πουλά μισοτιμής φιλέτο της Εκκλησίας στη σύζυγο του Προέδρου της Δημοκρατίας, αποχαρακτηρίζει μνημεία, συμβάλλει σε περιβαλλοντικά εγκλήματα… Και τέλος δεν έχει ο κατάλογος των παρεμβάσεών του. «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο θρησκευτικός οργανισμός είναι και κοινωνικός και πολιτιστικός και εθνικός. Δουλεύει σε πολλούς τομείς και πολλά επίπεδα. Όσοι θέλουν την Εκκλησία να λέει μόνο κύριε ελέησον να το ξεχάσουν. Η Εκκλησία θα παραμείνει όπως ήταν μέσα στους αιώνες και όποιου δεν αρέσει η πόρτα είναι ανοιχτή». Ανοιχτή είναι η πόρτα Μακαριότατε. Ασχοληθείτε με αυτά που σας ταιριάζουν…